Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು · Muṇḍaka 1.2

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

Muṇḍaka 1.2.1

तदेतत् सत्यं मन्त्रेषु कर्माणि कवयो
यान्यपश्यंस्तानि त्रेतायां बहुधा संततानि ।
तान्याचरथ नियतं सत्यकामा एष वः
पन्थाः सुकृतस्य लोके ॥ १.२.१ ॥

ಇದು ಸತ್ಯ: ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕವಿಗಳು ಕಂಡ ಕರ್ಮಗಳು ತ್ರಯೀ (ವೇದ) ಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿವೆ. ಸತ್ಯಕಾಮರೇ, ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಯಮದಿಂದ ಆಚರಿಸಿರಿ; ಇದೇ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸತ್ಕರ್ಮದ ಮಾರ್ಗ.

Muṇḍaka 1.2.2

यदा लेलायते ह्यर्चिः समिद्धे हव्यवाहने ।
तदाऽऽज्यभागावन्तरेणाऽऽहुतीः प्रतिपादयेत् ॥ १.२.२ ॥

ಹವ್ಯವಾಹನ ಅಗ್ನಿ ಉರಿದು ಜ್ವಾಲೆ ಚಲಿಸುವಾಗ, ಎರಡು ಆಜ್ಯಭಾಗಗಳ ನಡುವೆ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Muṇḍaka 1.2.3

यस्याग्निहोत्रमदर्शमपौर्णमास-
मचातुर्मास्यमनाग्रयणमतिथिवर्जितं च ।
अहुतमवैश्वदेवमविधिना हुत-
मासप्तमांस्तस्य लोकान् हिनस्ति ॥ १.२.३ ॥

ದರ್ಶ, ಪೌರ್ಣಮಾಸ, ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ, ಆಗ್ರಯಣ, ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ ಇಲ್ಲದೆ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಮಾಡುವವನು, ಆಹುತಿ ಇಲ್ಲದೆ, ವೈಶ್ವದೇವ ಇಲ್ಲದೆ, ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಹೋಮ ಮಾಡುವವನು, ಅವನ ಏಳು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Muṇḍaka 1.2.4

काली कराली च मनोजवा च
सुलोहिता या च सुधूम्रवर्णा ।
स्फुलिङ्गिनी विश्वरुची च देवी
लेलायमाना इति सप्त जिह्वाः ॥ १.२.४ ॥

ಕಾಲೀ, ಕರಾಲೀ, ಮನೋಜವಾ, ಸುಲೋಹಿತಾ, ಸುಧೂಮ್ರವರ್ಣಾ, ಸ್ಫುಲಿಂಗಿನೀ, ವಿಶ್ವರುಚೀ, ಲೇಲಾಯಮಾನಾ ಎಂಬ ಈ ಏಳು ದೇವಿಯ ನಾಲಿಗೆಗಳು.

Muṇḍaka 1.2.5

एतेषु यश्चरते भ्राजमानेषु यथाकालं
चाहुतयो ह्याददायन् ।
तं नयन्त्येताः सूर्यस्य रश्मयो यत्र
देवानां पतिरेकोऽधिवासः ॥ १.२.५ ॥

ಈ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಯಥಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಯಜಮಾನನನ್ನು, ದೇವತೆಗಳ ಏಕೈಕ ಅಧಿಪತಿ ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಸೂರ್ಯರಶ್ಮಿಗಳು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತವೆ.

Muṇḍaka 1.2.6

एह्येहीति तमाहुतयः सुवर्चसः
सूर्यस्य रश्मिभिर्यजमानं वहन्ति ।
प्रियां वाचमभिवदन्त्योऽर्चयन्त्य
एष वः पुण्यः सुकृतो ब्रह्मलोकः ॥ १.२.६ ॥

"ಬನ್ನಿ, ಬನ್ನಿ" ಎಂದು ಕರೆದು, ತೇಜಸ್ವಿ ಆಹುತಿಗಳು ಸೂರ್ಯರಶ್ಮಿಗಳ ಮೂಲಕ ಯಜಮಾನನನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತವೆ; ಪ್ರಿಯ ವಾಣಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿ ಸತ್ಕರಿಸುತ್ತಾ ಅವು ಹೇಳುತ್ತವೆ—ಇದೇ ನಿಮ್ಮ ಪುಣ್ಯ, ಸತ್ಕರ್ಮದಿಂದ ಪಡೆದ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ.

