ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 7.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.33.1
श्वि॒त्यञ्चो॑ मा दक्षिण॒तस्क॑पर्दा धियंजि॒न्वासो॑ अ॒भि हि प्र॑म॒न्दुः ।
उ॒त्तिष्ठ॑न्वोचे॒ परि॑ ब॒र्हिषो॒ नॄन्न मे॑ दू॒रादवि॑तवे॒ वसि॑ष्ठाः ॥
ശ്വിത്യഞ്ചർ, ദക്ഷിണതസ്കപർദർ, ധിയംജിന്വർ സന്തോഷത്തോടെ എന്റെ അടുത്തു വരട്ടെ. എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് ദർഭാസനത്തിനു ചുറ്റും ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നു; ദൂരെനിന്ന്, ഹേ വസിഷ്ഠരേ, എന്നെ രക്ഷിക്കാൻ മനുഷ്യരെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ.
7.33.2
दू॒रादिन्द्र॑मनय॒न्ना सु॒तेन॑ ति॒रो वै॑श॒न्तमति॒ पान्त॑मु॒ग्रम् ।
पाश॑द्युम्नस्य वाय॒तस्य॒ सोमा॑त्सु॒तादिन्द्रो॑ऽवृणीता॒ वसि॑ष्ठान् ॥
ദൂരെനിന്ന് അവർ ഇന്ദ്രനെ സോമത്തോടൊപ്പം ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നു; വൈശന്തനെ കടന്ന് ഉഗ്രനായ രക്ഷകനെ. പാശദ്യുമ്നന്റെയും വായതന്റെയും സോമത്തിൽനിന്ന്, പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിൽനിന്ന്, ഇന്ദ്രൻ വസിഷ്ഠരെ തിരഞ്ഞെടുത്തു.
7.33.3
ए॒वेन्नु कं॒ सिन्धु॑मेभिस्ततार ए॒वेन्नु कं॑ भे॒दमे॑भिर्जघान ।
ए॒वेन्नु कं॑ दाशरा॒ज्ञे सु॒दासं॒ प्राव॒दिन्द्रो॒ ब्रह्म॑णा वो वसिष्ठाः ॥
ഇവരോടൊപ്പം അവൻ നദി കടന്നു; ഇവരോടൊപ്പം ശത്രുവിനെ അടിച്ചു. അതുപോലെതന്നെ, ദാശരാജ്ഞയുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ സുദാസനെ രക്ഷിച്ചു; പ്രാർത്ഥനയാൽ നിങ്ങളിലൂടെ, ഹേ വസിഷ്ഠരേ.
7.33.4
जुष्टी॑ नरो॒ ब्रह्म॑णा वः पितॄ॒णामक्ष॑मव्ययं॒ न किला॑ रिषाथ ।
यच्छक्व॑रीषु बृह॒ता रवे॒णेन्द्रे॒ शुष्म॒मद॑धाता वसिष्ठाः ॥
ഹേ മനുഷ്യരേ, പ്രാർത്ഥനയാൽ നിങ്ങൾ സന്തോഷിച്ചു; നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനയാൽ പിതൃക്കളുടെ അച്ചുതണ്ട് ഞാൻ നശിക്കാതെ പിടിച്ചു; നിങ്ങൾ തീർച്ചയായും ദ്രോഹിതരാകരുത്. ശക്വരീ മന്ത്രങ്ങളിൽ മഹാ ഗർജ്ജനത്തോടെ നിങ്ങൾ ഇന്ദ്രനിൽ ശക്തി സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ, ഹേ വസിഷ്ഠരേ.
