உபநிடதங்கள் · Maitrāyaṇī 2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Maitrāyaṇī 2.1
अथ भगवाञ्च्हाकायन्यः सुप्रीतोऽब्रवीद्राजानं महाराज बृहद्रथेक्ष्वाकुवंशध्वजशीर्षात्मजः कृतकृत्यस्त्वं मरुन्नाम्नो विश्रुतोऽसीत्ययं वा व खल्वात्मा ते कतमो भगवान्वर्ण्य इति तं होवाच इति ॥ २.१ ॥
அப்போது பகவான் ஷாகாயன்யர் மிகவும் மகிழ்ந்து அரசனிடம் கூறினார்: மகாராஜனே பிருஹத்ரதா, இக்ஷ்வாகு வம்சக் கொடியின் உச்சியில் பிறந்த மைந்தனே, நீ கிருதகிருத்தியன்; மருத் என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றவன். இதுவோ அதுவோ, உன் ஆத்மா எது, பகவானால் விவரிக்கப்பட வேண்டியது எது? என்று அவனிடம் கூறினார்.
Maitrāyaṇī 2.2
य एषो बाह्यावष्टम्भनेनोर्ध्वमुत्क्रान्तो व्यथमानोऽव्यथमानस्तमः प्रणुदत्येष आत्मेत्याह भगवानथ य एष संप्रसादोऽस्माञ्च्हरीरात्समुत्थाय परं ज्योतिरुपसंपद्य स्वेन रूपेणाभिनिष्पद्यत एष आत्मेति होवाचैतदमृतमभयमेतद्ब्रह्मेति ॥ २.२ ॥
வெளிப்புறப் பற்றுக்கோட்டால் மேலே எழுந்து, நடுங்கியவாறும் பின் நடுங்காதவாறும் இருந்து இருளை விரட்டுகிறதே இதுவே ஆத்மா என்று பகவான் கூறினார். மேலும், இச்சரீரத்திலிருந்து எழுந்து உயர்ந்த ஒளியை அடைந்து தன் சுய வடிவில் வெளிப்படுவதே ஆத்மா என்றார். இதுவே அமிருதம், இதுவே அபயம், இதுவே பிரம்மம்.
Maitrāyaṇī 2.3
अथ खल्वियं ब्रह्मविद्या सर्वोपनिषद्विद्या वा राजन्नस्माकं भगवता मैत्रेयेण व्याख्याताहं ते कथयिष्यामीत्यथापहतपाप्मानस्तिग्मतेजस ऊर्ध्वरेतसो वालखिल्या इति श्रुयन्तेऽथैते प्रजापतिमब्रुवन्भगवञ्शकटमिवाचेतनमिदं शरीरं कस्यैष खल्वीदृशो महिमातीन्द्रियभूतस्य येनैतद्विधमिदं चेतनवत्प्रतिष्ठापितं प्रचोदयितास्य को भगवन्नेतदस्माकं ब्रूहीति तान्होवाच ॥ २.३ ॥
அரசனே, இது பிரம்மவித்தை—அல்லது எல்லா உபநிடதங்களின் வித்தை—நம் பகவான் மைத்ரேயரால் விளக்கப்பட்டது; நான் உனக்குச் சொல்வேன். பாவமற்ற, ஒளிமிக்க, மேல் நோக்கிய விந்துவுடைய வாலகில்யர்கள் பற்றி இப்படிக் கேட்கப்படுகிறது. பின்னர் இவர்கள் பிரஜாபதியிடம் சொன்னார்கள்: 'பகவானே, இந்த உடல் வண்டியைப் போல அறிவற்றது. புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்ட இவருக்கு இத்தகைய மகிமை யாருடையது? யாரால் இது உணர்வுள்ளதைப் போல நிலைநிறுத்தப்பட்டு இதற்குப் பிரேரகராக இருக்கிறார்? பகவானே, இதை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.' அவர் அவர்களுக்குச் சொன்னார்.
