ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.33.1
श्वि॒त्यञ्चो॑ मा दक्षिण॒तस्क॑पर्दा धियंजि॒न्वासो॑ अ॒भि हि प्र॑म॒न्दुः ।
उ॒त्तिष्ठ॑न्वोचे॒ परि॑ ब॒र्हिषो॒ नॄन्न मे॑ दू॒रादवि॑तवे॒ वसि॑ष्ठाः ॥
ଶ୍ଵିତ୍ୟଞ୍ଚ, ଦକ୍ଷିଣତସ୍କପର୍ଦ ଓ ଧିୟଂଜିନ୍ୱ ଯେଉଁମାନେ ଆନନ୍ଦିତ, ସେମାନେ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଉଠି ଠିଆ ହୋଇ ମୁଁ କୁଶାସନ ଚାରିପାଖରେ କହେ; ଦୂରରୁ, ହେ ବସିଷ୍ଠଗଣ, ମୋ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଡାକିବା ପରି।
7.33.2
दू॒रादिन्द्र॑मनय॒न्ना सु॒तेन॑ ति॒रो वै॑श॒न्तमति॒ पान्त॑मु॒ग्रम् ।
पाश॑द्युम्नस्य वाय॒तस्य॒ सोमा॑त्सु॒तादिन्द्रो॑ऽवृणीता॒ वसि॑ष्ठान् ॥
ଦୂରରୁ ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆଣିଲେ; ବୈଶନ୍ତଙ୍କ ପାରିକି ଉଗ୍ର ରକ୍ଷକଙ୍କୁ। ପାଶଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ବାୟତଙ୍କ ସୋମରୁ, ନିଚୁଡ଼ା ସୋମରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ବସିଷ୍ଠମାନଙ୍କୁ ବାଛିଲେ।
7.33.3
ए॒वेन्नु कं॒ सिन्धु॑मेभिस्ततार ए॒वेन्नु कं॑ भे॒दमे॑भिर्जघान ।
ए॒वेन्नु कं॑ दाशरा॒ज्ञे सु॒दासं॒ प्राव॒दिन्द्रो॒ ब्रह्म॑णा वो वसिष्ठाः ॥
ଏମାନଙ୍କ ସହିତ ସେ ନଦୀ ପାର ହେଲେ; ଏମାନଙ୍କ ସହିତ ଶତ୍ରୁକୁ ଆଘାତ କଲେ। ସେହିପରି ଦାଶରାଜ୍ଞ ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସୁଦାସଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ; ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ତୁମ ମାଧ୍ୟମରେ, ହେ ବସିଷ୍ଠଗଣ।
7.33.4
जुष्टी॑ नरो॒ ब्रह्म॑णा वः पितॄ॒णामक्ष॑मव्ययं॒ न किला॑ रिषाथ ।
यच्छक्व॑रीषु बृह॒ता रवे॒णेन्द्रे॒ शुष्म॒मद॑धाता वसिष्ठाः ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟଗଣ, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତୁମେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲ; ତୁମ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ମୁଁ ପିତୃମାନଙ୍କ ଅକ୍ଷକୁ ଅକ୍ଷୟଭାବେ ଧରିଲି; ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ କ୍ଷତି ନ ପାଅ। ଶକ୍ୱରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ମହାନ ଗର୍ଜନ ସହିତ ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରେ ବଳ ସ୍ଥାପନ କଲ, ହେ ବସିଷ୍ଠଗଣ।
7.33.5
उद्द्यामि॒वेत्तृ॒ष्णजो॑ नाथि॒तासोऽदी॑धयुर्दाशरा॒ज्ञे वृ॒तासः॑ ।
वसि॑ष्ठस्य स्तुव॒त इन्द्रो॑ अश्रोदु॒रुं तृत्सु॑भ्यो अकृणोदुलो॒कम् ॥
ଆକାଶ ଦିଗକୁ ଉଠିବା ପରି, ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ଓ ସାହାଯ୍ୟପ୍ରାର୍ଥୀମାନେ ଦାଶରାଜ୍ଞ ଯୁଦ୍ଧରେ ଘେରାଯାଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ। ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବାବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ଶୁଣିଲେ; ତୃତ୍ସୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ବାସସ୍ଥାନ କଲେ।
7.33.6
द॒ण्डा इ॒वेद्गो॒अज॑नास आस॒न्परि॑च्छिन्ना भर॒ता अ॑र्भ॒कासः॑ ।
अभ॑वच्च पुरए॒ता वसि॑ष्ठ॒ आदित्तृत्सू॑नां॒ विशो॑ अप्रथन्त ॥
ଗାଈ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯଷ୍ଟି ପରି ଦୂରରେ କଟା ହୋଇଥିଲେ; ଭରତ ଓ ଛୋଟ ପିଲାମାନେ ମଧ୍ୟ। ବସିଷ୍ଠ ନେତା ହେଲେ; ତା'ପରେ ନିଶ୍ଚୟ ତୃତ୍ସୁମାନଙ୍କ ପ୍ରଜା ବିସ୍ତାରିତ ହେଲେ।
7.33.7
त्रयः॑ कृण्वन्ति॒ भुव॑नेषु॒ रेत॑स्ति॒स्रः प्र॒जा आर्या॒ ज्योति॑रग्राः ।
त्रयो॑ घ॒र्मास॑ उ॒षसं॑ सचन्ते॒ सर्वाँ॒ इत्ताँ अनु॑ विदु॒र्वसि॑ष्ठाः ॥
