Upaniṣaden · Bṛhadāraṇyaka 6.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 6.1.1
यो ह वै ज्येष्ठं च श्रेष्ठं च वेद ज्येष्ठश्च श्रेष्ठश्च स्वानां भवति ।
प्राणो वै ज्येष्ठश्च श्रेष्ठश्च ।
ज्येष्ठश्च श्रेष्ठश्च स्वानां भवति ।
अपि च येषां बुभूषति ।
य एवं वेद ॥ ६.१.१ ॥
Wer wirklich das Älteste und das Beste kennt, wird der Älteste und Beste unter den Seinen. Der Atem (prāṇa) ist in der Tat das Älteste und das Beste. Er wird der Älteste und Beste unter den Seinen und unter denen, denen er es sein möchte. Wer so weiß.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.2
यो ह वै वसिष्ठां वेद वसिष्ठः स्वानां भवति ।
वाग्वै वसिष्ठा ।
वसिष्ठः स्वानां भवति ।
अपि च येषां बुभूषति ।
य एवं वेद ॥ ६.१.२ ॥
Wer wirklich Vasiṣṭhā kennt, wird unter den Seinen zum Vasiṣṭha. Die Rede (vāk) ist in der Tat Vasiṣṭhā. Er wird unter den Seinen zum Vasiṣṭha und unter denen, denen er es sein möchte. Wer so weiß.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.3
यो ह वै प्रतिष्ठां वेद प्रतितिष्ठति समे ।
प्रतितिष्ठति दुर्गे ।
चक्षुर्वै प्रतिष्ठा ।
चक्षुषा हि समे च दुर्गे च प्रतितिष्ठति ।
प्रतितिष्ठति समे प्रतितिष्ठति दुर्गे ।
य एवं वेद ॥ ६.१.३ ॥
Wer wirklich die Stütze (pratiṣṭhā) kennt, steht fest auf ebenem Grund und steht fest auf schwierigem Grund. Das Auge ist in der Tat die Stütze. Durch das Auge steht er fest auf ebenem und auf schwierigem Grund. Er steht fest auf dem Ebenen und steht fest auf dem Schwierigen. Wer so weiß.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.4
यो ह वै संपदं वेद सं हास्मै पद्यते यं कामं कामयते ।
श्रोत्रं वै संपत् ।
श्रोत्रे हीमे सर्वे वेदा अभिसंपन्नाः ।
सं हास्मै पद्यते यं कामं कामयते ।
य एवं वेद ॥ ६.१.४ ॥
Wer diesen Wohlstand kennt, dem kommt er zu, und welches Verlangen er auch hegt, das erfüllt sich für ihn. Das Gehör ist eben dieser Wohlstand, denn alle diese Veden sind vollständig im Gehör versammelt. Dem, der so weiß, erfüllt sich jedes Verlangen, das er hegt.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.5
यो ह वा आयतनं वेदायतनं स्वानां भवत्यायतनं जनानाम् ।
मनो वा आयतनम् ।
आयतनं स्वानां भवत्यायतनं जनानाम् ।
य एवं वेद ॥ ६.१.५ ॥
Wer den Āyatana kennt, wird ein Halt für seine eigenen Angehörigen und ein Halt für die Menschen. Das Denken ist in der Tat der Āyatana. Der Āyatana wird ein Halt für die eigenen Angehörigen und ein Halt für die Menschen. Wer so weiß.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.6
यो ह वै प्रजातिं वेद प्रजायते ह प्रजया पशुभिः ।
रेतो वै प्रजातिः ।
प्रजायते ह प्रजया पशुभिः ।
य एवं वेद ॥ ६.१.६ ॥
Wer die Prajāti kennt, gedeiht durch Nachkommen und Vieh. Der Same (retas) ist in der Tat die Prajāti. Er gedeiht durch Nachkommen und Vieh. Wer so weiß.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.7
ते हेमे प्राणा अहंश्रेयसे विवदमाना ब्रह्म जग्मुः ।
तद्धोचुः को नो वसिष्ठ इति ।
तद्धोवाच यस्मिन् व उत्क्रान्त इदं शरीरं पापियो मन्यते स वो वसिष्ठ इति ॥ ६.१.७ ॥
Diese Lebensatem gingen, sich um den Vorrang streitend, zu Brahman. Sie fragten: Wer von uns ist der Beste? Da sprach er: Der, dessen Weggang diesen Körper sich selbst als geringer erachten lässt, der ist der Beste unter euch.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.8
वाग्घोच्चक्राम ।
