ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 9.7

9.7.1

असृ॑ग्र॒मिन्द॑वः प॒था धर्म॑न्नृ॒तस्य॑ सु॒श्रियः॑ ।
वि॒दा॒ना अ॑स्य॒ योज॑नम् ॥

ഋതത്തിന്റെ ധർമ്മപഥത്തിൽ ശോഭയുള്ള സോമബിന്ദുക്കൾ ഒഴുകിപ്പോയി; അവയ്ക്ക് അവന്റെ യാത്രാമാർഗം നന്നായി അറിയാം.

प्र धारा॒ मध्वो॑ अग्रि॒यो म॒हीर॒पो वि गा॑हते ।
ह॒विर्ह॒विष्षु॒ वन्द्यः॑ ॥

മധുരമായ സോമത്തിന്റെ മുഖ്യധാര വിശാലമായ ജലങ്ങളിലേക്ക് കടക്കുന്നു; ഹവിസ്സുകളിൽ അത് സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ട ഹവിസ്സാണ്.

प्र यु॒जो वा॒चो अ॑ग्रि॒यो वृषाव॑ चक्रद॒द्वने॑ ।
सद्मा॒भि स॒त्यो अ॑ध्व॒रः ॥

യോജിപ്പിച്ച വാക്കിന്റെ മുഖ്യവൃഷഭം വനത്തിൽ ഗർജ്ജിച്ചു; സത്യയജ്ഞം തന്റെ ആസനത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു.

परि॒ यत्काव्या॑ क॒विर्नृ॒म्णा वसा॑नो॒ अर्ष॑ति ।
स्व॑र्वा॒जी सि॑षासति ॥

കവി തന്റെ കാവ്യങ്ങളെ ചുറ്റുമ്പോൾ, പൗരുഷബലം പുതച്ച് അവൻ കുതിക്കുന്നു; ബലവാനായവൻ സ്വർഗപ്രകാശം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

पव॑मानो अ॒भि स्पृधो॒ विशो॒ राजे॑व सीदति ।
यदी॑मृ॒ण्वन्ति॑ वे॒धसः॑ ॥

ഒഴുകുന്ന സോമം ശത്രുക്കൾക്കും പ്രജകൾക്കും മേൽ രാജാവിനെപ്പോലെ ഇരിക്കുന്നു; ജ്ഞാനികളായ കവികൾ അവനെ സ്തുതിക്കുമ്പോൾ.

अव्यो॒ वारे॒ परि॑ प्रि॒यो हरि॒र्वने॑षु सीदति ।
रे॒भो व॑नुष्यते म॒ती ॥

ആട്ടിൻ രോമ അരിപ്പയിൽ പ്രിയനായ ഹരി-സോമം വനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നു; വേഗവാനായ രേഭൻ സ്തുതിഗീതത്താൽ പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്നു.

स वा॒युमिन्द्र॑म॒श्विना॑ सा॒कं मदे॑न गच्छति ।
रणा॒ यो अ॑स्य॒ धर्म॑भिः ॥

ഈ സോമം തന്റെ നിയമങ്ങളാൽ ആനന്ദത്തോടെ വായു, ഇന്ദ്രൻ, ഇരു അശ്വിനികൾ എന്നിവരിലേക്ക് ഒത്തുചേർന്ന് പോകുന്നു.

आ मि॒त्रावरु॑णा॒ भगं॒ मध्वः॑ पवन्त ऊ॒र्मयः॑ ।
वि॒दा॒ना अ॑स्य॒ शक्म॑भिः ॥

സോമത്തിന്റെ തിരമാലകൾ മിത്രനും വരുണനും നേരെ സമ്പത്ത് വഹിച്ച് ഒഴുകുന്നു; അവ അതിന്റെ ശക്തികർമ്മങ്ങൾ അറിയുന്നവയാണ്.

अ॒स्मभ्यं॑ रोदसी र॒यिं मध्वो॒ वाज॑स्य सा॒तये॑ ।
श्रवो॒ वसू॑नि॒ सं जि॑तम् ॥

ഓ രോദസീ (ദ്യാവാപൃഥിവി), സോമത്തിന്റെ മധുരവും ബലവും ലഭിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്ത് നൽകൂ; കീർത്തിയും നിധികളും ഞങ്ങൾക്കായി ഒന്നിച്ച് നേടൂ.