Maitrāyaṇī 2.4
यो ह खलु वाचोपरिस्थः श्रूयते स एव वा एष शुद्धः पूतः शून्यः शान्तो प्राणोऽनीशत्माऽनन्तोऽक्षय्यः स्थिरः शाश्वतोऽजः स्वतन्त्रः स्वे महिम्नि तिष्ठत्यनेनेदं शरीरं चेतनवत्प्रतिष्ठापितं प्रचोदयिता चैषोऽस्येति ते होचुर्भगवन्कथमनेनेदृशेनानिच्च्हेनैतद्विधमिदं चेतनवत्प्रतिष्ठापितं प्रचोदयिता चैषोऽस्येति कथमिति तान्होवाच ॥ २.४ ॥
வாக்குக்கு அப்பால் நிற்பதாகக் கேட்கப்படுபவர், இவரே தூய்மையான, புனிதமான, குணமற்ற, அமைதியான, பிராணன், தலைவரற்ற, ஆத்மா, அனந்தமான, அழிவற்ற, நிலையான, நித்தியமான, பிறப்பற்ற, சுதந்திரமான—தன் சொந்த மகிமையில் நிலைத்திருப்பவர்; இவரால் இந்த உடல் உணர்வுள்ளதைப் போல நிலைநிறுத்தப்பட்டு, இவரே இதன் பிரேரகர். அவர்கள் சொன்னார்கள்: 'பகவானே, விருப்பமற்ற இத்தகையவரால் இது எப்படி நடக்கிறது—இந்த உடல் உணர்வுள்ளதைப் போல நிலைநிறுத்தப்பட்டு, இவர் இதன் பிரேரகராக இருக்கிறார்? எப்படி?' அவர் அவர்களுக்குச் சொன்னார்.
Maitrāyaṇī 2.5
स वा एष सूक्ष्मोऽग्राह्योऽदृश्यः पुरुषसंज्ञको बुद्धिपूर्वमिहैवावर्ततेंऽशेन सुषुप्तस्यैव बुद्धिपूर्वं निबोधयत्यथ योह खलु वावाइतस्यांशोऽयं यश्चेतनमात्रः प्रतिपूरुषं क्षेत्रज्ञः सण्कल्पाध्यवसायाभिमानलिण्गः प्रजापतिर्विश्वक्षस्तेन चेतनेनेदं शरीरं चेतनवत्प्रतिष्ठापितं प्रचोदयिता चैषोऽस्येति ते होचुर्भगवन्नीदृशस्य कथमंशेन वर्तनमिति तान्होवाच ॥ २.५ ॥
அவரே இந்த நுட்பமான, பிடிக்க முடியாத, காணப்படாத, 'புருஷன்' என்று அழைக்கப்படுபவர்; அவர் புத்தியுடன் இங்கேயே திரும்புகிறார். தன் அம்சத்தால் அவர் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருப்பவனின் புத்தியை விழிப்பிக்கிறார். மேலும் இவரது அம்சமாகிய இந்த சுத்த உணர்வு, ஒவ்வொரு புருஷனிலும் உள்ள க்ஷேத்திரஜ்ஞன், சங்கல்பம், உறுதி, அபிமானம் ஆகிய அடையாளங்களுடையவர், பிரஜாபதி, எல்லாம் பார்ப்பவர்; அந்த உணர்வால் இந்த உடல் உணர்வுள்ளதைப் போல நிலைநிறுத்தப்பட்டு, அவரே இதன் பிரேரகர். அவர்கள் சொன்னார்கள்: 'பகவானே, இத்தகையவரின் அம்சத்தால் வாழ்வது எப்படி?' அவர் அவர்களுக்குச் சொன்னார்.
