ऋग्वेद · सूक्त 9.7

9.7.1

असृ॑ग्र॒मिन्द॑वः प॒था धर्म॑न्नृ॒तस्य॑ सु॒श्रियः॑ ।
वि॒दा॒ना अ॑स्य॒ योज॑नम् ॥

ऋताच्या धर्मपथावरून सुंदर तेजस्वी सोमबिंदू वाहू लागले; त्यांना त्याचा मार्ग चांगला ठाऊक आहे.

प्र धारा॒ मध्वो॑ अग्रि॒यो म॒हीर॒पो वि गा॑हते ।
ह॒विर्ह॒विष्षु॒ वन्द्यः॑ ॥

मधुर सोमाची प्रमुख धार विशाल जलांत प्रवेश करते; हविर्द्रव्यांत ती स्तुत्य हवि आहे.

प्र यु॒जो वा॒चो अ॑ग्रि॒यो वृषाव॑ चक्रद॒द्वने॑ ।
सद्मा॒भि स॒त्यो अ॑ध्व॒रः ॥

जोडलेल्या वाणीचा श्रेष्ठ वृषभ वनात गर्जला; सत्य यज्ञ आपल्या आसनाकडे जातो.

परि॒ यत्काव्या॑ क॒विर्नृ॒म्णा वसा॑नो॒ अर्ष॑ति ।
स्व॑र्वा॒जी सि॑षासति ॥

कवी आपल्या काव्यांना वेढतो तेव्हा, पौरुषाने आच्छादित होऊन तो धावतो; बलवान स्वर्गप्रकाश जिंकू इच्छितो.

पव॑मानो अ॒भि स्पृधो॒ विशो॒ राजे॑व सीदति ।
यदी॑मृ॒ण्वन्ति॑ वे॒धसः॑ ॥

वाहणारा सोम शत्रूंवर आणि प्रजांवर राजाप्रमाणे विराजमान होतो; ज्ञानी कवी त्याची स्तुती करतात तेव्हा.

अव्यो॒ वारे॒ परि॑ प्रि॒यो हरि॒र्वने॑षु सीदति ।
रे॒भो व॑नुष्यते म॒ती ॥

मेंढीच्या लोकरीच्या गाळणीत प्रिय हरि-सोम वनांत विराजतो; वेगवान रेभ स्तोत्रगीताने गौरवला जातो.

स वा॒युमिन्द्र॑म॒श्विना॑ सा॒कं मदे॑न गच्छति ।
रणा॒ यो अ॑स्य॒ धर्म॑भिः ॥

जो सोम आपल्या नियमांनी आनंदाच्या उत्साहासह वायू, इंद्र आणि दोन अश्विनांकडे एकत्र जातो.

आ मि॒त्रावरु॑णा॒ भगं॒ मध्वः॑ पवन्त ऊ॒र्मयः॑ ।
वि॒दा॒ना अ॑स्य॒ शक्म॑भिः ॥

सोमाच्या लाटा मित्र आणि वरुणाकडे भाग्य घेऊन वाहतात; त्या त्याच्या सामर्थ्यकर्मांना जाणणाऱ्या आहेत.

अ॒स्मभ्यं॑ रोदसी र॒यिं मध्वो॒ वाज॑स्य सा॒तये॑ ।
श्रवो॒ वसू॑नि॒ सं जि॑तम् ॥

हे रोदसी (द्यावापृथिवी), सोमाचे माधुर्य व बल मिळवण्यासाठी आम्हाला धन द्या; कीर्ती आणि संपत्ती आमच्यासाठी एकत्र जिंका.