7.33.5
उद्द्यामि॒वेत्तृ॒ष्णजो॑ नाथि॒तासोऽदी॑धयुर्दाशरा॒ज्ञे वृ॒तासः॑ ।
वसि॑ष्ठस्य स्तुव॒त इन्द्रो॑ अश्रोदु॒रुं तृत्सु॑भ्यो अकृणोदुलो॒कम् ॥
ആകാശത്തേക്ക് ഉയരുന്നതുപോലെ, ദാഹിച്ചവരും സഹായം തേടുന്നവരും ദാശരാജ്ഞയുദ്ധത്തിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് പ്രകാശിച്ചു. വസിഷ്ഠനെ സ്തുതിക്കുമ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ കേട്ടു; ത്രിത്സുക്കൾക്കായി വിശാലമായ വാസസ്ഥാനം ഒരുക്കി.
7.33.6
द॒ण्डा इ॒वेद्गो॒अज॑नास आस॒न्परि॑च्छिन्ना भर॒ता अ॑र्भ॒कासः॑ ।
अभ॑वच्च पुरए॒ता वसि॑ष्ठ॒ आदित्तृत्सू॑नां॒ विशो॑ अप्रथन्त ॥
പശുക്കളും മനുഷ്യരും വടികൾപോലെ ദൂരെ വെട്ടിമാറ്റപ്പെട്ടവരായിരുന്നു; ഭരതരും ചെറിയ കുട്ടികളും. വസിഷ്ഠൻ നായകനായി; പിന്നെ തീർച്ചയായും ത്രിത്സുക്കളുടെ ജനം വ്യാപിച്ചു.
7.33.7
त्रयः॑ कृण्वन्ति॒ भुव॑नेषु॒ रेत॑स्ति॒स्रः प्र॒जा आर्या॒ ज्योति॑रग्राः ।
त्रयो॑ घ॒र्मास॑ उ॒षसं॑ सचन्ते॒ सर्वाँ॒ इत्ताँ अनु॑ विदु॒र्वसि॑ष्ठाः ॥
മൂന്ന് ലോകങ്ങളിൽ അവർ ബീജം സൃഷ്ടിക്കുന്നു; മുന്നിൽ വെളിച്ചമുള്ള മൂന്ന് ആര്യ പ്രജകളുണ്ട്. മൂന്ന് ചൂടുപാത്രങ്ങൾ ഉഷസ്സിനോട് ചേർന്നിരിക്കുന്നു; വസിഷ്ഠന്മാർ അവയെല്ലാം അറിയുന്നു.
7.33.8
सूर्य॑स्येव व॒क्षथो॒ ज्योति॑रेषां समु॒द्रस्ये॑व महि॒मा ग॑भी॒रः ।
वात॑स्येव प्रज॒वो नान्येन॒ स्तोमो॑ वसिष्ठा॒ अन्वे॑तवे वः ॥
സൂര്യന്റെ വെളിച്ചം പോലെ അവരുടെ പ്രകാശം തിളങ്ങുന്നു; സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴമുള്ള മഹിമ പോലെയാണ്. കാറ്റിന്റെ വേഗം പോലെ, മറ്റൊന്നിനാലല്ല; വസിഷ്ഠന്മാരേ, ഈ സ്തോത്രം നിങ്ങളിലേക്ക് എത്തട്ടെ.
7.33.9
त इन्नि॒ण्यं हृद॑यस्य प्रके॒तैः स॒हस्र॑वल्शम॒भि सं च॑रन्ति ।
य॒मेन॑ त॒तं प॑रि॒धिं वय॑न्तो अप्स॒रस॒ उप॑ सेदु॒र्वसि॑ष्ठाः ॥
അവർ തന്നെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നുയരുന്ന ജ്ഞാനങ്ങളോടെ ആയിരം അരകളുള്ള ചക്രത്തിലേക്ക് ഒന്നിച്ച് നീങ്ങുന്നു. യമൻ വിരിച്ച വൃത്തം നെയ്തുകൊണ്ട്, അപ്സരസ്സുകൾക്കരികെ വസിഷ്ഠന്മാർ ഇരുന്നു.