Maitrāyaṇī 2.6
प्रजापतिर्वा एषोऽग्रेऽतिष्ठत्स नारमतैकः स आत्मनमभिध्यायद्बव्हीः प्रजा असृजत्त अस्यैवात्मप्रबुद्धा अप्राणा स्थाणुरिव तिष्ठमाना अपश्यत्स नारमत सोऽमन्यतैतासं प्रतिबोधनायाभ्यन्तरं प्राविशानीत्यथ स वायुमिवात्मानं कृत्वाभ्यन्तरं प्राविशत्स एको नाविशत्स पञ्चधात्मानं प्रविभज्योच्यते यः प्राणोऽपानः समान उदानो व्यान इति ॥ २.६ ॥
ஆரம்பத்தில் பிரஜாபதி தனியாக இருந்தார். அவர் மகிழ்ச்சி அடையவில்லை. தன்னையே தியானித்து பல பிரஜைகளைப் படைத்தார். அவரிடமிருந்தே ஆன்மாவில் விழித்த, பிராணனற்ற, தூண் போல நின்ற பிரஜைகள் தோன்றின. அவர் பார்த்தார், ஆனாலும் மகிழவில்லை. 'இவர்களை எழுப்ப உள்ளே நுழைவேன்' என்று நினைத்தார். பின் காற்றைப் போல தன்னை ஆக்கி உள்ளே நுழைந்தார்; ஆனால் தனியாக நுழையவில்லை. தன்னை ஐந்து வகையாகப் பிரித்து, பிராணன், அபானன், சமானன், உதானன், வ்யானன் என அழைக்கப்பட்டார்.
Maitrāyaṇī 2.7
अथ योऽयमूर्ध्वमुत्क्रामतीत्येष वाव स प्राणोऽथ योऽयमवाञ्चं संक्रामत्वेष वाव सोऽपानोऽथ योयं स्थविष्ठमन्नधातुमपाने स्थापयत्यणिष्ठं चाण्गेऽण्गे समं नयत्येष वाव स समानोऽथ योऽयं पीताशितमुद्गिरति निगिरतीति चैष वाव स उदानोऽथ येनैताः शिरा अनुव्याप्ता एष वाव स व्यानः ॥ २.७ ॥
மேல்நோக்கி வெளியேறுவது பிராணன்; கீழ்நோக்கி இறங்குவது அபானன். மிகத் தடிமனான உணவுச்சாரத்தை அபானத்தில் நிலைநிறுத்தி, மிக நுட்பமானதை ஒவ்வோர் அங்கத்திற்கும் சமமாகக் கொண்டு செல்வது சமானன். குடித்ததையும் உண்டதையும் மேலே வாந்தியாக்கி கீழே விழுங்குவது உதானன். இந்த நாடிகள் எங்கும் பரவியிருப்பது வ்யானன்.
Maitrāyaṇī 2.8
अथोपांशुरन्तर्याम्यमिभवत्यन्तर्याममुपांशुमेतयोरन्तराले चौष्ण्यं मासवदौष्ण्यं स पुरुषोऽथ यः पुरुषः सोऽग्निर्वैश्वानरोऽप्यन्यत्राप्युक्तमयमग्निर्वैश्वानरो योऽयमनन्तः पुरुषो येनेदमन्नं पच्यते यदिदमद्यते तस्यैष घोषो भवति यदेतत्कर्णावपिधाय शृणोति स यदोत्क्रमिष्यन्भवति नैनं घोषं शृणोति ॥ २.८ ॥
பின் உபாம்சு (மெல்லொலி) அந்தர்யாமியைச் சூழ்கிறது; அந்தர்யாமிக்கும் உபாம்சுவுக்கும் இடையே வெப்பம் உள்ளது, மாதம் போன்ற வெப்பம். அந்தப் புருஷனே. எந்தப் புருஷன் உளனோ, அவனே வைஸ்வானர அக்கினி; அது வேறிடத்திலும் சொல்லப்பட்டுள்ளது. இந்த வைஸ்வானர அக்கினியே இந்த முடிவற்ற புருஷன்; இதனால் இந்த உணவு சமைக்கப்படுகிறது, இது உண்ணப்படுகிறது. அவனுடைய இந்த ஒலி உண்டாகிறது; காதுகளை மூடிக்கொண்டு அதைக் கேட்கிறான். அவன் வெளியேறப் போகும்போது இந்த ஒலியைக் கேட்பதில்லை.
