உபநிடதங்கள் · Bṛhadāraṇyaka 3.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 3.2.1
(आर्तभागब्राह्मणं वा जारत्कारवब्राह्मणम्)
अथ हैनं जारत्कारव आर्तभागः पप्रच्छ ।
याज्ञवल्क्येति होवाच कति ग्रहाः कत्यतिग्रहा इति ।
अष्टौ ग्रहा अष्टावतिग्रहा इति ।
ये तेऽष्टौ ग्रहा अष्टावतिग्रहाः कतमे त इति ॥ ३.२.१ ॥
(ஆர்தபாக பிராம்மணம் அல்லது ஜாரத்காரவ பிராம்மணம்) பின்னர் ஜாரத்காரவ ஆர்தபாகன் அவரிடம் கேட்டான். யாஜ்ஞவல்கியர் கூறினார்: "கிரஹங்கள் எத்தனை, அதிகிரஹங்கள் எத்தனை?" "எட்டு கிரஹங்கள், எட்டு அதிகிரஹங்கள்." "அந்த எட்டு கிரஹங்களும் எட்டு அதிகிரஹங்களும் எவை?"
Bṛhadāraṇyaka 3.2.2
प्राणो वै ग्रहः ।
सोऽपानेनातिग्रहेण गृहीतः ।
प्राणेन हि गन्धाञ्जिघ्रति ॥ ३.२.२ ॥
பிராணனே கிரஹம். அவன் அபானன் என்ற அதிகிரஹத்தால் பிடிக்கப்படுகிறான். ஏனெனில் பிராணனாலேயே வாசனைகளை முகர்கிறான்.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.3
वाग्वै ग्रहः ।
स नाम्नातिग्रहेण गृहीतः ।
वाचा हि नामान्यभिवदति ॥ ३.२.३ ॥
வாக்கே கிரஹம். அவன் நாமம் என்ற அதிகிரஹத்தால் பிடிக்கப்படுகிறான். ஏனெனில் வாக்கினாலேயே பெயர்களைச் சொல்கிறோம்.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.4
जिह्वा वै ग्रहः ।
स रसेनातिग्रहेण गृहीतः ।
जिह्वया हि रसान् विजानाति ॥ ३.२.४ ॥
நாக்கு உண்மையில் ஒரு கிரகம் (பற்றுபவன்). அது ரசம் எனும் அதிகிரகத்தால் பற்றப்படுகிறது; ஏனெனில் நாக்கினாலேயே ரசங்களை அறிகிறோம்.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.5
चक्षुर्वै ग्रहः ।
स रूपेणातिग्रहेण गृहीतः ।
चक्षुषा हि रूपाणि पश्यति ॥ ३.२.५ ॥
கண் உண்மையில் ஒரு கிரகம். அது ரூபம் எனும் அதிகிரகத்தால் பற்றப்படுகிறது; ஏனெனில் கண்ணினாலேயே உருவங்களைக் காண்கிறோம்.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.6
श्रोत्रं वै ग्रहः ।
स शब्देनातिग्रहेण गृहीतः ।
श्रोत्रेण हि शब्दाञ्शृणोति ॥ ३.२.६ ॥
செவி உண்மையில் ஒரு கிரகம். அது சப்தம் எனும் அதிகிரகத்தால் பற்றப்படுகிறது; ஏனெனில் செவியினாலேயே ஒலிகளைக் கேட்கிறோம்.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.7
मनो वै ग्रहः ।
स कामेनातिग्रहेण गृहीतः ।
मनसा हि कामान् कामयते ॥ ३.२.७ ॥
மனம் உண்மையில் ஒரு கிரகம். அது காமம் எனும் அதிகிரகத்தால் பற்றப்படுகிறது; ஏனெனில் மனத்தாலேயே விருப்பங்களை விரும்புகிறோம்.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.8
हस्तौ वै ग्रहः ।
स कर्मणातिग्रहेण गृहीतः ।
हस्ताभ्यां हि कर्म करोति ॥ ३.२.८ ॥
கைகள் உண்மையில் கிரகம் ஆகும். அது செயலால், அதிகிரகத்தால் பிடிக்கப்படுகிறது. ஏனெனில் கைகளாலேயே ஒருவர் செயல் செய்கிறார்.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.9
त्वग्वै ग्रहः ।
स स्पर्शेनातिग्रहेण गृहीतः ।
त्वचा हि स्पर्शान् वेदयत ।
इत्यष्टौ ग्रहा अष्टावतिग्रहाः ॥ ३.२.९ ॥
தோல் உண்மையில் கிரகம் ஆகும். அது தொடுதலால், அதிகிரகத்தால் பிடிக்கப்படுகிறது. ஏனெனில் தோலாலேயே தொடுதல்களை அறிகிறோம். இவ்வாறு எட்டு கிரகங்களும் எட்டு அதிகிரகங்களும் உள்ளன.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.10
याज्ञवल्क्येति होवाच यदिदं सर्वं मृत्योरन्नं का स्वित्सा देवता यस्या मृत्युरन्नमिति ।
अग्निर्वै मृत्युः सोऽपामन्नम् ।
अप पुनर्मृत्युं जयति ॥ ३.२.१० ॥
"யாஜ்ஞவல்க்யா!" என்று அவர் கூறினார்: "மரணத்தின் உணவாகிய இவை அனைத்தும் எந்த தேவதையின் உணவாக மரணம் இருக்கிறது?" "அக்னியே உண்மையில் மரணம்; அவன் நீரின் உணவு. (அதை உண்பவன்) மீண்டும் மரணத்தை விலக்கி வெல்கிறான்."