सा संवत्सरं प्रोष्यागत्योवाच कथमशकत मदृते जीवितुमिति ।
ते होचुः यथाकला अवदन्तो वाचा प्राणन्तः प्राणेन पश्यन्तश्चक्षुषा शृण्वन्तः श्रोत्रेण विद्वांसो मनसा प्रजायमाना रेतसैवमजीविष्मेति ।
प्रविवेश ह वाक् ॥ ६.१.८ ॥
Die Rede (vāk) ging hinaus. Nach einem Jahr der Abwesenheit kehrte sie zurück und sprach: »Wie konntet ihr ohne mich leben?« Sie antworteten: »Wie die Stummen, die nicht durch die Rede sprechen, sondern durch den prāṇa atmen, durch das Auge sehen, durch das Ohr hören, durch den Geist erkennen und durch den Samen Nachkommen zeugen, so lebten wir.« Da kehrte die Rede zurück.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.9
चक्षुर्होच्चक्राम ।
तत्संवत्सरं प्रोष्यागत्योवाच कथमशकत मदृते जीवितुमिति ।
ते होचुः यथान्धा अपश्यन्तश्चक्षुषा प्राणन्तः प्राणेन वदन्तो वाचा शृण्वन्तः श्रोत्रेण विद्वांसो मनसा प्रजायमाना रेतसैवमजीविष्मेति ।
प्रविवेश ह चक्षुः ॥ ६.१.९ ॥
Das Auge ging hinaus. Nach einem Jahr der Abwesenheit kehrte es zurück und sprach: »Wie konntet ihr ohne mich leben?« Sie antworteten: »Wie die Blinden, die nicht durch das Auge sehen, sondern durch den prāṇa atmen, durch die Rede sprechen, durch das Ohr hören, durch den Geist erkennen und durch den Samen Nachkommen zeugen, so lebten wir.« Da kehrte das Auge zurück.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.10
श्रोत्रं होच्चक्राम ।
तत्संवत्सरं प्रोष्यागत्योवाच कथमशकत मदृते जीवितुमिति ।
ते होचुः यथा बधिरा अशृण्वन्तः श्रोत्रेण प्राणन्तः प्राणेन वदन्तो वाचा पश्यन्तश्चक्षुषा विद्वांसो मनसा प्रजायमाना रेतसैवमजीविष्मेति ।
प्रविवेश ह श्रोत्रम् ॥ ६.१.१० ॥
Das Ohr ging hinaus. Nach einem Jahr der Abwesenheit kehrte es zurück und sprach: »Wie konntet ihr ohne mich leben?« Sie antworteten: »Wie die Tauben, die nicht durch das Ohr hören, sondern durch den prāṇa atmen, durch die Rede sprechen, durch das Auge sehen, durch den Geist erkennen und durch den Samen Nachkommen zeugen, so lebten wir.« Da kehrte das Ohr zurück.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.11
मनो होच्चक्राम ।
तत्संवत्सरं प्रोष्यागत्योवाच कथमशकत मदृते जीवितुमिति ।
ते होचुः यथा मुग्धा अविद्वांसो मनसा प्राणन्तः प्राणेन वदन्तो वाचा पश्यन्तश्चक्षुषा शृण्वन्तः श्रोत्रेण प्रजायमाना रेतसैवमजीविष्मेति ।
प्रविवेश ह मनः ॥ ६.१.११ ॥
Der Geist ging hinaus. Nach einem Jahr der Abwesenheit kehrte er zurück und sprach: »Wie konntet ihr ohne mich leben?« Sie antworteten: »Wie die Toren, die nicht durch den Geist erkennen, sondern durch den prāṇa atmen, durch die Rede sprechen, durch das Auge sehen, durch das Ohr hören und durch den Samen Nachkommen zeugen, so lebten wir.« Da kehrte der Geist zurück.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.12
रेतो होच्चक्राम ।
तत्संवत्सरं प्रोष्यागत्योवाच कथमशकत मदृते जीवितुमिति ।
ते होचुः यथा क्लीबा अप्रजायमाना रेतासा प्राणन्तः प्राणेन वदन्तो वाचा पश्यन्तश्चक्षुषा शृण्वन्तः श्रोत्रेण विद्वांसो मनसैवमजीविष्मेति ।
प्रविवेश ह रेतः ॥ ६.१.१२ ॥
Das retas ging tatsächlich fort. Nach einem Jahr kehrte es zurück und fragte: »Wie konnten sie ohne mich leben?« Sie antworteten: »Wie Unfruchtbare, die keine Nachkommen zeugen, durch den Samen atmen, durch prāṇa sprechen, durch die Rede sehen, durch das Auge hören, durch das Ohr erkennen, so lebten wir durch den Geist.« Da trat der Same wieder ein.
