ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.13

9.13.1

सोमः॑ पुना॒नो अ॑र्षति स॒हस्र॑धारो॒ अत्य॑विः ।
वा॒योरिन्द्र॑स्य निष्कृ॒तम् ॥

પવિત્ર થતો સોમ હજાર ધારાઓ સાથે ગાળણીમાં વહે છે; વાયુ અને ઇન્દ્ર માટે તૈયાર કરાયેલો.

पव॑मानमवस्यवो॒ विप्र॑म॒भि प्र गा॑यत ।
सु॒ष्वा॒णं दे॒ववी॑तये ॥

હે સહાય ઇચ્છુકો, પવિત્ર થતા, નિચોવાયેલા, પ્રેરિત કવિ સોમના ગુણ ગાઓ, દેવોની ઇચ્છા માટે.

पव॑न्ते॒ वाज॑सातये॒ सोमाः॑ स॒हस्र॑पाजसः ।
गृ॒णा॒ना दे॒ववी॑तये ॥

ધન જીતવા માટે સહસ્ર-સ્વામી સોમો પવિત્ર થાય છે; દેવોની ઇચ્છા માટે સ્તુતિ કરતા.

उ॒त नो॒ वाज॑सातये॒ पव॑स्व बृह॒तीरिषः॑ ।
द्यु॒मदि॑न्दो सु॒वीर्य॑म् ॥

અમારા માટે ધન જીતવા મહાન અન્નરસ વહાવ; હે ઇંદુ, તેજસ્વી અને ઉત્તમ વીર્યવાન થઈને.

ते नः॑ सह॒स्रिणं॑ र॒यिं पव॑न्ता॒मा सु॒वीर्य॑म् ।
सु॒वा॒ना दे॒वास॒ इन्द॑वः ॥

તે નિચોવાયેલા દેવબિંદુઓ અમારા માટે હજારગણું ધન અને ઉત્તમ પૌરુષ વહાવો.

अत्या॑ हिया॒ना न हे॒तृभि॒रसृ॑ग्रं॒ वाज॑सातये ।
वि वार॒मव्य॑मा॒शवः॑ ॥

વેગવાન, પ્રેરિતોને, પ્રેરકોથી જેમ, ધન જીતવા અમે મુક્ત કર્યા; ઝડપથી તેમણે વાડ અને ઊનની ગાળણી અલગ કરી.

वा॒श्रा अ॑र्ष॒न्तीन्द॑वो अ॒भि व॒त्सं न धे॒नवः॑ ।
द॒ध॒न्वि॒रे गभ॑स्त्योः ॥

ચમકતા સોમબિંદુઓ વાછરડા તરફ દોડતી ગાયોની જેમ વહે છે; તેઓ બંને હાથમાં સમાઈ ગયા છે.

जुष्ट॒ इन्द्रा॑य मत्स॒रः पव॑मान॒ कनि॑क्रदत् ।
विश्वा॒ अप॒ द्विषो॑ जहि ॥

ઇન્દ્રને પ્રિય, હર્ષદાયક સોમ, શુદ્ધ થઈ ગર્જતો વહે; બધા શત્રુઓને દૂર હાંકી કાઢ.

अ॒प॒घ्नन्तो॒ अरा॑व्णः॒ पव॑मानाः स्व॒र्दृशः॑ ।
योना॑वृ॒तस्य॑ सीदत ॥

અદાતા શત્રુઓને હાંકી કાઢતા, સ્વર્ગીય પ્રકાશ જોતા, હે શુદ્ધ થતા સોમો, ઋતના આસન પર બેસો.