ତିନି ଲୋକରେ ସେମାନେ ବୀଜ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି; ଆଗରେ ଆଲୋକ ଥିବା ତିନି ଆର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଜା ଅଛନ୍ତି। ତିନି ଉଷ୍ଣ ପାତ୍ର ଉଷାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ରହନ୍ତି; ବଶିଷ୍ଠମାନେ ସେସବୁ ଜାଣନ୍ତି।
7.33.8
सूर्य॑स्येव व॒क्षथो॒ ज्योति॑रेषां समु॒द्रस्ये॑व महि॒मा ग॑भी॒रः ।
वात॑स्येव प्रज॒वो नान्येन॒ स्तोमो॑ वसिष्ठा॒ अन्वे॑तवे वः ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଲୋକ ପରି ସେମାନଙ୍କ ଜ୍ୟୋତି; ସମୁଦ୍ରର ଗଭୀର ମହିମା ପରି। ବାୟୁର ବେଗ ପରି, ଅନ୍ୟ କାହା ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ; ହେ ବଶିଷ୍ଠଗଣ, ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ତୁମ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚୁ।
7.33.9
त इन्नि॒ण्यं हृद॑यस्य प्रके॒तैः स॒हस्र॑वल्शम॒भि सं च॑रन्ति ।
य॒मेन॑ त॒तं प॑रि॒धिं वय॑न्तो अप्स॒रस॒ उप॑ सेदु॒र्वसि॑ष्ठाः ॥
ସେମାନେ ହିଁ ହୃଦୟର ଭିତରୁ ଉଠୁଥିବା ଜ୍ଞାନ ସହ ସହସ୍ର-ଶଳାକା ଚକ୍ର ଦିଗକୁ ଏକତ୍ର ଚାଲନ୍ତି। ଯମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିସ୍ତାରିତ ବୃତ୍ତ ବୁଣୁ ବୁଣୁ ବଶିଷ୍ଠମାନେ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ବସିଲେ।
7.33.10
वि॒द्युतो॒ ज्योतिः॒ परि॑ सं॒जिहा॑नं मि॒त्रावरु॑णा॒ यदप॑श्यतां त्वा ।
तत्ते॒ जन्मो॒तैकं॑ वसिष्ठा॒गस्त्यो॒ यत्त्वा॑ वि॒श आ॑ज॒भार॑ ॥
ବିଦ୍ୟୁତର ଆଲୋକ ଚାରିଆଡେ ଜାଳି ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଯେତେବେଳେ ତୁମକୁ ଦେଖିଲେ — ତାହା ତୁମ ଜନ୍ମ। ହେ ବଶିଷ୍ଠ, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତୁମକୁ ଆଣିଲେ, ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ସେହି ଏକ ଜନ୍ମ।
7.33.11
उ॒तासि॑ मैत्रावरु॒णो व॑सिष्ठो॒र्वश्या॑ ब्रह्म॒न्मन॒सोऽधि॑ जा॒तः ।
द्र॒प्सं स्क॒न्नं ब्रह्म॑णा॒ दैव्ये॑न॒ विश्वे॑ दे॒वाः पुष्क॑रे त्वाददन्त ॥
ତୁମେ ମିତ୍ର-ବରୁଣଙ୍କ ପୁଅ ବଶିଷ୍ଠ, ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍; ଊର୍ବଶୀଠାରୁ ମନରୁ ଜାତ। ଦୈବ ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତିରେ ଝରିପଡ଼ିଥିବା ବିନ୍ଦୁକୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ପଦ୍ମରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
7.33.12
स प्र॑के॒त उ॒भय॑स्य प्रवि॒द्वान्त्स॒हस्र॑दान उ॒त वा॒ सदा॑नः ।
य॒मेन॑ त॒तं प॑रि॒धिं व॑यि॒ष्यन्न॑प्स॒रसः॒ परि॑ जज्ञे॒ वसि॑ष्ठः ॥
ସେହି ଜ୍ଞାନୀ ବଶିଷ୍ଠ, ଦୁଇଜଣଙ୍କ ରହସ୍ୟ ଜାଣୁଥିବା, ସହସ୍ର-ଦାତା ବା ଦାତା, ଯମଙ୍କ ବିସ୍ତାରିତ ବୃତ୍ତ ବୁଣିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହୋଇ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମିଲେ।
7.33.13
स॒त्रे ह॑ जा॒तावि॑षि॒ता नमो॑भिः कु॒म्भे रेतः॑ सिषिचतुः समा॒नम् ।
ततो॑ ह॒ मान॒ उदि॑याय॒ मध्या॒त्ततो॑ जा॒तमृषि॑माहु॒र्वसि॑ष्ठम् ॥
ଯଜ୍ଞରେ ଦୁହେଁ ଜନ୍ମିଲେ, ପ୍ରେରିତ ହୋଇ; ନମସ୍କାର ସହିତ ସେମାନେ ଦୁହେଁ କୁମ୍ଭରେ ସେହି ବୀର୍ଯ୍ୟ ସିଞ୍ଚନ କଲେ। ସେଠାରୁ ହିଁ ମାନ ମଧ୍ୟରୁ ଉଠିଲେ; ଏବଂ ସେଠାରୁ ଜାତ ଋଷିଙ୍କୁ ସେମାନେ ବସିଷ୍ଠ କହନ୍ତି।
7.33.14
उ॒क्थ॒भृतं॑ साम॒भृतं॑ बिभर्ति॒ ग्रावा॑णं॒ बिभ्र॒त्प्र व॑दा॒त्यग्रे॑ ।
उपै॑नमाध्वं सुमन॒स्यमा॑ना॒ आ वो॑ गच्छाति प्रतृदो॒ वसि॑ष्ठः ॥
ଉକ୍ଥ ଓ ସାମକୁ ଯିଏ ଧାରଣ କରେ, ସେ ପଥରକୁ ଧରି ଆଗରେ କଥା କହେ। ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ବସ; ହେ ପୁର ବିନାଶକାରୀଗଣ, ବସିଷ୍ଠ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।