Upaniṣads · Bṛhadāraṇyaka 5.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 5.14.1
(गायत्रब्रह्मोपासनाब्राह्मणम् )
भूमिरन्तरिक्षं द्यौरित्यष्टावक्षराणि ।
अष्टाक्षरं ह वा एकं गायत्र्यै पदम् ।
एतदु हैवास्या एतत् ।
स यावदेषु त्रिषु लोकेषु तावद्ध जयति योऽस्या एतदेवं पदं वेद ॥ ५.१४.१ ॥
Terra, atmosfera e céu: são oito sílabas. Um pé da Gāyatrī tem oito sílabas. Esta é, de fato, a sua forma. Quem conhece assim este pé da Gāyatrī conquista tudo o que existe nestes três mundos.
Bṛhadāraṇyaka 5.14.2
ऋचो यजूषि सामानीत्यष्टावक्षराणि ।
अष्टाक्षरं ह वा एकं गायत्र्यै पदम् ।
एतदु हैवास्या एतत् ।
स यावतीयं त्रयी विद्या तावद्ध जयति योऽस्या एतदेवं पदं वेद ॥ ५.१४.२ ॥
Versos, fórmulas sacrificiais e cantos: são oito sílabas. Um pé da Gāyatrī tem oito sílabas. Esta é, de fato, a sua forma. Quem conhece assim este pé da Gāyatrī conquista tudo o que esta ciência tríplice (trayī vidyā) abrange.
Bṛhadāraṇyaka 5.14.3
प्राणोऽपानो व्यान इत्यष्टावक्षराणि ।
अष्टाक्षरं ह वा एकं गायत्र्यै पदम् ।
एतदु हैवास्या एतत् ।
स यावदिदं प्राणि तावद्ध जयति योऽस्या एतदेवं पदं वेद ।
अथास्या एतदेव तुरीयं दर्शतं पदं परोरजा य एष तपति ।
यद्वै चतुर्थं तत्तुरीयम् ।
दर्शतं पदमिति ददृश इव ह्येषः ।
परोरजा इति सर्वमु ह्येवैष रज उपर्युपरि तपति ।
एवं हैव श्रिया यशसा तपति योऽस्या एतदेवं पदं वेद ॥ ५.१४.३ ॥
Prāṇa, apāna e vyāna: são oito sílabas. Um pé da Gāyatrī tem oito sílabas. Esta é, de fato, a sua forma. Quem conhece assim este pé da Gāyatrī conquista todos estes seres vivos. Depois vem o seu quarto pé, visível, que está além da poeira (paro-rajā) e que resplandece. O quarto é, de fato, o turīya. «Pé visível» significa que parece ser visto. «Além da poeira» significa que resplandece acima de todas as poeiras. Quem conhece assim este pé da Gāyatrī resplandece com esplendor e fama.
Bṛhadāraṇyaka 5.14.4
सैषा गायत्र्येतस्मिंस्तुरीये दर्शते पदे परोरजसि प्रतिष्ठिता ।
तद्वै तत्सत्ये प्रतिष्ठितम् ।
चक्षुर्वै सत्यम् ।
चक्षुर्हि वै सत्यम् ।
तस्माद्यदिदानीं द्वौ विवदमानावेयातमहमदर्शमहमश्रौषमिति ।
य एवं ब्रूयादहमदर्शमिति ।
तस्मा एव श्रद्दध्याम ।
तद्वै तत्सत्यं बले प्रतिष्ठितम् ।
प्राणो वै बलम् ।
तत्प्राणे प्रतिष्ठितम् ।
तस्मादाहुर्बलं सत्यादोगीय इति ।
एवं वेषा गायत्र्यध्यात्मं प्रतिष्ठिता ।
सा हैषा गयांस्तत्रे ।
प्राणा वै गयाः ।
तत्प्राणास्तत्रे ।
तद्यद्गयांस्तत्रे तस्माद्गायत्री नाम ।
स यामेवामूं सावित्रीमन्वाहैषैव सा ।
स यस्मा अन्वाह तस्य प्राणांस्त्रायते ॥ ५.१४.४ ॥
Esta Gāyatrī está estabelecida neste quarto pé, visível, que está além da poeira (paro-rajas). Está estabelecida na verdade. O olho é a verdade, pois o olho é de fato a verdade. Por isso, quando dois vêm disputando, dizendo «eu vi» e «eu ouvi», confiamos naquele que diz «eu vi». Está estabelecida na força. O sopro é a força, e ela está estabelecida no sopro. Por isso dizem que a força é maior que a verdade. Assim esta Gāyatrī está estabelecida no eu (adhyātman). Ela protege os gayas, isto é, os sopros, pois os sopros são os gayas e são protegidos por ela. Porque protege os gayas, chama-se Gāyatrī. A Sāvitrī que se recita é precisamente esta. Para quem se recita, ela protege os sopros dessa pessoa.