7.33.10
वि॒द्युतो॒ ज्योतिः॒ परि॑ सं॒जिहा॑नं मि॒त्रावरु॑णा॒ यदप॑श्यतां त्वा ।
तत्ते॒ जन्मो॒तैकं॑ वसिष्ठा॒गस्त्यो॒ यत्त्वा॑ वि॒श आ॑ज॒भार॑ ॥
മിന്നലിന്റെ വെളിച്ചം ചുറ്റും ജ്വലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മിത്രനും വരുണനും നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ — അതാണ് നിന്റെ ജന്മം. ഓ വസിഷ്ഠാ, അഗസ്ത്യൻ ജനങ്ങളുടെ ഇടയിൽ നിന്ന് നിന്നെ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴും അതേ ഒരു ജന്മം തന്നെ.
7.33.11
उ॒तासि॑ मैत्रावरु॒णो व॑सिष्ठो॒र्वश्या॑ ब्रह्म॒न्मन॒सोऽधि॑ जा॒तः ।
द्र॒प्सं स्क॒न्नं ब्रह्म॑णा॒ दैव्ये॑न॒ विश्वे॑ दे॒वाः पुष्क॑रे त्वाददन्त ॥
നീ മിത്ര-വരുണന്മാരുടെ പുത്രനായ വസിഷ്ഠനാണ്, ഓ ബ്രഹ്മൻ; ഉർവശിയിൽ നിന്ന് മനസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവൻ. ദിവ്യമന്ത്രശക്തിയാൽ വീണ തുള്ളിയെ എല്ലാ ദേവന്മാരും താമരയിൽ സ്വീകരിച്ചു.
7.33.12
स प्र॑के॒त उ॒भय॑स्य प्रवि॒द्वान्त्स॒हस्र॑दान उ॒त वा॒ सदा॑नः ।
य॒मेन॑ त॒तं प॑रि॒धिं व॑यि॒ष्यन्न॑प्स॒रसः॒ परि॑ जज्ञे॒ वसि॑ष्ठः ॥
ആ ജ്ഞാനിയായ വസിഷ്ഠൻ, ഇരുവരുടെയും രഹസ്യം അറിയുന്നവൻ, ആയിരം ദാനം നൽകുന്നവനോ ദാതാവോ ആയി, യമൻ വിരിച്ച വൃത്തം നെയ്യാനൊരുങ്ങി, അപ്സരസ്സുകൾക്കിടയിൽ ജനിച്ചു.
7.33.13
स॒त्रे ह॑ जा॒तावि॑षि॒ता नमो॑भिः कु॒म्भे रेतः॑ सिषिचतुः समा॒नम् ।
ततो॑ ह॒ मान॒ उदि॑याय॒ मध्या॒त्ततो॑ जा॒तमृषि॑माहु॒र्वसि॑ष्ठम् ॥
യാഗത്തിൽ ഇരുവരും ജനിച്ചു, പ്രേരിതരായി; നമസ്കാരങ്ങളോടെ അവർ ഇരുവരും കുംഭത്തിൽ അതേ ബീജം തളിച്ചു. അവിടെനിന്നുതന്നെ മാനൻ മധ്യത്തിൽനിന്ന് ഉയർന്നു; അവിടെനിന്ന് ജനിച്ച ഋഷിയെ വസിഷ്ഠൻ എന്ന് അവർ വിളിക്കുന്നു.
7.33.14
उ॒क्थ॒भृतं॑ साम॒भृतं॑ बिभर्ति॒ ग्रावा॑णं॒ बिभ्र॒त्प्र व॑दा॒त्यग्रे॑ ।
उपै॑नमाध्वं सुमन॒स्यमा॑ना॒ आ वो॑ गच्छाति प्रतृदो॒ वसि॑ष्ठः ॥
ഉക്ഥങ്ങളും സാമങ്ങളും വഹിക്കുന്നവൻ കല്ല് പിടിച്ച് മുന്നിൽ സംസാരിക്കുന്നു. പ്രസന്നമനസ്സോടെ അവന്റെ അടുത്ത് ഇരിക്കൂ; പുരങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവരേ, വസിഷ്ഠൻ നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് വരട്ടെ.