Bṛhadāraṇyaka 6.1.13
अथ ह प्राण उत्क्रमिष्यन् यथा महासुहयः सैन्धवः पड्वीशशङ्खून्त्संवृहेदेवं हैवेमान् प्राणान्त्संववर्ह ।
ते होचुः मा भगव उत्क्रमीः ।
न वै शक्ष्यामस्त्वदृते जीवितुमिति ।
तस्यो मे बलिं कुरुतेति ।
तथेति ॥ ६.१.१३ ॥
Da wollte prāṇa, wie ein großes Sindhu-Pferd die Pflöcke seiner Fesseln ausreißt, diese Lebenskräfte herausreißen. Sie sagten: »Herr, geh nicht fort. Wir werden ohne dich nicht leben können. Bring uns ein Opfer dar.« Er sagte: »So sei es.«
Bṛhadāraṇyaka 6.1.14
सा ह वागुवाच यद्वा अहं वसिष्ठास्मि त्वं तद्वसिष्ठोऽसीति ।
यद्वा अहं प्रतिष्ठास्मि त्वं तत्प्रतिष्ठोऽसीति चक्षुः ।
यद्वा अहं संपदस्मि त्वं तत्संपदसीति श्रोत्रम् ।
यद्वा अहमायतनमस्मि त्वं तदायतनमसीति मनः ।
यद्वा अहं प्रजातिरस्मि त्वं तत्प्रजातिरसीति रेतः ।
तस्यो मे किमन्नं किं वास इति ।
यदिदं किञ्चा श्वभ्य आ कृमिभ्य आ कीटपतङ्गेभ्यस्तत्तेऽन्नम् ।
आपो वास इति ।
न ह वा अस्यानन्नं जग्धं भवति नानन्नं प्रतिगृहीतं य एवमेतदनस्यान्नं वेद ।
तद्विद्वांसः श्रोत्रिया अशिष्यन्त आचामन्त्यशित्वाचामन्ति ।
एतमेव तदन्नमनग्नं कुर्वन्तो मन्यन्ते ॥ ६.१.१४ ॥
Jene Rede sprach: »Was ich bin, das bist du, Vasiṣṭha.« Das Auge sprach: »Was ich Halt bin, das bist du Halt.« Das Ohr sprach: »Was ich Fülle bin, das bist du Fülle.« Der Geist sprach: »Was ich Wohnstätte bin, das bist du Wohnstätte.« Der Same sprach: »Was ich Nachkommenschaft bin, das bist du Nachkommenschaft.« »Was also ist meine Speise, was mein Gewand?« Die Antwort: »Jede Speise, die es in dieser Welt gibt, von den Hunden bis zu Würmern, Insekten und Faltern, das ist deine Speise. Wasser ist dein Gewand.« Wer diese Speise der Speise so erkennt, dem bleibt nichts ungegessen und nichts ungenommen. Die gelehrten Śrotriyas essen und spülen dann mit Wasser; nach dem Essen spülen sie. Diese Speise betrachten sie als nicht entblößt.