ऋग्वेद · सूक्त 9.11

9.11.1

उपा॑स्मै गायता नरः॒ पव॑माना॒येन्द॑वे ।
अ॒भि दे॒वाँ इय॑क्षते ॥

हे मानवांनो, या पवमान, वाहणाऱ्या सोमासाठी गा; तो देवांना पूजू इच्छितो.

अ॒भि ते॒ मधु॑ना॒ पयोऽथ॑र्वाणो अशिश्रयुः ।
दे॒वं दे॒वाय॑ देव॒यु ॥

अथर्वांनी मध आणि दुधासह तुझा आश्रय घेतला; देवांची इच्छा करणाऱ्यांनी देव अशा तुला देवासाठी (अर्पिले).

स नः॑ पवस्व॒ शं गवे॒ शं जना॑य॒ शमर्व॑ते ।
शं रा॑ज॒न्नोष॑धीभ्यः ॥

तो आमच्यासाठी वाहो; गाईसाठी कल्याण, माणसासाठी कल्याण, घोड्यासाठी कल्याण होवो. हे राजा, औषधींसाठी कल्याण होवो.

ब॒भ्रवे॒ नु स्वत॑वसे अरु॒णाय॑ दिवि॒स्पृशे॑ ।
सोमा॑य गा॒थम॑र्चत ॥

आता तेजस्वी, स्वबलवान, लालसर, आकाशाला स्पर्श करणाऱ्या सोमासाठी गाथा अर्पा.

हस्त॑च्युतेभि॒रद्रि॑भिः सु॒तं सोमं॑ पुनीतन ।
मधा॒वा धा॑वता॒ मधु॑ ॥

हातातून निसटलेल्या दगडांनी पिळलेल्या सोमाला शुद्ध करा; माधुर्यात धावा, मधाकडे वाहा.

नम॒सेदुप॑ सीदत द॒ध्नेद॒भि श्री॑णीतन ।
इन्दु॒मिन्द्रे॑ दधातन ॥

नमस्काराने जवळ बसा; दह्यासह मिसळून सोमाकडे जा. इंद्रामध्ये सोमाची स्थापना करा.

अ॒मि॒त्र॒हा विच॑र्षणिः॒ पव॑स्व सोम॒ शं गवे॑ ।
दे॒वेभ्यो॑ अनुकाम॒कृत् ॥

हे शत्रुनाशका, सर्वदर्शी सोमा, तू पवित्र होऊन गायींच्या कल्याणासाठी वाहा, आणि देवांच्या इच्छा पूर्ण करणारा हो.

इन्द्रा॑य सोम॒ पात॑वे॒ मदा॑य॒ परि॑ षिच्यसे ।
म॒न॒श्चिन्मन॑स॒स्पतिः॑ ॥

हे सोमा, इंद्राच्या पानासाठी आणि उल्हासासाठी तू सर्वत्र गाळला जातोस; तूच मनाचे सार आणि मनाचा स्वामी आहेस.

पव॑मान सु॒वीर्यं॑ र॒यिं सो॑म रिरीहि नः ।
इन्द॒विन्द्रे॑ण नो यु॒जा ॥

हे पवमाना सोमा, आम्हाला वीर संततीसह धन दे; हे थेंबा, हे तेजस्वी, इंद्रासह आमचा सोबती होऊन ये.