อุปนิษัท · Muṇḍaka 1.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Muṇḍaka 1.2.1
तदेतत् सत्यं मन्त्रेषु कर्माणि कवयो
यान्यपश्यंस्तानि त्रेतायां बहुधा संततानि ।
तान्याचरथ नियतं सत्यकामा एष वः
पन्थाः सुकृतस्य लोके ॥ १.२.१ ॥
นี่คือความจริง บรรดากรรมพิธีที่เหล่ากวีได้เห็นในมนตร์ทั้งหลาย ได้ถูกแผ่ขยายไปในหลายรูปแบบในพระเวททั้งสาม ผู้ที่ปรารถนาความจริง จงปฏิบัติกรรมเหล่านั้นอย่างมั่นคง นี่คือหนทางแห่งกรรมดีของพวกท่านในโลกนี้
Muṇḍaka 1.2.2
यदा लेलायते ह्यर्चिः समिद्धे हव्यवाहने ।
तदाऽऽज्यभागावन्तरेणाऽऽहुतीः प्रतिपादयेत् ॥ १.२.२ ॥
เมื่อเปลวไฟสั่นไหวในกองไฟที่ลุกโชน ซึ่งเป็นผู้นำเครื่องบูชาไป ณ เวลานั้น พึงถวายเครื่องบูชาให้อยู่ระหว่างส่วนของเนยใสทั้งสอง (อาชยภาค)
Muṇḍaka 1.2.3
यस्याग्निहोत्रमदर्शमपौर्णमास-
मचातुर्मास्यमनाग्रयणमतिथिवर्जितं च ।
अहुतमवैश्वदेवमविधिना हुत-
मासप्तमांस्तस्य लोकान् हिनस्ति ॥ १.२.३ ॥
ผู้ใดมีอัคนิโหตรที่ไม่มีทรรศและปูรณมาสะ ไม่มีจาตุรมาสยะและอาครายณะ และไม่มีการต้อนรับแขก ผู้นั้นถวายสิ่งที่ยังไม่ได้ถวาย ไม่มีไวศวเทวะ และถวายโดยไม่ถูกวิธี ผู้นั้นย่อมทำลายโลกทั้งเจ็ดของตน
Muṇḍaka 1.2.4
काली कराली च मनोजवा च
सुलोहिता या च सुधूम्रवर्णा ।
स्फुलिङ्गिनी विश्वरुची च देवी
लेलायमाना इति सप्त जिह्वाः ॥ १.२.४ ॥
กาลี กราลี มโนชวา สุโลหิตา สุธูมรวรรณา สผุลิงคินี วิศวรุจิ และเทวีเลลายมานา นี่คือลิ้นทั้งเจ็ดของไฟ
Muṇḍaka 1.2.5
एतेषु यश्चरते भ्राजमानेषु यथाकालं
चाहुतयो ह्याददायन् ।
तं नयन्त्येताः सूर्यस्य रश्मयो यत्र
देवानां पतिरेकोऽधिवासः ॥ १.२.५ ॥
ผู้ประกอบพิธีที่เคลื่อนไปท่ามกลางเปลวไฟอันรุ่งโรจน์เหล่านี้ตามกาลเวลา และรับเครื่องบูชาไว้ รังสีของพระอาทิตย์นำเขาไปยังที่ซึ่งพระองค์ผู้เป็นเจ้าแห่งเทวดาองค์เดียวประทับอยู่
Muṇḍaka 1.2.6
एह्येहीति तमाहुतयः सुवर्चसः
सूर्यस्य रश्मिभिर्यजमानं वहन्ति ।
प्रियां वाचमभिवदन्त्योऽर्चयन्त्य
एष वः पुण्यः सुकृतो ब्रह्मलोकः ॥ १.२.६ ॥
เครื่องบูชาอันรุ่งโรจน์เรียกว่า มาเถิด มาเถิด แล้วนำผู้ประกอบพิธีไปบนรังสีของพระอาทิตย์ พูดกับเขาด้วยถ้อยคำอ่อนหวานและให้เกียรติเขา แล้วกล่าวว่า นี่คือพรหมโลกอันบริสุทธิ์ของท่าน ซึ่งได้มาด้วยกรรมดี
Muṇḍaka 1.2.7
प्लवा ह्येते अदृढा यज्ञरूपा
अष्टादशोक्तमवरं येषु कर्म ।
एतच्छ्रेयो येऽभिनन्दन्ति मूढा
जरामृत्युं ते पुनरेवापि यन्ति ॥ १.२.७ ॥
