ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.7

9.7.1

असृ॑ग्र॒मिन्द॑वः प॒था धर्म॑न्नृ॒तस्य॑ सु॒श्रियः॑ ।
वि॒दा॒ना अ॑स्य॒ योज॑नम् ॥

ઋતના ધર્મમાર્ગે સુંદર તેજસ્વી સોમબિંદુઓ વહી નીકળ્યાં; તેમને તેનો માર્ગ સારી રીતે ખબર છે.

प्र धारा॒ मध्वो॑ अग्रि॒यो म॒हीर॒पो वि गा॑हते ।
ह॒विर्ह॒विष्षु॒ वन्द्यः॑ ॥

મધુર સોમની મુખ્ય ધારા વિશાળ જળમાં પ્રવેશે છે; હવિઓમાં તે સ્તુત્ય હવિ છે.

प्र यु॒जो वा॒चो अ॑ग्रि॒यो वृषाव॑ चक्रद॒द्वने॑ ।
सद्मा॒भि स॒त्यो अ॑ध्व॒रः ॥

જોડાયેલી વાણીનો શ્રેષ્ઠ વૃષભ વનમાં ગર્જ્યો; સત્ય યજ્ઞ પોતાના આસન તરફ આગળ વધે છે.

परि॒ यत्काव्या॑ क॒विर्नृ॒म्णा वसा॑नो॒ अर्ष॑ति ।
स्व॑र्वा॒जी सि॑षासति ॥

કવિ પોતાની કાવ્યરચનાઓને આવરે ત્યારે, પૌરુષબળથી આચ્છાદિત થઈ તે દોડે છે; બળવાન સ્વર્ગપ્રકાશ જીતવા ઇચ્છે છે.

पव॑मानो अ॒भि स्पृधो॒ विशो॒ राजे॑व सीदति ।
यदी॑मृ॒ण्वन्ति॑ वे॒धसः॑ ॥

વહેતો સોમ શત્રુઓ અને પ્રજાઓ પર રાજાની જેમ બિરાજે છે; જ્ઞાની કવિઓ તેની સ્તુતિ કરે ત્યારે.

अव्यो॒ वारे॒ परि॑ प्रि॒यो हरि॒र्वने॑षु सीदति ।
रे॒भो व॑नुष्यते म॒ती ॥

ઘેટાંના ઊનના ગાળણમાં પ્રિય હરિ-સોમ વનોમાં બિરાજે છે; વેગવાન રેભ સ્તોત્રગીતથી પ્રશંસાય છે.

स वा॒युमिन्द्र॑म॒श्विना॑ सा॒कं मदे॑न गच्छति ।
रणा॒ यो अ॑स्य॒ धर्म॑भिः ॥

જે સોમ પોતાના નિયમોથી આનંદદાયક હર્ષ સાથે વાયુ, ઇન્દ્ર અને બે અશ્વિનો પાસે સાથે જાય છે.

आ मि॒त्रावरु॑णा॒ भगं॒ मध्वः॑ पवन्त ऊ॒र्मयः॑ ।
वि॒दा॒ना अ॑स्य॒ शक्म॑भिः ॥

સોમના તરંગો મિત્ર અને વરુણ તરફ સૌભાગ્ય લઈને વહે છે; તેઓ તેના બળકર્મો જાણનારા છે.

अ॒स्मभ्यं॑ रोदसी र॒यिं मध्वो॒ वाज॑स्य सा॒तये॑ ।
श्रवो॒ वसू॑नि॒ सं जि॑तम् ॥

હે રોદસી (દ્યાવાપૃથિવી), સોમની મધુરતા અને બળ મેળવવા અમને ધન આપો; યશ અને સંપત્તિ અમારા માટે એકસાથે જીતો.