Muṇḍaka 1.2.7

प्लवा ह्येते अदृढा यज्ञरूपा
अष्टादशोक्तमवरं येषु कर्म ।
एतच्छ्रेयो येऽभिनन्दन्ति मूढा
जरामृत्युं ते पुनरेवापि यन्ति ॥ १.२.७ ॥

ಯಜ್ಞರೂಪದ ಈ ತೆಪ್ಪಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದುರ್ಬಲ ಮತ್ತು ಅಸ್ಥಿರ; ಹದಿನೆಂಟು ಅಂಗಗಳ ಕೀಳು ಕರ್ಮ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇದೇ ಶ್ರೇಯಸ್ಸೆಂದು ಸಂತೋಷಿಸುವ ಮೂಢರು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮುಪ್ಪು ಮತ್ತು ಮರಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ.

Muṇḍaka 1.2.8

अविद्यायामन्तरे वर्तमानाः
स्वयं धीराः पण्डितं मन्यमानाः ।
जङ्घन्यमानाः परियन्ति मूढा
अन्धेनैव नीयमाना यथान्धाः ॥ १.२.८ ॥

ಅವಿದ್ಯೆಯ ನಡುವೆ ಇದ್ದುಕೊಂಡು, ತಾವೇ ಧೀರರು ಮತ್ತು ಪಂಡಿತರು ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ಮೂಢರು, ಕುರುಡನಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಡುವ ಕುರುಡರಂತೆ ಎಡವುತ್ತಾ ಅಲೆಯುತ್ತಾರೆ.

Muṇḍaka 1.2.9

अविद्यायां बहुधा वर्तमाना वयं
कृतार्था इत्यभिमन्यन्ति बालाः ।
यत् कर्मिणो न प्रवेदयन्ति रागात्
तेनातुराः क्षीणलोकाश्च्यवन्ते ॥ १.२.९ ॥

ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದುಕೊಂಡು, 'ನಾವು ಕೃತಾರ್ಥರಾಗಿದ್ದೇವೆ' ಎಂದು ಮಕ್ಕಳಂತಹ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಭಿಮಾನಪಡುತ್ತಾರೆ. ಕರ್ಮಿಗಳು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ (ಸತ್ಯವನ್ನು) ತಿಳಿಯದ ಕಾರಣ, ದುಃಖಿತರಾಗಿ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದ ಲೋಕಗಳಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.

Muṇḍaka 1.2.10

इष्टापूर्तं मन्यमाना वरिष्ठं
नान्यच्छ्रेयो वेदयन्ते प्रमूढाः ।
नाकस्य पृष्ठे ते सुकृतेऽनुभूत्वेमं
लोकं हीनतरं वा विशन्ति ॥ १.२.१० ॥

ಇಷ್ಟಾಪೂರ್ತವನ್ನು (ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಾನಧರ್ಮ) ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಅತಿ ಮೂಢರು, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ವರ್ಗದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಸುಕೃತ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅವರು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗಿನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

Muṇḍaka 1.2.11

तपःश्रद्धे ये ह्युपवसन्त्यरण्ये
शान्ता विद्वांसो भैक्ष्यचर्यां चरन्तः ।
सूर्यद्वारेण ते विरजाः प्रयान्ति
यत्रामृतः स पुरुषो ह्यव्ययात्मा ॥ १.२.११ ॥

ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು, ಶಾಂತರು, ವಿದ್ವಾಂಸರು, ಭಿಕ್ಷಾಚರ್ಯೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸುವವರು, ಸೂರ್ಯದ್ವಾರದ ಮೂಲಕ ನಿರ್ಮಲರಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅಮೃತನೂ ಅವ್ಯಯ ಆತ್ಮನೂ ಆದ ಆ ಪುರುಷನಿದ್ದಾನೆ.

Muṇḍaka 1.2.12

परीक्ष्य लोकान् कर्मचितान् ब्राह्मणो
निर्वेदमायान्नास्त्यकृतः कृतेन ।
तद्विज्ञानार्थं स गुरुमेवाभिगच्छेत्
समित्पाणिः श्रोत्रियं ब्रह्मनिष्ठम् ॥ १.२.१२ ॥

ಕರ್ಮದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಕೃತವಾದ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅಕೃತವು ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಮಿತ್ತುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವೇದಜ್ಞನೂ ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠನೂ ಆದ ಗುರುವನ್ನೇ ಸಮೀಪಿಸಬೇಕು.

Muṇḍaka 1.2.13

तस्मै स विद्वानुपसन्नाय सम्यक्
प्रशान्तचित्ताय शमान्विताय ।
येनाक्षरं पुरुषं वेद सत्यं प्रोवाच
तां तत्वतो ब्रह्मविद्याम् ॥ १.२.१३ ॥

ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಶಾಂತ ಚಿತ್ತವುಳ್ಳ, ಶಮಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಆ ಜ್ಞಾನಿ, ಅಕ್ಷರನೂ ಸತ್ಯಪುರುಷನೂ ಆದವನನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಆ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು.