الأوبانيشاد · Bṛhadāraṇyaka 6.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 6.1.1
यो ह वै ज्येष्ठं च श्रेष्ठं च वेद ज्येष्ठश्च श्रेष्ठश्च स्वानां भवति ।
प्राणो वै ज्येष्ठश्च श्रेष्ठश्च ।
ज्येष्ठश्च श्रेष्ठश्च स्वानां भवति ।
अपि च येषां बुभूषति ।
य एवं वेद ॥ ६.१.१ ॥
من يعرف حقًّا البِكر والأفضل يصير بكرًا وأفضل بين أهله. النَّفَس (برانا) هو حقًّا البِكر والأفضل. يصير بكرًا وأفضل بين أهله، وبين من يرغب أن يكون كذلك. من يعرف هكذا.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.2
यो ह वै वसिष्ठां वेद वसिष्ठः स्वानां भवति ।
वाग्वै वसिष्ठा ।
वसिष्ठः स्वानां भवति ।
अपि च येषां बुभूषति ।
य एवं वेद ॥ ६.१.२ ॥
من يعرف حقًّا فاشِشْثا يصير فاشِشْثا بين أهله. الكلام (فاك) هو حقًّا فاشِشْثا. يصير فاشِشْثا بين أهله، وبين من يرغب أن يكون كذلك. من يعرف هكذا.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.3
यो ह वै प्रतिष्ठां वेद प्रतितिष्ठति समे ।
प्रतितिष्ठति दुर्गे ।
चक्षुर्वै प्रतिष्ठा ।
चक्षुषा हि समे च दुर्गे च प्रतितिष्ठति ।
प्रतितिष्ठति समे प्रतितिष्ठति दुर्गे ।
य एवं वेद ॥ ६.१.३ ॥
من يعرف حقًّا الركيزة (براتيشثا) يثبت على الأرض المستوية، ويثبت على الأرض الوعرة. العين هي حقًّا الركيزة. بالعين يثبت على المستوي وعلى الوعر. يثبت على المستوي، ويثبت على الوعر. من يعرف هكذا.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.4
यो ह वै संपदं वेद सं हास्मै पद्यते यं कामं कामयते ।
श्रोत्रं वै संपत् ।
श्रोत्रे हीमे सर्वे वेदा अभिसंपन्नाः ।
सं हास्मै पद्यते यं कामं कामयते ।
य एवं वेद ॥ ६.१.४ ॥
من عرف هذه الثروة، تحقّقت له، وكل ما يشتهيه من رغبة يتحقق له. والسمع هو تلك الثروة، لأن هذه الفيدات كلها مجتمعة تمامًا في السمع. لمن يعرف هكذا، تتحقق كل رغبة يرغبها.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.5
यो ह वा आयतनं वेदायतनं स्वानां भवत्यायतनं जनानाम् ।
मनो वा आयतनम् ।
आयतनं स्वानां भवत्यायतनं जनानाम् ।
य एवं वेद ॥ ६.१.५ ॥
من عرف المَأوى (الآيَتَنَ) صار مأوى لأقربائه ومأوى للناس. والعقل هو حقًا ذلك المأوى. يصير المأوى مأوى لأقربائه ومأوى للناس. من عرف هكذا.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.6
यो ह वै प्रजातिं वेद प्रजायते ह प्रजया पशुभिः ।
रेतो वै प्रजातिः ।
प्रजायते ह प्रजया पशुभिः ।
य एवं वेद ॥ ६.१.६ ॥
من عرف البراجاتي (التوالد) ازدهر بالذرية والمواشي. والريتس (النطفة) هو حقًا تلك البراجاتي. يزدهر بالذرية والمواشي. من عرف هكذا.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.7
