ऋग्वेद · सूक्त 9.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.110.1
पर्यू॒ षु प्र ध॑न्व॒ वाज॑सातये॒ परि॑ वृ॒त्राणि॑ स॒क्षणिः॑ ।
द्वि॒षस्त॒रध्या॑ ऋण॒या न॑ ईयसे ॥
हे सोमा, धन मिळवण्यासाठी नीट धाव घे; सर्व बाजूंच्या अडथळ्यांना ओलांडून, शत्रूंना पार कर; आमचा सहाय्यक होऊन तू आमच्याकडे येतोस.
9.110.2
अनु॒ हि त्वा॑ सु॒तं सो॑म॒ मदा॑मसि म॒हे स॑मर्य॒राज्ये॑ ।
वाजाँ॑ अ॒भि प॑वमान॒ प्र गा॑हसे ॥
हे सोमा, पिळलेल्या तुला आम्ही आनंदित करतो, महान समर-स्पर्धेत. हे पवमाना, बलांकडे तू पुढे जातोस.
9.110.3
अजी॑जनो॒ हि प॑वमान॒ सूर्यं॑ वि॒धारे॒ शक्म॑ना॒ पयः॑ ।
गोजी॑रया॒ रंह॑माणः॒ पुरं॑ध्या ॥
हे पवमाना सोमा, तू सूर्याला जन्म दिलास; आपल्या बलाने रथासनात दुधाला; गाई आणणाऱ्या पुरंधीने आनंद देत.
9.110.4
अजी॑जनो अमृत॒ मर्त्ये॒ष्वाँ ऋ॒तस्य॒ धर्म॑न्न॒मृत॑स्य॒ चारु॑णः ।
सदा॑सरो॒ वाज॒मच्छा॒ सनि॑ष्यदत् ॥
हे अमृता, मर्त्यांमध्ये ऋताच्या धर्मात, अमृताच्या सुंदर धर्मात तू उत्पन्न केलेस; सदैव बलाकडे तू धावतोस, वाहत.
9.110.5
अ॒भ्य॑भि॒ हि श्रव॑सा त॒तर्दि॒थोत्सं॒ न कं चि॑ज्जन॒पान॒मक्षि॑तम् ।
शर्या॑भि॒र्न भर॑माणो॒ गभ॑स्त्योः ॥
पुन्हा पुन्हा कीर्तीने तू भेदलेस; झऱ्यासारखा, पिण्याचे अक्षय पाणी देणारा; घोड्यांसह, दोन हातांत वाहणाऱ्यासारखा.
9.110.6
आदी॒ं के चि॒त्पश्य॑मानास॒ आप्यं॑ वसु॒रुचो॑ दि॒व्या अ॒भ्य॑नूषत ।
वारं॒ न दे॒वः स॑वि॒ता व्यू॑र्णुते ॥
तेव्हा काही लोक पाहत, जलजात, वसूंनी तेजस्वी, दिव्य (सोमाची) स्तुती करतात; देव सविता जसे दार उघडतो.
9.110.7
त्वे सो॑म प्रथ॒मा वृ॒क्तब॑र्हिषो म॒हे वाजा॑य॒ श्रव॑से॒ धियं॑ दधुः ।
स त्वं नो॑ वीर वी॒र्या॑य चोदय ॥
हे सोमा, कुशासनावर बसणाऱ्या पहिल्या ऋषींनी महान बल आणि कीर्तीसाठी तुझ्याठायीच आपली स्तुती ठेवली. हे वीरा, तूच आम्हाला पराक्रमासाठी प्रेरित कर.
9.110.8
दि॒वः पी॒यूषं॑ पू॒र्व्यं यदु॒क्थ्यं॑ म॒हो गा॒हाद्दि॒व आ निर॑धुक्षत ।
इन्द्र॑म॒भि जाय॑मानं॒ सम॑स्वरन् ॥
आकाशातून प्राचीन, स्तुत्य अमृतरस महान गर्जनेसह आकाशातून बाहेर काढला गेला, तेव्हा जन्मणाऱ्या इंद्राकडे त्यांनी एकत्र गान केले.
9.110.9
अध॒ यदि॒मे प॑वमान॒ रोद॑सी इ॒मा च॒ विश्वा॒ भुव॑ना॒भि म॒ज्मना॑ ।
यू॒थे न नि॒ष्ठा वृ॑ष॒भो वि ति॑ष्ठसे ॥
तेव्हा, हे पवमाना, हे दोन्ही लोक आणि हे सर्व प्राणी तुझ्या सामर्थ्याने (तुझ्या अधीन झाले). कळपात उभा असलेल्या वृषभासारखा तू उठून उभा राहतोस.
9.110.10
सोमः॑ पुना॒नो अ॒व्यये॒ वारे॒ शिशु॒र्न क्रीळ॒न्पव॑मानो अक्षाः ।
स॒हस्र॑धारः श॒तवा॑ज॒ इन्दु॑र् ॥
सोम अविनाशी वाहात स्वतःला शुद्ध करतो; बाळाप्रमाणे खेळत पवित्र होऊन वाहतो. हजार धारा, शंभर सामर्थ्य असलेला थेंब (सोम) वाहतो.
9.110.11
ए॒ष पु॑ना॒नो मधु॑माँ ऋ॒तावेन्द्रा॒येन्दुः॑ पवते स्वा॒दुरू॒र्मिः ।
वा॒ज॒सनि॑र्वरिवो॒विद्व॑यो॒धाः ॥
हा मधुर, ऋत धारण करणारा सोम पवित्र होऊन इंद्रासाठी वाहतो. मधुर लाट, बल देणारा, संपत्ती शोधणारा, आयुष्य देणारा (सोम) वाहतो.
9.110.12
स प॑वस्व॒ सह॑मानः पृत॒न्यून्त्सेध॒न्रक्षां॒स्यप॑ दु॒र्गहा॑णि ।
स्वा॒यु॒धः सा॑स॒ह्वान्त्सो॑म॒ शत्रू॑न् ॥
तू पवित्र हो; युद्धाची इच्छा करणाऱ्या शत्रूंना जिंकून, राक्षसांना दूर हाकून, अगम्य किल्ले फोडून. उत्तम शस्त्र असलेल्या, विजयी हे सोमा, शत्रूंना (जिंक).