Upaniṣaden · Bṛhadāraṇyaka 5.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 5.14.1
(गायत्रब्रह्मोपासनाब्राह्मणम् )
भूमिरन्तरिक्षं द्यौरित्यष्टावक्षराणि ।
अष्टाक्षरं ह वा एकं गायत्र्यै पदम् ।
एतदु हैवास्या एतत् ।
स यावदेषु त्रिषु लोकेषु तावद्ध जयति योऽस्या एतदेवं पदं वेद ॥ ५.१४.१ ॥
Erde, Luftraum und Himmel – das sind acht Silben. Ein Fuß der Gāyatrī hat acht Silben. Dies ist in der Tat ihre Gestalt. Wer diesen Fuß der Gāyatrī so kennt, erobert so viel, wie es in diesen drei Welten gibt.
Bṛhadāraṇyaka 5.14.2
ऋचो यजूषि सामानीत्यष्टावक्षराणि ।
अष्टाक्षरं ह वा एकं गायत्र्यै पदम् ।
एतदु हैवास्या एतत् ।
स यावतीयं त्रयी विद्या तावद्ध जयति योऽस्या एतदेवं पदं वेद ॥ ५.१४.२ ॥
Verse, Opferformeln und Gesänge – das sind acht Silben. Ein Fuß der Gāyatrī hat acht Silben. Dies ist in der Tat ihre Gestalt. Wer diesen Fuß der Gāyatrī so kennt, erobert so viel, wie diese dreifache Wissenschaft (trayī vidyā) umfasst.
Bṛhadāraṇyaka 5.14.3
प्राणोऽपानो व्यान इत्यष्टावक्षराणि ।
अष्टाक्षरं ह वा एकं गायत्र्यै पदम् ।
एतदु हैवास्या एतत् ।
स यावदिदं प्राणि तावद्ध जयति योऽस्या एतदेवं पदं वेद ।
अथास्या एतदेव तुरीयं दर्शतं पदं परोरजा य एष तपति ।
यद्वै चतुर्थं तत्तुरीयम् ।
दर्शतं पदमिति ददृश इव ह्येषः ।
परोरजा इति सर्वमु ह्येवैष रज उपर्युपरि तपति ।
एवं हैव श्रिया यशसा तपति योऽस्या एतदेवं पदं वेद ॥ ५.१४.३ ॥
Prāṇa, apāna und vyāna – das sind acht Silben. Ein Fuß der Gāyatrī hat acht Silben. Dies ist in der Tat ihre Gestalt. Wer diesen Fuß der Gāyatrī so kennt, erobert all diese Lebewesen. Dann gibt es ihren vierten, sichtbaren Fuß, der jenseits des Staubes (paro-rajā) ist und der leuchtet. Der vierte ist in der Tat das turīya. »Sichtbarer Fuß« bedeutet, dass er gleichsam gesehen zu werden scheint. »Jenseits des Staubes« bedeutet, dass er über allen Stäuben leuchtet. Wer diesen Fuß der Gāyatrī so kennt, strahlt mit Glanz und Ruhm.
Bṛhadāraṇyaka 5.14.4
सैषा गायत्र्येतस्मिंस्तुरीये दर्शते पदे परोरजसि प्रतिष्ठिता ।
तद्वै तत्सत्ये प्रतिष्ठितम् ।
चक्षुर्वै सत्यम् ।
चक्षुर्हि वै सत्यम् ।
तस्माद्यदिदानीं द्वौ विवदमानावेयातमहमदर्शमहमश्रौषमिति ।
य एवं ब्रूयादहमदर्शमिति ।
तस्मा एव श्रद्दध्याम ।
तद्वै तत्सत्यं बले प्रतिष्ठितम् ।
प्राणो वै बलम् ।
तत्प्राणे प्रतिष्ठितम् ।
तस्मादाहुर्बलं सत्यादोगीय इति ।
एवं वेषा गायत्र्यध्यात्मं प्रतिष्ठिता ।
सा हैषा गयांस्तत्रे ।
प्राणा वै गयाः ।
तत्प्राणास्तत्रे ।
तद्यद्गयांस्तत्रे तस्माद्गायत्री नाम ।
स यामेवामूं सावित्रीमन्वाहैषैव सा ।
स यस्मा अन्वाह तस्य प्राणांस्त्रायते ॥ ५.१४.४ ॥
Diese Gāyatrī ist in diesem vierten, sichtbaren Fuß gegründet, der jenseits des Staubes (paro-rajas) liegt. Sie ist in der Wahrheit gegründet. Das Auge ist die Wahrheit, denn das Auge ist wahrhaftig die Wahrheit. Wenn daher zwei mit Streit kommen, indem der eine sagt »ich sah« und der andere »ich hörte«, vertrauen wir dem, der sagt »ich sah«. Sie ist in der Kraft gegründet. Der Atem ist die Kraft, und sie ist im Atem gegründet. Deshalb sagen die Menschen, die Kraft sei größer als die Wahrheit. So ist diese Gāyatrī im Selbst (adhyātman) gegründet. Sie beschützt die gayas, das heißt die Atemkräfte, denn die Atemkräfte sind die gayas, und sie werden von ihr beschützt. Weil sie die gayas beschützt, heißt sie Gāyatrī. Die Sāvitrī, die man rezitiert, ist eben diese. Für den, für den man sie rezitiert, beschützt sie dessen Atemkräfte.