แพเหล่านี้ คือรูปแบบของการบูชายัญ ย่อมเปราะบางแน่นอน และในนั้นกรรมที่ต่ำกว่า มีสิบแปดส่วน ได้ถูกประกาศไว้ ผู้โง่เขลาที่ยินดีในสิ่งนี้ว่าเป็นความดีสูงสุด ย่อมไปสู่ความแก่และความตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
Muṇḍaka 1.2.8
अविद्यायामन्तरे वर्तमानाः
स्वयं धीराः पण्डितं मन्यमानाः ।
जङ्घन्यमानाः परियन्ति मूढा
अन्धेनैव नीयमाना यथान्धाः ॥ १.२.८ ॥
ผู้ที่อยู่ท่ามกลางอวิชชา แต่คิดว่าตนเองเป็นผู้มีปัญญาและเป็นบัณฑิตด้วยตนเอง คนโง่เขลาเหล่านั้นเดินเซไปมา เหมือนคนตาบอดที่ถูกคนตาบอดนำทาง
Muṇḍaka 1.2.9
अविद्यायां बहुधा वर्तमाना वयं
कृतार्था इत्यभिमन्यन्ति बालाः ।
यत् कर्मिणो न प्रवेदयन्ति रागात्
तेनातुराः क्षीणलोकाश्च्यवन्ते ॥ १.२.९ ॥
คนเด็กที่อยู่ในอวิชชาในหลายรูปแบบ กล่าวว่า พวกเราบรรลุจุดหมายแล้ว เพราะผู้ประกอบกรรมทั้งหลายไม่รู้ความจริงเพราะความยึดติด จึงเจ็บปวดและตกจากโลกที่กำลังเสื่อมสิ้น
Muṇḍaka 1.2.10
इष्टापूर्तं मन्यमाना वरिष्ठं
नान्यच्छ्रेयो वेदयन्ते प्रमूढाः ।
नाकस्य पृष्ठे ते सुकृतेऽनुभूत्वेमं
लोकं हीनतरं वा विशन्ति ॥ १.२.१० ॥
ผู้หลงผิดอย่างสิ้นเชิง ซึ่งถือว่าการบูชายัญและการทำบุญอิษฏาปูรตะเป็นสิ่งสูงสุด ย่อมไม่รู้ความดีอื่นใดเลย เมื่อได้เสวยผลแห่งกรรมดีบนยอดสวรรค์แล้ว ก็จะเข้าสู่โลกนี้ หรือโลกที่ต่ำกว่านี้
Muṇḍaka 1.2.11
तपःश्रद्धे ये ह्युपवसन्त्यरण्ये
शान्ता विद्वांसो भैक्ष्यचर्यां चरन्तः ।
सूर्यद्वारेण ते विरजाः प्रयान्ति
यत्रामृतः स पुरुषो ह्यव्ययात्मा ॥ १.२.११ ॥
ผู้ที่ด้วยตบะและศรัทธา อยู่อาศัยในป่า สงบและเป็นปราชญ์ ดำเนินชีวิตด้วยการขอทาน ย่อมไปผ่านประตูแห่งพระอาทิตย์ ปราศจากมลทิน ไปยังที่ซึ่งบุรุษผู้เป็นอมตะและมีอาตมันไม่เสื่อมสลายประทับอยู่
Muṇḍaka 1.2.12
परीक्ष्य लोकान् कर्मचितान् ब्राह्मणो
निर्वेदमायान्नास्त्यकृतः कृतेन ।
तद्विज्ञानार्थं स गुरुमेवाभिगच्छेत्
समित्पाणिः श्रोत्रियं ब्रह्मनिष्ठम् ॥ १.२.१२ ॥
พราหมณ์ผู้ได้พิจารณาโลกที่ได้มาด้วยกรรม ย่อมเกิดความเบื่อหน่าย เพราะสิ่งที่ไม่ถูกสร้างย่อมไม่ได้มาด้วยสิ่งที่ถูกสร้าง เพื่อจะรู้ความรู้นั้น ให้เขาเข้าไปหาครูผู้นั้นเท่านั้น โดยถือฟืนไว้ในมือ ผู้เป็นศรุติยะและตั้งมั่นในพรหมัน
Muṇḍaka 1.2.13
तस्मै स विद्वानुपसन्नाय सम्यक्
प्रशान्तचित्ताय शमान्विताय ।
येनाक्षरं पुरुषं वेद सत्यं प्रोवाच
तां तत्वतो ब्रह्मविद्याम् ॥ १.२.१३ ॥
ครูผู้เป็นปราชญ์นั้น ได้กล่าวพรหมวิทยาตามความเป็นจริงแก่ศิษย์ผู้เข้ามาหาโดยชอบ มีจิตสงบและมีความสงบอยู่ในตน ด้วยความรู้นั้นทำให้รู้จักอักษร บุรุษ และความจริง