ரிக் வேதம் · சூக்தம் 9.9

9.9.1

परि॑ प्रि॒या दि॒वः क॒विर्वयां॑सि न॒प्त्यो॑र्हि॒तः ।
सु॒वा॒नो या॑ति क॒विक्र॑तुः ॥

வானத்தின் அன்புக்குரியவனும் கவியுமான சோமன், இரு சகோதரிகளில் (நீர்களில்) வைக்கப்பட்டு, பிழியப்பட்டு, கவியின் சங்கல்பம் கொண்டவனாக முன்னேறுகிறான்.

प्रप्र॒ क्षया॑य॒ पन्य॑से॒ जना॑य॒ जुष्टो॑ अ॒द्रुहे॑ ।
वी॒त्य॑र्ष॒ चनि॑ष्ठया ॥

முன்னோக்கி, ஆட்சிக்காக, காக்கும் தலைவனுக்காக, மனிதனுக்காக, மகிழ்வளித்து, ஏமாற்றாதவனுக்காக; ஓட்டத்துடன் பாய்ந்து வா, மிகச் சிறந்தவனுடன்.

स सू॒नुर्मा॒तरा॒ शुचि॑र्जा॒तो जा॒ते अ॑रोचयत् ।
म॒हान्म॒ही ऋ॑ता॒वृधा॑ ॥

அந்த மகன், தூய்மையானவன், பிறந்தவன், இரு தாய்களின் பிறப்பில் ஒளியூட்டினான்; மகத்தானவன், மகத்தான இருவரை, ரிதத்தை வளர்க்கும் இருவரை.

स स॒प्त धी॒तिभि॑र्हि॒तो न॒द्यो॑ अजिन्वद॒द्रुहः॑ ।
या एक॒मक्षि॑ वावृ॒धुः ॥

அவன் ஏழு எண்ணங்களால் வைக்கப்பட்டு, ஆறுகளை இயக்கினான், ஏமாற்றாத ஆறுகளை; ஒன்றான கண்ணை (ஆதி ஒளியை) வளர்த்தவை அவை.

ता अ॒भि सन्त॒मस्तृ॑तं म॒हे युवा॑न॒मा द॑धुः ।
इन्दु॑मिन्द्र॒ तव॑ व्र॒ते ॥

அவர்கள் இருப்பவனும் கட்டுப்படாதவனும் இளைஞனுமான அவனை மகத்துவத்திற்காக வைத்தனர்; இந்திரா, உன் விரதத்தில் சோமத் துளியை (வைத்தனர்).

अ॒भि वह्नि॒रम॑र्त्यः स॒प्त प॑श्यति॒ वाव॑हिः ।
क्रिवि॑र्दे॒वीर॑तर्पयत् ॥

நித்தியமான சுமப்பவனான அக்னி ஏழு (சுடர்களை) நோக்குகிறான்; ஆஹுதியைச் சுமக்கும் சுருள்முடி (சுடர்) தேவியரை மகிழ்விக்கிறான்.

अवा॒ कल्पे॑षु नः पुम॒स्तमां॑सि सोम॒ योध्या॑ ।
तानि॑ पुनान जङ्घनः ॥

சோமனே, சடங்குகளில் எங்களைத் தடுக்கும் இருள்களை விலக்குவாயாக. தூயவனே, அவற்றை அழித்துவிடு.

नू नव्य॑से॒ नवी॑यसे सू॒क्ताय॑ साधया प॒थः ।
प्र॒त्न॒वद्रो॑चया॒ रुचः॑ ॥

இப்போது புதியவனுக்கும் இன்னும் புதியவனுக்கும், நன்கு இயற்றப்பட்ட துதிக்கும் பாதைகளைத் திறந்துவிடு. முன்பு போல ஒளிகளைப் பிரகாசிக்கச் செய்வாயாக.

पव॑मान॒ महि॒ श्रवः॒ गामश्वं॑ रासि वी॒रव॑त् ।
सना॑ मे॒धां सना॒ स्वः॑ ॥

தூயவனாகும் சோமனே, மகத்தான புகழையும், பசுவையும், குதிரையையும் வீரமிக்க மக்களுடன் அளிப்பாயாக. அறிவையும் பரலோக ஒளியையும் பெற்றுத்தா.