Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.19

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

7.19.1

यस्ति॒ग्मशृ॑ङ्गो वृष॒भो न भी॒म एकः॑ कृ॒ष्टीश्च्या॒वय॑ति॒ प्र विश्वाः॑ ।
यः शश्व॑तो॒ अदा॑शुषो॒ गय॑स्य प्रय॒न्तासि॒ सुष्वि॑तराय॒ वेदः॑ ॥

ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଷଣ୍ଢ ପରି ଭୟଙ୍କର ହୋଇ, ଏକାକୀ ଆପଣ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ କମ୍ପାନ୍ତି; ଯେ ସଦା ନ ଦେଉଥିବା ମନୁଷ୍ୟର ଧନ ଆପଣ ରୋକନ୍ତି; ଉତ୍ତମ ଦାତାଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଆପଣ ହିଁ ଖୋଲନ୍ତି।

7.19.2

त्वं ह॒ त्यदि॑न्द्र॒ कुत्स॑मावः॒ शुश्रू॑षमाणस्त॒न्वा॑ सम॒र्ये ।
दासं॒ यच्छुष्णं॒ कुय॑वं॒ न्य॑स्मै॒ अर॑न्धय आर्जुने॒याय॒ शिक्ष॑न् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶରୀର ସହିତ ଶୁଣୁ ଶୁଣୁ ଆପଣ କୁତ୍ସଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ; ଦାସ ଶୁଷ୍ଣ ଓ କୁଯବଙ୍କୁ ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ତଳେ ପକାଇଲେ, ଆର୍ଜୁନେୟଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଆପଣ ତାହା କଲେ।

7.19.3

त्वं धृ॑ष्णो धृष॒ता वी॒तह॑व्यं॒ प्रावो॒ विश्वा॑भिरू॒तिभिः॑ सु॒दास॑म् ।
प्र पौरु॑कुत्सिं त्र॒सद॑स्युमावः॒ क्षेत्र॑साता वृत्र॒हत्ये॑षु पू॒रुम् ॥

ହେ ଧୃଷ୍ଣୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣ ନିଜ ଦୃଢ଼ତାରେ ବୀତହବ୍ୟଙ୍କୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ରକ୍ଷା ସହିତ ସୁଦାସଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ; ପୌରୁକୁତ୍ସି ଓ ତ୍ରସଦସ୍ୟୁଙ୍କୁ ଆପଣ ରକ୍ଷା କଲେ; ଭୂମି ଜିତିବା ପାଇଁ ବୃତ୍ରବଧ ଯୁଦ୍ଧରେ ପୂରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆପଣ ରକ୍ଷା କଲେ।

7.19.4

त्वं नृभि॑र्नृमणो दे॒ववी॑तौ॒ भूरी॑णि वृ॒त्रा ह॑र्यश्व हंसि ।
त्वं नि दस्युं॒ चुमु॑रिं॒ धुनिं॒ चास्वा॑पयो द॒भीत॑ये सु॒हन्तु॑ ॥

ହେ ନୃମଣା, ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ଆପଣ ଅନେକ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରନ୍ତି; ହେ ହରି-ଅଶ୍ୱ, ଦସ୍ୟୁ ଚୁମୁରି ଓ ଧୁନିଙ୍କୁ ଆପଣ ତଳେ ପକାଇ ଶୁଆଇ ଦେଲେ, ଭୀତ ପାଇଁ; ସେ ଦୁଇଜଣ ଭଲ ଭାବରେ ବଧ ହେଉନ୍ତୁ।

7.19.5

तव॑ च्यौ॒त्नानि॑ वज्रहस्त॒ तानि॒ नव॒ यत्पुरो॑ नव॒तिं च॑ स॒द्यः ।
नि॒वेश॑ने शतत॒मावि॑वेषी॒रह॑ञ्च वृ॒त्रं नमु॑चिमु॒ताह॑न् ॥

ହେ ବଜ୍ରହସ୍ତ, ଆପଣଙ୍କ କର୍ମ ଏହି — ଆପଣ ଏକାଥରେ ନବେ ନଅଟି ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଲେ; ଶହେ ଗୁଣ ବଳରେ ଯୁଦ୍ଧସ୍ଥଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ବୃତ୍ର ଓ ନମୁଚିଙ୍କୁ ବଧ କଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଘାତ କଲେ।

