ऋग्वेद · सूक्त 8.78

8.78.1

पु॒रो॒ळाशं॑ नो॒ अन्ध॑स॒ इन्द्र॑ स॒हस्र॒मा भ॑र ।
श॒ता च॑ शूर॒ गोना॑म् ॥

हे इंद्रा, आमच्यासाठी सोमरसासह पुरोडाश हजार आणा; हे शूरा, शंभर गायीही आणा.

आ नो॑ भर॒ व्यञ्ज॑नं॒ गामश्व॑म॒भ्यञ्ज॑नम् ।
सचा॑ म॒ना हि॑र॒ण्यया॑ ॥

आमच्यासाठी अंजन, गाय, घोडा आणि अभ्यंजन आणा; मनासह आणि सुवर्णालंकारांसह.

उ॒त नः॑ कर्ण॒शोभ॑ना पु॒रूणि॑ धृष्ण॒वा भ॑र ।
त्वं हि शृ॑ण्वि॒षे व॑सो ॥

आणि आमच्यासाठी कानांची शोभा वाढवणारी अनेक अलंकार आणा, हे धृष्णो; कारण तूच ऐकला जातोस, हे वसो.

नकीं॑ वृधी॒क इ॑न्द्र ते॒ न सु॒षा न सु॒दा उ॒त ।
नान्यस्त्वच्छू॑र वा॒घतः॑ ॥

हे इंद्रा, तुझ्यापेक्षा दुर्बल कोणी नाही, चांगला सुसज्ज कोणी नाही, चांगला दाता कोणी नाही; हे शूरा, वज्रधारी तुझ्याहून दुसरा कोणी नाही.

नकी॒मिन्द्रो॒ निक॑र्तवे॒ न श॒क्रः परि॑शक्तवे ।
विश्वं॑ शृणोति॒ पश्य॑ति ॥

इंद्र कुणाचे वाईट करत नाही, बलवान असूनही कुणाला दाबू पाहत नाही; तो सर्व ऐकतो, सर्व पाहतो.

स म॒न्युं मर्त्या॑ना॒मद॑ब्धो॒ नि चि॑कीषते ।
पु॒रा नि॒दश्चि॑कीषते ॥

तो अक्षत राहून मर्त्य माणसांचा क्रोध पाहतो; आधीच निंदकाकडे लक्ष ठेवू इच्छितो.

क्रत्व॒ इत्पू॒र्णमु॒दरं॑ तु॒रस्या॑स्ति विध॒तः ।
वृ॒त्र॒घ्नः सो॑म॒पाव्नः॑ ॥

यज्ञकर्त्याच्या बुद्धीनेच त्या वेगवानाचे उदर भरते; तो वृत्राचा संहारक आणि सोमाचे पान करणारा आहे.

त्वे वसू॑नि॒ संग॑ता॒ विश्वा॑ च सोम॒ सौभ॑गा ।
सु॒दात्वप॑रिह्वृता ॥

हे सोमा, तुझ्यात सर्व धन एकत्र आहे आणि सर्व सौभाग्येही; हे उत्तम दात्या, ती अडवलेली नाहीत.

त्वामिद्य॑व॒युर्मम॒ कामो॑ ग॒व्युर्हि॑रण्य॒युः ।
त्वाम॑श्व॒युरेष॑ते ॥

तुलाच माझी इच्छा शोधते; गायी व सोने शोधणारी ती; घोडे शोधणारा मी तुलाच इच्छितो.

तवेदि॑न्द्रा॒हमा॒शसा॒ हस्ते॒ दात्रं॑ च॒ना द॑दे ।
दि॒नस्य॑ वा मघव॒न्त्सम्भृ॑तस्य वा पू॒र्धि यव॑स्य का॒शिना॑ ॥

तुझेच दान, हे इंद्रा, मी आशेने माझ्या हातात घेतो; हे दात्या, दिवसाच्या किंवा साठवलेल्या साठ्यातून यवाने भरून टाक.