Bṛhadāraṇyaka 5.14.5
तां हैतामेके सावित्रीमनुष्टुभमन्वाहुः ।
वागनुष्टुप् ।
एतद्वाचमनुब्रूम इति ।
न तथा कुर्यात् ।
गायत्रीमेव सावित्रीमानुब्रूयात् ।
यदि ह वा अप्येवंविद्बह्विव प्रतिगृह्णाति न हैव तद्गायत्र्या एकं चन पदं प्रति ॥ ५.१४.५ ॥
Manche rezitieren diese Sāvitrī im Metrum anuṣṭubh und sagen: »Die Rede ist der anuṣṭubh; wir rezitieren diese Rede.« Man soll es nicht so tun. Man soll die Sāvitrī als die Gāyatrī selbst rezitieren. Selbst wenn jemand, der so weiß, viel empfängt, ist es nicht einmal einem einzigen Fuß der Gāyatrī gleich.
Bṛhadāraṇyaka 5.14.6
स य इमांस्त्रींल्लोकान् पूर्णान् प्रतिगृह्णीयात्सोऽस्या एतत्प्रथमं पदमाप्नुयात् ।
अथ यावतीयं त्रयी विद्या यस्तावत्प्रतिगृह्णीयात्सोऽस्या एतद्द्वितीयं पदमाप्नुयात् ।
अथ यावदिदं प्राणि यस्तावत्प्रतिगृह्णीयात्सोऽस्या एतत्तृतीयं पदमाप्नुयात् ।
अथास्या एतदेव तुरीयं दर्शतं पदं परोरजा य एष तपति ।
नैव केन चनाप्यम् ।
कुत उ एतावत्प्रतिगृह्णीयात् ॥ ५.१४.६ ॥
Wer diese drei vollen Welten empfinge, erlangte den ersten Fuß dieser (Gāyatrī). Wer so viel empfinge wie dieses dreifache Wissen, erlangte ihren zweiten Fuß. Wer so viel empfinge wie diese Lebewesen, erlangte ihren dritten Fuß. Dann ist ihr eben dieser vierte, sichtbare Fuß, der jenseits des paroraja leuchtet. Er ist von niemandem je erreichbar. Wie könnte man auch nur so viel empfangen?
Bṛhadāraṇyaka 5.14.7
तस्या उपस्थानम् ।
गायत्र्यस्येकपदी द्विपदी त्रिपदी चतुष्पदि ।
अपदसि ।
न हि पद्यसे ।
नमस्ते तुरीयाय दर्शताय पदाय परोरजसे ।
असावदो मा प्रापदिति ।
यं द्विष्यादसावस्मै कामो मा समर्धीति वा ।
न हैवास्मै स कामः समृध्यते यस्मा एवमुपतिष्ठते ।
अहमदः प्रापमिति वा ॥ ५.१४.७ ॥
Ihre Verehrung ist diese: »O Gāyatrī, du bist einfüßig, zweifüßig, dreifüßig, vierfüßig; du bist fußlos, du wirst nicht erreicht. Verehrung deinem vierten, sichtbaren Fuß, jenseits des paroraja. Möge jener ferne mich erreichen.« Oder: »Möge dieser Wunsch den treffen, den ich hasse, oder möge mein Wunsch erfüllt werden.« Dem, der so verehrt, erfüllt sich dieser Wunsch nicht allein dadurch. Oder: »Möge ich jenes Ferne erreichen.«
Bṛhadāraṇyaka 5.14.8
एतद्ध वै तज्जनको वैदेहो बुडिलमाश्वतराश्विमुवाच यन्नु हो तद्गायत्रीविदब्रूथाः ।
अथ कथं हस्तीभूतो वहसीति ।
मुखं ह्यस्याः सम्राण्न विदां चकरेति होवाच ।
तस्या अग्निरेव मुखम् ।
यदि ह वा अपि बह्विवाग्नावभ्यादधति सर्वमेव तत्संदहति ।
एवं हैवैवंविद्यद्यपि बह्विव पापं कुरुते सर्वमेव तत्संप्साय शुद्धः पूतोऽजरोऽमृतः संभवति ॥ ५.१४.८ ॥
Das sprach Janaka, der König von Videha, zu Buḍila Āśvatarāśvi: »Was du von der Gāyatrī weißt, sag es doch. Wie trägst du sie denn, als Elefant geworden?« Er sprach: »Herrscher, wir kennen ihren Mund nicht.« Er sprach: »Ihr Mund ist eben das Feuer. Wie das Feuer alles verbrennt, wenn man viel Holz hineinlegt, so verbrennt, wer so weiß, selbst wenn er viel Böses tut, alles und wird rein, geläutert, alterslos und unsterblich.«