7.19.6

सना॒ ता त॑ इन्द्र॒ भोज॑नानि रा॒तह॑व्याय दा॒शुषे॑ सु॒दासे॑ ।
वृष्णे॑ ते॒ हरी॒ वृष॑णा युनज्मि॒ व्यन्तु॒ ब्रह्मा॑णि पुरुशाक॒ वाज॑म् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣଙ୍କର ସେହି ପୁରୁଣା ଭୋଜନ ଦାତା ପାଇଁ, ସୁଦାସଙ୍କ ପାଇଁ। ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଦୁଇ ଷଣ୍ଢ ସଦୃଶ ହରି-ଅଶ୍ୱଙ୍କୁ ଯୋଡ଼େ। ହେ ବହୁ ଯଜ୍ଞବିଶିଷ୍ଟ, ମୋର ସ୍ତୁତି ବଳ ବଣ୍ଟନ କରୁ।

7.19.7

मा ते॑ अ॒स्यां स॑हसाव॒न्परि॑ष्टाव॒घाय॑ भूम हरिवः परा॒दै ।
त्राय॑स्व नोऽवृ॒केभि॒र्वरू॑थै॒स्तव॑ प्रि॒यासः॑ सू॒रिषु॑ स्याम ॥

ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହେ ହରିବାନ୍, ଏହି ସଙ୍କଟରେ ଆମେ ପାପ କିମ୍ବା ପରିତ୍ୟାଗ ପାଇଁ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଯେପରି ନ ହେଉ। ନେକଡ଼ିଆ-ରହିତ ରକ୍ଷାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମର ପ୍ରିୟ ହୋଇ ଆମେ ପ୍ରେରକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିବା।

7.19.8

प्रि॒यास॒ इत्ते॑ मघवन्न॒भिष्टौ॒ नरो॑ मदेम शर॒णे सखा॑यः ।
नि तु॒र्वशं॒ नि याद्वं॑ शिशीहि अतिथि॒ग्वाय॒ शंस्यं॑ करि॒ष्यन् ॥

ହେ ଦାତା, ତୁମ ଆହ୍ୱାନରେ ତୁମର ପ୍ରିୟ ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଆଶ୍ରୟରେ ବନ୍ଧୁ ହୋଇ, ଆମେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ। ତୁର୍ବଶକୁ ନତ କର, ଯଦୁକୁ ମଧ୍ୟ ନତ କର; ଅତିଥିଗ୍ୱ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସନୀୟ କର୍ମ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କର।

7.19.9

स॒द्यश्चि॒न्नु ते॑ मघवन्न॒भिष्टौ॒ नरः॑ शंसन्त्युक्थ॒शास॑ उ॒क्था ।
ये ते॒ हवे॑भि॒र्वि प॒णीँरदा॑शन्न॒स्मान्वृ॑णीष्व॒ युज्या॑य॒ तस्मै॑ ॥

ଶୀଘ୍ର, ହେ ଦାତା, ତୁମ ଆହ୍ୱାନରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ତୁମର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ସ୍ତୋତ୍ରଗାୟକମାନେ ସ୍ତୋତ୍ରରେ। ତୁମ ଆହ୍ୱାନରେ ପଣିମାନଙ୍କୁ ପୃଥକ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଆମକୁ ବିଭକ୍ତ କଲେ; ଯୋଗ ପାଇଁ ଆମକୁ ବାଛ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ।

7.19.10

ए॒ते स्तोमा॑ न॒रां नृ॑तम॒ तुभ्य॑मस्म॒द्र्य॑ञ्चो॒ दद॑तो म॒घानि॑ ।
तेषा॑मिन्द्र वृत्र॒हत्ये॑ शि॒वो भूः॒ सखा॑ च॒ शूरो॑ऽवि॒ता च॑ नृ॒णाम् ॥

ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର, ହେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବୀର, ତୁମ ପାଇଁ; ଆମ ଆଡ଼କୁ ଫେରି ଦାନ ଦେଉଥିବା। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ର ବଧରେ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହୁଅ; ବନ୍ଧୁ, ବୀର ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ ହୁଅ।

7.19.11

नू इ॑न्द्र शूर॒ स्तव॑मान ऊ॒ती ब्रह्म॑जूतस्त॒न्वा॑ वावृधस्व ।
उप॑ नो॒ वाजा॑न्मिमी॒ह्युप॒ स्तीन्यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥

ବର୍ତ୍ତମାନ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ବୀର, ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରି, ରକ୍ଷାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ମନ୍ତ୍ରରେ ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇ ତୁମ ଶରୀରରେ ବଢ଼। ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ସ୍ତୋତ୍ର ପାଇଁ ବଳ ଦିଅ; କଲ୍ୟାଣ ସହିତ ଆମକୁ ସର୍ବଦା ରକ୍ଷା କର।