Maitrāyaṇī 2.9
स वा एष पञ्चधात्मानं प्रविभज्य निहितो गुहायां मनोमयः प्राणशरीरो बहुरूपः सत्यसं कल्प आत्मेति स वा एषोऽस्य हृदन्तरे तिष्ठन्नकृतार्थोऽमन्यतार्थानसानि तत्स्वानीमानि भित्त्वोदितः पञ्चभी रश्मिभिर्विषयानत्तीति बुद्धीन्द्रियाणि यानीमान्येतान्यस्य रश्मयः कर्मेन्द्रियाण्यस्य हया रथः शरीरं मनो नियन्ता प्रकृतिमयोस्य प्रतोदनेन खल्वीरितं परिभ्रमतीदं शरीरं चक्रमिव मृते च नेदं शरीरं चेतनवत्प्रतिष्ठापितं प्रचोदयिता चैषोऽस्येति ॥ २.९ ॥
இவனே தன்னை ஐந்து வகையாகப் பிரித்து, குகையில் நிலைபெற்றவன். மனத்தால் ஆனவன், பிராணனே உடலாகக் கொண்டவன், பல வடிவுடையவன், சத்திய சங்கல்பன் ஆத்மா. இவனே இதயத்தின் உள்ளே நின்று, நிறைவடையாதவனாய் நினைக்கிறான்: 'பொருள்களை அடைவேனாக.' ஆகவே, தன்னுடைய இந்த (புலன் வாயில்களை) பிளந்து, ஐந்து கதிர்களால் எழுந்து பொருள்களை அனுபவிக்கிறான். அறிவுப் புலன்கள் இவனுடைய கதிர்கள்; செயல் புலன்கள் இவனுடைய குதிரைகள்; உடல் தேர்; மனம் சாரதி; இயற்கையால் ஆனது இவனுடைய சாட்டை. அதன் அடியால் தூண்டப்பட்டு இவ்வுடல் சக்கரம் போல் சுழல்கிறது. இறக்கும்போது இவ்வுடல் உணர்வுள்ளதுபோல் நிலைபெறுவதில்லை; தூண்டுபவனும் இவனே.
Maitrāyaṇī 2.10
स वा एष आत्मेत्यदो वशं नीत इव सितासितैः कर्मफलैरभिभूयमान इव प्रतिशरीरेषु चरत्यव्यक्तत्वात्सूक्ष्मत्वाददृश्यत्वादग्राह्यत्वान्निर्ममत्वा च्चानवस्थोऽकर्ता कर्तेवावस्थितः ॥ २.१० ॥
அந்த இந்த ஆத்மா, வெண்மை கறுமை கர்மப் பலன்களால் அடக்கப்பட்டவன்போல் ஒவ்வோர் உடலிலும் சஞ்சரிக்கிறது. அவ்யக்தமாகவும் சூக்ஷ்மமாகவும் காண முடியாததாகவும் பிடிக்க முடியாததாகவும், மமகாரம் இல்லாததால் நிலையற்றவனாகவும் அகர்த்தாவாகவும் இருந்தும், கர்த்தாவைப் போல் நிலைபெற்றிருக்கிறான்.
Maitrāyaṇī 2.11
स वा एष शुद्धः स्थिरोऽचलश्चालेपोऽव्यग्रो निःस्पृहः प्रेक्षकवदवस्थितः स्वस्य चरितभुग्गुणमयेन पटेनात्मानमन्तर्धीयावस्थित इत्यवस्थित इति ॥ २.११ ॥
அந்த இந்த ஆத்மா தூய்மையும் நிலைபேறும் அசைவற்றவனுமாய், பற்றற்றவனாய், கலக்கமற்றவனாய், ஆசையற்றவனாய், சாட்சியைப் போல் நிலைத்திருக்கிறான். தன் நடத்தையின் பலனை அனுபவிப்பவனாய், குணமயமான துணியால் தன்னை மறைத்துக்கொண்டு நிலைத்திருக்கிறான்; இவ்வாறு நிலைத்திருக்கிறான்.