ते हेमे प्राणा अहंश्रेयसे विवदमाना ब्रह्म जग्मुः ।
तद्धोचुः को नो वसिष्ठ इति ।
तद्धोवाच यस्मिन् व उत्क्रान्त इदं शरीरं पापियो मन्यते स वो वसिष्ठ इति ॥ ६.१.७ ॥
ذهبت تلك الأنفاس الحيوية، متنازعة فيما بينها على الفضل، إلى البراهمن. فسألوا: من منا الأفضل؟ فقال: من إذا خرج من هذا الجسد عدّ الجسد نفسه أدنى، فهو الأفضل بينكم.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.8
वाग्घोच्चक्राम ।
सा संवत्सरं प्रोष्यागत्योवाच कथमशकत मदृते जीवितुमिति ।
ते होचुः यथाकला अवदन्तो वाचा प्राणन्तः प्राणेन पश्यन्तश्चक्षुषा शृण्वन्तः श्रोत्रेण विद्वांसो मनसा प्रजायमाना रेतसैवमजीविष्मेति ।
प्रविवेश ह वाक् ॥ ६.१.८ ॥
خرج الكلام (vāk). وبعد عام من الغياب عاد فقال: «كيف استطعتم العيش من دوني؟» فقالوا: «كما يعيش الخرس، لا يتكلمون بالكلام، بل يتنفسون بالبرانا (prāṇa)، ويرون بالعين، ويسمعون بالأذن، ويعرفون بالعقل، ويولدون بالنطفة، هكذا عشنا». فدخل الكلام إلى الداخل.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.9
चक्षुर्होच्चक्राम ।
तत्संवत्सरं प्रोष्यागत्योवाच कथमशकत मदृते जीवितुमिति ।
ते होचुः यथान्धा अपश्यन्तश्चक्षुषा प्राणन्तः प्राणेन वदन्तो वाचा शृण्वन्तः श्रोत्रेण विद्वांसो मनसा प्रजायमाना रेतसैवमजीविष्मेति ।
प्रविवेश ह चक्षुः ॥ ६.१.९ ॥
خرجت العين (cakṣu). وبعد عام من الغياب عادت فقالت: «كيف استطعتم العيش من دوني؟» فقالوا: «كما يعيش العميان، لا يبصرون بالعين، بل يتنفسون بالبرانا (prāṇa)، ويتكلمون بالكلام، ويسمعون بالأذن، ويعرفون بالعقل، ويولدون بالنطفة، هكذا عشنا». فدخلت العين إلى الداخل.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.10
श्रोत्रं होच्चक्राम ।
तत्संवत्सरं प्रोष्यागत्योवाच कथमशकत मदृते जीवितुमिति ।
ते होचुः यथा बधिरा अशृण्वन्तः श्रोत्रेण प्राणन्तः प्राणेन वदन्तो वाचा पश्यन्तश्चक्षुषा विद्वांसो मनसा प्रजायमाना रेतसैवमजीविष्मेति ।
प्रविवेश ह श्रोत्रम् ॥ ६.१.१० ॥
خرجت الأذن (śrotra). وبعد عام من الغياب عادت فقالت: «كيف استطعتم العيش من دوني؟» فقالوا: «كما يعيش الصم، لا يسمعون بالأذن، بل يتنفسون بالبرانا (prāṇa)، ويتكلمون بالكلام، ويبصرون بالعين، ويعرفون بالعقل، ويولدون بالنطفة، هكذا عشنا». فدخلت الأذن إلى الداخل.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.11
मनो होच्चक्राम ।
तत्संवत्सरं प्रोष्यागत्योवाच कथमशकत मदृते जीवितुमिति ।
ते होचुः यथा मुग्धा अविद्वांसो मनसा प्राणन्तः प्राणेन वदन्तो वाचा पश्यन्तश्चक्षुषा शृण्वन्तः श्रोत्रेण प्रजायमाना रेतसैवमजीविष्मेति ।
प्रविवेश ह मनः ॥ ६.१.११ ॥
