ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.9

9.9.1

परि॑ प्रि॒या दि॒वः क॒विर्वयां॑सि न॒प्त्यो॑र्हि॒तः ।
सु॒वा॒नो या॑ति क॒विक्र॑तुः ॥

ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରିୟ, ଦ୍ରଷ୍ଟା ସୋମ, ଦୁଇ ଭଉଣୀ (ଜଳ) ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇ, ନିଷ୍ପେଷିତ ହୋଇ, କବିଙ୍କ ସଂକଳ୍ପଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।

प्रप्र॒ क्षया॑य॒ पन्य॑से॒ जना॑य॒ जुष्टो॑ अ॒द्रुहे॑ ।
वी॒त्य॑र्ष॒ चनि॑ष्ठया ॥

ଆଗକୁ ଆଗକୁ, ଅଧିପତ୍ୟ ପାଇଁ, ରକ୍ଷକ ପ୍ରଭୁ ପାଇଁ, ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ, ପ୍ରିୟ ହୋଇ, ପ୍ରବଞ୍ଚନା ନକରୁଥିବା ପାଇଁ; ସ୍ରୋତ ସହିତ ବହ, ଶ୍ରେଷ୍ଠତମ ସହିତ।

स सू॒नुर्मा॒तरा॒ शुचि॑र्जा॒तो जा॒ते अ॑रोचयत् ।
म॒हान्म॒ही ऋ॑ता॒वृधा॑ ॥

ସେହି ପୁତ୍ର, ପବିତ୍ର, ଜନ୍ମିତ, ଦୁଇ ମାତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଆଲୋକିତ କଲେ; ମହାନ୍ ସେ ମହାନ ଦୁଇଙ୍କୁ, ଋତ ବଢ଼ାଉଥିବା ଦୁଇଙ୍କୁ।

स स॒प्त धी॒तिभि॑र्हि॒तो न॒द्यो॑ अजिन्वद॒द्रुहः॑ ।
या एक॒मक्षि॑ वावृ॒धुः ॥

ସେ ସାତ ଚିନ୍ତାରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇ, ନଦୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଲେ, ପ୍ରବଞ୍ଚନା ନକରୁଥିବା ନଦୀମାନଙ୍କୁ; ଏକ ଚକ୍ଷୁ (ଆଦି ଆଲୋକ)କୁ ବଢ଼ାଇଥିବା ସେମାନେ।

ता अ॒भि सन्त॒मस्तृ॑तं म॒हे युवा॑न॒मा द॑धुः ।
इन्दु॑मिन्द्र॒ तव॑ व्र॒ते ॥

ସେମାନେ ବିଦ୍ୟମାନ, ଅବନ୍ଧ, ଯୁବକ ସେହି ସୋମଙ୍କୁ ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ ରଖିଲେ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ବ୍ରତରେ ସୋମବିନ୍ଦୁ (ରଖିଲେ)।

अ॒भि वह्नि॒रम॑र्त्यः स॒प्त प॑श्यति॒ वाव॑हिः ।
क्रिवि॑र्दे॒वीर॑तर्पयत् ॥

ଅମର ବାହକ ଅଗ୍ନି ସାତ (ଶିଖା)କୁ ଦେଖନ୍ତି; ଆହୁତି ବହନକାରୀ କୁଞ୍ଚିତ-କେଶ (ଶିଖା) ଦେବୀମାନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରେ।

अवा॒ कल्पे॑षु नः पुम॒स्तमां॑सि सोम॒ योध्या॑ ।
तानि॑ पुनान जङ्घनः ॥

ହେ ସୋମ, ଯଜ୍ଞକର୍ମରେ ଆମ ପାଇଁ ବାଧକ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କର। ହେ ପବିତ୍ରକାରୀ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବିନାଶ କର।

नू नव्य॑से॒ नवी॑यसे सू॒क्ताय॑ साधया प॒थः ।
प्र॒त्न॒वद्रो॑चया॒ रुचः॑ ॥

ବର୍ତ୍ତମାନ ନୂତନ ଓ ଅଧିକ ନୂତନ ପାଇଁ, ସୁରଚିତ ସୂକ୍ତ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ପୂର୍ବପରି ଆଲୋକକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର।

पव॑मान॒ महि॒ श्रवः॒ गामश्वं॑ रासि वी॒रव॑त् ।
सना॑ मे॒धां सना॒ स्वः॑ ॥

ହେ ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ସୋମ, ଆମକୁ ମହାନ ଖ୍ୟାତି, ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ବୀର ସନ୍ତାନ ସହିତ ଦିଅ। ବୁଦ୍ଧି ଓ ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରକାଶ ଦିଅ।