Upaniṣads · Bṛhadāraṇyaka 3.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 3.2.1
(आर्तभागब्राह्मणं वा जारत्कारवब्राह्मणम्)
अथ हैनं जारत्कारव आर्तभागः पप्रच्छ ।
याज्ञवल्क्येति होवाच कति ग्रहाः कत्यतिग्रहा इति ।
अष्टौ ग्रहा अष्टावतिग्रहा इति ।
ये तेऽष्टौ ग्रहा अष्टावतिग्रहाः कतमे त इति ॥ ३.२.१ ॥
(O Brāhmaṇa de Ārtabhāga, ou o Brāhmaṇa de Jāratkārava.) Então Jāratkārava Ārtabhāga lhe perguntou. Yājñavalkya disse: «Quantas são as taças (graha) e quantas as sobretaças (atigraha)?» «Oito taças e oito sobretaças.» «Quais são essas oito taças e oito sobretaças?»
Bṛhadāraṇyaka 3.2.2
प्राणो वै ग्रहः ।
सोऽपानेनातिग्रहेण गृहीतः ।
प्राणेन हि गन्धाञ्जिघ्रति ॥ ३.२.२ ॥
O sopro (prāṇa) é a taça (graha). Ele é retido pela sobretaça, o sopro descendente (apāna). Pois é pelo sopro que se sentem os odores.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.3
वाग्वै ग्रहः ।
स नाम्नातिग्रहेण गृहीतः ।
वाचा हि नामान्यभिवदति ॥ ३.२.३ ॥
A fala (vāk) é a taça (graha). Ela é retida pela sobretaça, o nome (nāman). Pois é pela fala que se pronunciam os nomes.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.4
जिह्वा वै ग्रहः ।
स रसेनातिग्रहेण गृहीतः ।
जिह्वया हि रसान् विजानाति ॥ ३.२.४ ॥
A língua é, de fato, um apreendedor (graha). Ela é apreendida pelo sobreapreendedor, o sabor (rasa), pois é pela língua que se percebem os sabores.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.5
चक्षुर्वै ग्रहः ।
स रूपेणातिग्रहेण गृहीतः ।
चक्षुषा हि रूपाणि पश्यति ॥ ३.२.५ ॥
O olho é, de fato, um apreendedor (graha). É apreendido pelo sobreapreendedor, a forma (rūpa), pois é pelo olho que se veem as formas.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.6
श्रोत्रं वै ग्रहः ।
स शब्देनातिग्रहेण गृहीतः ।
श्रोत्रेण हि शब्दाञ्शृणोति ॥ ३.२.६ ॥
O ouvido é, de fato, um apreendedor (graha). É apreendido pelo sobreapreendedor, o som (śabda), pois é pelo ouvido que se ouvem os sons.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.7
मनो वै ग्रहः ।
स कामेनातिग्रहेण गृहीतः ।
मनसा हि कामान् कामयते ॥ ३.२.७ ॥
A mente é, de fato, um apreendedor (graha). É apreendida pelo sobreapreendedor, o desejo (kāma), pois é pela mente que se desejam os objetos do desejo.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.8
हस्तौ वै ग्रहः ।
स कर्मणातिग्रहेण गृहीतः ।
हस्ताभ्यां हि कर्म करोति ॥ ३.२.८ ॥
As mãos são de fato os agarradores (grahas). Ele é agarrado pela ação, pelo super-agarrador (atigraha). Pois com as mãos se realiza a ação.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.9
त्वग्वै ग्रहः ।
स स्पर्शेनातिग्रहेण गृहीतः ।
त्वचा हि स्पर्शान् वेदयत ।
इत्यष्टौ ग्रहा अष्टावतिग्रहाः ॥ ३.२.९ ॥
A pele é de fato um agarrador (graha). Ela é agarrada pelo tato, pelo super-agarrador (atigraha). Pois pela pele se percebem os contatos. Assim há oito agarradores e oito super-agarradores.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.10
याज्ञवल्क्येति होवाच यदिदं सर्वं मृत्योरन्नं का स्वित्सा देवता यस्या मृत्युरन्नमिति ।
अग्निर्वै मृत्युः सोऽपामन्नम् ।
अप पुनर्मृत्युं जयति ॥ ३.२.१० ॥
"Yājñavalkya!", disse ele, "tudo isto que é alimento da morte: qual é a divindade cujo alimento é a morte?" "O fogo, na verdade, é a morte; ele é o alimento das águas. Quem o conhece vence novamente a morte."
Bṛhadāraṇyaka 3.2.11
याज्ञवल्क्येति होवाच यत्रायं पुरुषो म्रियत उदस्मात्प्राणाः क्रामन्त्याहो नेति ।
नेति होवाच याज्ञवल्क्यः ।
अत्रैव समवनीयन्ते ।
स उच्छ्वयति ।
आध्मायति ।
आध्मातो मृतः शेते ॥ ३.२.११ ॥
"Yājñavalkya!", disse ele, "onde esta pessoa morre, os alentos (prāṇa) dela se retiram, ou não?" "Não," disse Yājñavalkya. "Aqui eles se reúnem. Ele incha, se infla; inchado, jaz morto."
Bṛhadāraṇyaka 3.2.12
याज्ञवल्क्येति होवाच यत्रायं पुरुषो म्रियते ।
किमेनं न जहातीति ।
नामेति ।
अनन्तं वै नामानन्ता विश्वे देवाः ।
अनन्तमेव स तेन लोकं जयति ॥ ३.२.१२ ॥
Yājñavalkya disse: Quando esta pessoa morre, o que não a abandona? O nome. O nome é infinito, e os deuses universais são infinitos. Por ele conquista o mundo infinito.
Bṛhadāraṇyaka 3.2.13
याज्ञवल्क्येति होवाच यत्रास्य पुरुषस्य मृतस्याग्निं वागप्येति वातं प्राणश्चक्षुरादित्यं मनश्चन्द्रं दिशः श्रोत्रं पृथिवीं शरीरमाकाशमात्मौषधीर्लोमानि वनस्पतीन् केशा अप्सु लोहितं च रेतश्च निधीयते क्वायं तदा पुरुषो भवतीति ।
आहर सौम्य हस्तम् आर्तभाग ।
आवामेवैतस्य वेदिष्यावो न नावेतत्सजन इति ।
तौ होत्क्रम्य मन्त्रयां चक्राते ।
तौ ह यदूचतुः कर्म हैव तदूचतुः ।
अथ ह यत्प्रशंसतुः कर्म हैव तत्प्रशशंसतुः ।
पुण्यो वै पुण्येन कर्मणा भवति पापः पापेनेति ।
ततो ह जारत्कारव आर्तभाग उपरराम ॥ ३.२.१३ ॥
Yājñavalkya disse: Quando a fala desta pessoa morta entra no fogo, o hálito no vento, o olho no sol, a mente na lua, as direções no ouvido, o corpo na terra, o ātman no espaço, as ervas e os pelos nas plantas, os cabelos nas águas, e o sangue e a semente são depositados, onde está então esta pessoa? Gentil Ārtabhāga, traz a mão. Nós dois somente o saberemos; que não se diga diante do povo. Os dois saíram e deliberaram. O que disseram era de fato ação, e o que louvaram era de fato ação. Pela ação virtuosa torna-se virtuoso, pela ação pecaminosa, pecador. Então Ārtabhāga, filho de Jāratkāru, calou-se.