Bṛhadāraṇyaka 5.14.5
तां हैतामेके सावित्रीमनुष्टुभमन्वाहुः ।
वागनुष्टुप् ।
एतद्वाचमनुब्रूम इति ।
न तथा कुर्यात् ।
गायत्रीमेव सावित्रीमानुब्रूयात् ।
यदि ह वा अप्येवंविद्बह्विव प्रतिगृह्णाति न हैव तद्गायत्र्या एकं चन पदं प्रति ॥ ५.१४.५ ॥
Alguns recitam esta Sāvitrī no metro anuṣṭubh, dizendo: «A fala é o anuṣṭubh; recitamos esta fala.» Não se deve fazer assim. Deve-se recitar a Sāvitrī como a própria Gāyatrī. Mesmo que quem assim sabe receba muito, não equivale a nem um único pé da Gāyatrī.
Bṛhadāraṇyaka 5.14.6
स य इमांस्त्रींल्लोकान् पूर्णान् प्रतिगृह्णीयात्सोऽस्या एतत्प्रथमं पदमाप्नुयात् ।
अथ यावतीयं त्रयी विद्या यस्तावत्प्रतिगृह्णीयात्सोऽस्या एतद्द्वितीयं पदमाप्नुयात् ।
अथ यावदिदं प्राणि यस्तावत्प्रतिगृह्णीयात्सोऽस्या एतत्तृतीयं पदमाप्नुयात् ।
अथास्या एतदेव तुरीयं दर्शतं पदं परोरजा य एष तपति ।
नैव केन चनाप्यम् ।
कुत उ एतावत्प्रतिगृह्णीयात् ॥ ५.१४.६ ॥
Quem recebesse estes três mundos completos obteria o primeiro pé disto (a Gāyatrī). Depois, quem recebesse tanto quanto este conhecimento triplo obteria seu segundo pé. Depois, quem recebesse tanto quanto estes seres vivos obteria seu terceiro pé. Depois, este mesmo quarto pé visível dela é o que brilha além do paroraja. Nunca é alcançável por ninguém. Como alguém poderia receber nem isso?
Bṛhadāraṇyaka 5.14.7
तस्या उपस्थानम् ।
गायत्र्यस्येकपदी द्विपदी त्रिपदी चतुष्पदि ।
अपदसि ।
न हि पद्यसे ।
नमस्ते तुरीयाय दर्शताय पदाय परोरजसे ।
असावदो मा प्रापदिति ।
यं द्विष्यादसावस्मै कामो मा समर्धीति वा ।
न हैवास्मै स कामः समृध्यते यस्मा एवमुपतिष्ठते ।
अहमदः प्रापमिति वा ॥ ५.१४.७ ॥
Sua aproximação (adoração) é esta: «Ó Gāyatrī, tu és de um pé, de dois pés, de três pés, de quatro pés; és sem pé, não és alcançada. Homenagem ao teu quarto pé, visível, além do paroraja. Que aquele distante me alcance.» Ou: «Que esse desejo alcance aquele que odeio, ou que meu desejo se cumpra.» Para quem assim adora, esse desejo não se cumpre apenas por isso. Ou: «Que eu alcance aquele distante.»
Bṛhadāraṇyaka 5.14.8
एतद्ध वै तज्जनको वैदेहो बुडिलमाश्वतराश्विमुवाच यन्नु हो तद्गायत्रीविदब्रूथाः ।
अथ कथं हस्तीभूतो वहसीति ।
मुखं ह्यस्याः सम्राण्न विदां चकरेति होवाच ।
तस्या अग्निरेव मुखम् ।
यदि ह वा अपि बह्विवाग्नावभ्यादधति सर्वमेव तत्संदहति ।
एवं हैवैवंविद्यद्यपि बह्विव पापं कुरुते सर्वमेव तत्संप्साय शुद्धः पूतोऽजरोऽमृतः संभवति ॥ ५.१४.८ ॥
Assim disse Janaka, rei de Videha, a Buḍila Āśvatarāśvi: «O que sabes da Gāyatrī, diz-o então. Como, tornado elefante, a carregas?» Ele disse: «Soberano, não conhecemos sua boca.» Disse: «Sua boca é o fogo. Assim como, se se põe muita lenha no fogo, ele queima tudo, assim quem sabe desta forma, mesmo que cometa muito mal, queima tudo e torna-se puro, purificado, sem velhice e imortal.»