خرج العقل (manas). وبعد عام من الغياب عاد فقال: «كيف استطعتم العيش من دوني؟» فقالوا: «كما يعيش الحمقى الذين لا يعرفون بالعقل، بل يتنفسون بالبرانا (prāṇa)، ويتكلمون بالكلام، ويبصرون بالعين، ويسمعون بالأذن، ويولدون بالنطفة، هكذا عشنا». فدخل العقل إلى الداخل.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.12
रेतो होच्चक्राम ।
तत्संवत्सरं प्रोष्यागत्योवाच कथमशकत मदृते जीवितुमिति ।
ते होचुः यथा क्लीबा अप्रजायमाना रेतासा प्राणन्तः प्राणेन वदन्तो वाचा पश्यन्तश्चक्षुषा शृण्वन्तः श्रोत्रेण विद्वांसो मनसैवमजीविष्मेति ।
प्रविवेश ह रेतः ॥ ६.१.१२ ॥
انصرف الريتاس حقًا. وبعد عام عاد وسأل: «كيف استطاعوا أن يعيشوا من دوني؟» فقالوا: «كما يعيش العاجزون الذين لا ينجبون، يتنفسون بالريتاس، ويتكلمون بالبرانا، ويرون بالكلام، ويسمعون بالعين، ويعرفون بالأذن، هكذا عشنا بالعقل.» فدخل الريتاس فيهم ثانية.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.13
अथ ह प्राण उत्क्रमिष्यन् यथा महासुहयः सैन्धवः पड्वीशशङ्खून्त्संवृहेदेवं हैवेमान् प्राणान्त्संववर्ह ।
ते होचुः मा भगव उत्क्रमीः ।
न वै शक्ष्यामस्त्वदृते जीवितुमिति ।
तस्यो मे बलिं कुरुतेति ।
तथेति ॥ ६.१.१३ ॥
ثم همّ البرانا، كما يقتلع الحصان السندي العظيم أوتاد قيوده، أن ينتزع هذه القوى الحيوية. فقالوا: «أيها السيد، لا ترحل، فلن نستطيع العيش بدونك. فقدّم قربانًا لأجلنا.» فقال: «ليكن ذلك.»
Bṛhadāraṇyaka 6.1.14
सा ह वागुवाच यद्वा अहं वसिष्ठास्मि त्वं तद्वसिष्ठोऽसीति ।
यद्वा अहं प्रतिष्ठास्मि त्वं तत्प्रतिष्ठोऽसीति चक्षुः ।
यद्वा अहं संपदस्मि त्वं तत्संपदसीति श्रोत्रम् ।
यद्वा अहमायतनमस्मि त्वं तदायतनमसीति मनः ।
यद्वा अहं प्रजातिरस्मि त्वं तत्प्रजातिरसीति रेतः ।
तस्यो मे किमन्नं किं वास इति ।
यदिदं किञ्चा श्वभ्य आ कृमिभ्य आ कीटपतङ्गेभ्यस्तत्तेऽन्नम् ।
आपो वास इति ।
न ह वा अस्यानन्नं जग्धं भवति नानन्नं प्रतिगृहीतं य एवमेतदनस्यान्नं वेद ।
तद्विद्वांसः श्रोत्रिया अशिष्यन्त आचामन्त्यशित्वाचामन्ति ।
एतमेव तदन्नमनग्नं कुर्वन्तो मन्यन्ते ॥ ६.१.१४ ॥
قال ذلك الكلام: «ما أنا، أنت فاسيشثا.» وقالت العين: «ما أنا من دعامة، فأنت دعامة.» وقالت الأذن: «ما أنا من وفرة، فأنت وفرة.» وقال العقل: «ما أنا من مسكن، فأنت مسكن.» وقال المني: «ما أنا من نسل، فأنت نسل.» «فما طعامي وما لباسي؟» فجاء الجواب: «كل ما في هذا العالم من طعام، من الكلاب إلى الديدان والحشرات والفراش، فذلك طعامك. والماء لباسك.» فمن عرف هذا الطعام الذي هو طعام الطعام، لم يبق شيء غير مأكول، ولم يبق شيء غير مقبول. فالعلماء الشروتريون يأكلون ثم يتطهرون بالماء؛ بعد الأكل يتطهرون بالماء. ويعتبرون هذا الطعام غير مكشوف.