Upaniṣads · Muṇḍaka 1.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Muṇḍaka 1.2.1
तदेतत् सत्यं मन्त्रेषु कर्माणि कवयो
यान्यपश्यंस्तानि त्रेतायां बहुधा संततानि ।
तान्याचरथ नियतं सत्यकामा एष वः
पन्थाः सुकृतस्य लोके ॥ १.२.१ ॥
Esta é a verdade: os ritos que os videntes viram nos mantras estão espalhados de muitas maneiras nos três Vedas. Vós que desejais a verdade, praticai-os com regularidade; este é o caminho das vossas boas obras neste mundo.
Muṇḍaka 1.2.2
यदा लेलायते ह्यर्चिः समिद्धे हव्यवाहने ।
तदाऽऽज्यभागावन्तरेणाऽऽहुतीः प्रतिपादयेत् ॥ १.२.२ ॥
Quando a chama vacila no fogo aceso que leva a oferenda (havyavāhana), então deve-se apresentar as oblações entre as duas porções de manteiga clarificada (ājyabhāga).
Muṇḍaka 1.2.3
यस्याग्निहोत्रमदर्शमपौर्णमास-
मचातुर्मास्यमनाग्रयणमतिथिवर्जितं च ।
अहुतमवैश्वदेवमविधिना हुत-
मासप्तमांस्तस्य लोकान् हिनस्ति ॥ १.२.३ ॥
Aquele cujo agnihotra carece dos ritos darśa e paurṇamāsa, das ofertas cāturmāsya e āgrayaṇa, da hospitalidade aos hóspedes, e que oferece sem oblação, sem o vaiśvadeva e de modo impróprio: destrói os seus sete mundos.
Muṇḍaka 1.2.4
काली कराली च मनोजवा च
सुलोहिता या च सुधूम्रवर्णा ।
स्फुलिङ्गिनी विश्वरुची च देवी
लेलायमाना इति सप्त जिह्वाः ॥ १.२.४ ॥
Kālī, Karālī, Manojavā, Sulohitā, Sudhūmravarṇā, Sphuliṅginī, Viśvarucī e a deusa Lelāyamānā: estas são as sete línguas.
Muṇḍaka 1.2.5
एतेषु यश्चरते भ्राजमानेषु यथाकालं
चाहुतयो ह्याददायन् ।
तं नयन्त्येताः सूर्यस्य रश्मयो यत्र
देवानां पतिरेकोऽधिवासः ॥ १.२.५ ॥
O sacrificante que se move entre estas chamas resplandecentes no tempo certo e recebe as oferendas, os raios do sol o conduzem até onde habita o único senhor dos deuses.
Muṇḍaka 1.2.6
एह्येहीति तमाहुतयः सुवर्चसः
सूर्यस्य रश्मिभिर्यजमानं वहन्ति ।
प्रियां वाचमभिवदन्त्योऽर्चयन्त्य
एष वः पुण्यः सुकृतो ब्रह्मलोकः ॥ १.२.६ ॥
Dizendo «vem, vem», as oferendas radiantes levam o sacrificante pelos raios do sol; falando-lhe com doçura e honrando-o, dizem: «Este é o vosso puro mundo de brahman, conquistado por boas ações.»
Muṇḍaka 1.2.7
प्लवा ह्येते अदृढा यज्ञरूपा
अष्टादशोक्तमवरं येषु कर्म ।
एतच्छ्रेयो येऽभिनन्दन्ति मूढा
जरामृत्युं ते पुनरेवापि यन्ति ॥ १.२.७ ॥
Estas jangadas em forma de sacrifícios são, na verdade, frágeis; nelas foi declarada a ação inferior de dezoito partes. Os tolos iludidos que se regozijam nisto como o bem supremo voltam, uma e outra vez, à velhice e à morte.
Muṇḍaka 1.2.8
अविद्यायामन्तरे वर्तमानाः
स्वयं धीराः पण्डितं मन्यमानाः ।
जङ्घन्यमानाः परियन्ति मूढा
अन्धेनैव नीयमाना यथान्धाः ॥ १.२.८ ॥
Vivendo no meio da avidyā, julgando-se sábios e eruditos, os tolos vagueiam cambaleando, como cegos guiados por um cego.
Muṇḍaka 1.2.9
अविद्यायां बहुधा वर्तमाना वयं
कृतार्था इत्यभिमन्यन्ति बालाः ।
यत् कर्मिणो न प्रवेदयन्ति रागात्
तेनातुराः क्षीणलोकाश्च्यवन्ते ॥ १.२.९ ॥
Vivendo de muitas maneiras na avidyā, as crianças (ignorantes) julgam: 'Já alcançamos o objetivo'. Porque os praticantes dos rituais, por apego, não conhecem (a verdade), aflitos, caem dos mundos que se esgotam.
Muṇḍaka 1.2.10
इष्टापूर्तं मन्यमाना वरिष्ठं
नान्यच्छ्रेयो वेदयन्ते प्रमूढाः ।
नाकस्य पृष्ठे ते सुकृतेऽनुभूत्वेमं
लोकं हीनतरं वा विशन्ति ॥ १.२.१० ॥
Os totalmente iludidos, que consideram o iṣṭāpūrta (sacrifício e obras de caridade) o mais elevado, não conhecem outro bem. Tendo fruído, no topo do céu, o fruto de suas boas ações, entram neste mundo ou em um ainda mais baixo.
Muṇḍaka 1.2.11
तपःश्रद्धे ये ह्युपवसन्त्यरण्ये
शान्ता विद्वांसो भैक्ष्यचर्यां चरन्तः ।
सूर्यद्वारेण ते विरजाः प्रयान्ति
यत्रामृतः स पुरुषो ह्यव्ययात्मा ॥ १.२.११ ॥
Os que, com tapas e śraddhā, habitam a floresta, serenos e sábios, vivendo de mendicância, partem purificados pela porta do sol, rumo àquele Puruṣa imortal de eu imperecível.
Muṇḍaka 1.2.12
परीक्ष्य लोकान् कर्मचितान् ब्राह्मणो
निर्वेदमायान्नास्त्यकृतः कृतेन ।
तद्विज्ञानार्थं स गुरुमेवाभिगच्छेत्
समित्पाणिः श्रोत्रियं ब्रह्मनिष्ठम् ॥ १.२.१२ ॥
Tendo examinado os mundos conquistados pela ação, o buscador alcança o desapego; o não-feito (o eterno) não se obtém pelo que é feito. Para esse conhecimento, que vá com lenha nas mãos a um mestre versado nos Vedas e estabelecido em brahman.
Muṇḍaka 1.2.13
तस्मै स विद्वानुपसन्नाय सम्यक्
प्रशान्तचित्ताय शमान्विताय ।
येनाक्षरं पुरुषं वेद सत्यं प्रोवाच
तां तत्वतो ब्रह्मविद्याम् ॥ १.२.१३ ॥
Àquele discípulo que se aproximou devidamente, de mente bem serena e dotado de quietude, o sábio ensinou em verdade aquela ciência de brahman pela qual se conhece o Imperecível, a Pessoa verdadeira.