Bṛhadāraṇyaka 3.2.11
याज्ञवल्क्येति होवाच यत्रायं पुरुषो म्रियत उदस्मात्प्राणाः क्रामन्त्याहो नेति ।
नेति होवाच याज्ञवल्क्यः ।
अत्रैव समवनीयन्ते ।
स उच्छ्वयति ।
आध्मायति ।
आध्मातो मृतः शेते ॥ ३.२.११ ॥
"யாஜ்ஞவல்க்யா!" என்று அவர் கூறினார்: "இந்த மனிதன் எங்கே இறக்கிறானோ, அப்போது இவனிடமிருந்து பிராணன்கள் வெளியேறுகின்றனவா, இல்லையா?" "இல்லை," என்று யாஜ்ஞவல்க்யர் கூறினார். "இங்கேயே அவை ஒன்று சேர்கின்றன. அவன் வீங்குகிறான், உப்புகிறான்; வீங்கி இறந்தவனாகக் கிடக்கிறான்."
Bṛhadāraṇyaka 3.2.12
याज्ञवल्क्येति होवाच यत्रायं पुरुषो म्रियते ।
किमेनं न जहातीति ।
नामेति ।
अनन्तं वै नामानन्ता विश्वे देवाः ।
अनन्तमेव स तेन लोकं जयति ॥ ३.२.१२ ॥
யாஜ்ஞவல்கியர் கூறினார்: இந்த மனிதன் இறக்கும்போது அவனை எது கைவிடுவதில்லை? (பதில்:) பெயர். பெயர் எல்லையற்றது; எல்லா தேவர்களும் எல்லையற்றவர்கள். அதனால் அவன் எல்லையற்ற உலகை வெல்கிறான்.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.13
याज्ञवल्क्येति होवाच यत्रास्य पुरुषस्य मृतस्याग्निं वागप्येति वातं प्राणश्चक्षुरादित्यं मनश्चन्द्रं दिशः श्रोत्रं पृथिवीं शरीरमाकाशमात्मौषधीर्लोमानि वनस्पतीन् केशा अप्सु लोहितं च रेतश्च निधीयते क्वायं तदा पुरुषो भवतीति ।
आहर सौम्य हस्तम् आर्तभाग ।
आवामेवैतस्य वेदिष्यावो न नावेतत्सजन इति ।
तौ होत्क्रम्य मन्त्रयां चक्राते ।
तौ ह यदूचतुः कर्म हैव तदूचतुः ।
अथ ह यत्प्रशंसतुः कर्म हैव तत्प्रशशंसतुः ।
पुण्यो वै पुण्येन कर्मणा भवति पापः पापेनेति ।
ततो ह जारत्कारव आर्तभाग उपरराम ॥ ३.२.१३ ॥
யாஜ்ஞவல்கியர் கூறினார்: இறந்த இந்த மனிதனின் பேச்சு நெருப்பில் ஒடுங்குகிறது, மூச்சு காற்றில், கண் சூரியனில், மனம் சந்திரனில், திசைகள் காதில், உடல் பூமியில், ஆன்மா ஆகாயத்தில், மூலிகைகளும் மயிர்களும் தாவரங்களில், தலைமுடி நீரில், இரத்தமும் விந்தும் வைக்கப்படுகின்றன — அப்போது இந்த மனிதன் எங்கே இருக்கிறான்? ஓ இனியவனே ஆர்தபாகா, கையைக் கொண்டு வா. நாங்கள் இருவரும் மட்டுமே இதை அறிவோம்; இது மக்களுக்குத் தெரியக்கூடாது. அவ்விருவரும் வெளியே சென்று ஆலோசித்தனர். அவர்கள் சொன்னது செயலே; அவர்கள் புகழ்ந்ததும் செயலே. புண்ணியத்தால் புண்ணியவான் ஆகிறான்; பாவத்தால் பாவியாகிறான். பின்னர் ஜாரத்காரவ ஆர்தபாகா அமைதியானான்.