ઋગ્વેદ · સૂક્ત 8.29

8.29.1

ब॒भ्रुरेको॒ विषु॑णः सू॒नरो॒ युवा॑ ।
अ॒ञ्ज्य॑ङ्क्ते हिर॒ण्यय॑म् ॥

ભૂરા-લાલ રંગનો, એકલો, સર્વવ્યાપી, જળનો પુત્ર, યુવાન — તે સોનાને શણગારે છે, ચમકતા અલંકારથી સજાવે છે.

योनि॒मेक॒ आ स॑साद॒ द्योत॑नो ।
अ॒न्तर्दे॒वेषु॒ मेधि॑रः ॥

એકલો, પ્રકાશમાન, બુદ્ધિમાન તે પોતાના સ્થાને બેઠો; દેવોની વચ્ચે વિરાજ્યો.

वाशी॒मेको॑ बिभर्ति॒ हस्त॑ आय॒सीम् ।
अ॒न्तर्दे॒वेषु॒ निध्रु॑विः ॥

એકલો તે હાથમાં લોખંડની કુહાડી ધારણ કરે છે; દેવોની વચ્ચે તે દૃઢ છે.

वज्र॒मेको॑ बिभर्ति॒ हस्त॒ आहि॑तं ।
तेन॑ वृ॒त्राणि॑ जिघ्नते ॥

એકલો તે હાથમાં મૂકેલું વજ્ર ધારણ કરે છે; તેનાથી જ તે વૃત્રોને હણે છે.

ति॒ग्ममेको॑ बिभर्ति॒ हस्त॒ आयु॑धं ।
शुचि॑रु॒ग्रो जला॑षभेषजः ॥

એકલો તે હાથમાં તીક્ષ્ણ શસ્ત્ર ધારણ કરે છે; તે શુદ્ધ, ઉગ્ર અને જળની ઔષધિઓનો વૈદ્ય છે.

प॒थ एकः॑ पीपाय॒ तस्क॑रो यथाँ ।
ए॒ष वे॑द निधी॒नाम् ॥

એકલો તે ચોરની જેમ માર્ગોને ભરે છે; આ જ ભંડારોનું રહસ્ય જાણે છે.

त्रीण्येक॑ उरुगा॒यो वि च॑क्रमे ।
यत्र॑ दे॒वासो॒ मद॑न्ति ॥

ત્રણમાંથી એક વિશાળપાદ (દેવ) આગળ વધ્યો; જ્યાં દેવતાઓ આનંદ કરે છે.

विभि॒र्द्वा च॑रत॒ एक॑या स॒ह ।
प्र प्र॑वा॒सेव॑ वसतः ॥

બંને પોતાની શક્તિઓ સાથે, એકની સાથે વિચરે છે; પ્રવાસીઓની જેમ તેઓ વસે છે.

सदो॒ द्वा च॑क्राते उप॒मा दि॒वि ।
स॒म्राजा॑ स॒र्पिरा॑सुती ॥

બંનેએ સ્વર્ગમાં પોતાના સમાન આસનો બનાવ્યા; તેઓ બંને સમ્રાટ છે, ઘીથી અભિષિક્ત થનારા.

अर्च॑न्त॒ एके॒ महि॒ साम॑ मन्वत ।
तेन॒ सूर्य॑मरोचयन् ॥

કેટલાક સ્તુતિ કરતા મહાન સામ રચે છે; તેનાથી તેમણે સૂર્યને પ્રકાશિત કર્યો.