ഉപനിഷത്തുകൾ · Muṇḍaka 1.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Muṇḍaka 1.2.1
तदेतत् सत्यं मन्त्रेषु कर्माणि कवयो
यान्यपश्यंस्तानि त्रेतायां बहुधा संततानि ।
तान्याचरथ नियतं सत्यकामा एष वः
पन्थाः सुकृतस्य लोके ॥ १.२.१ ॥
ഇതാണ് സത്യം: മന്ത്രങ്ങളിൽ കവികൾ കണ്ട കർമങ്ങൾ ത്രേതയിൽ (വേദങ്ങളിൽ) പലവിധത്തിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. സത്യകാമരേ, അവയെ നിയമപൂർവം ആചരിക്കുവിൻ; ഇതാണ് ഈ ലോകത്തിലെ സുകൃതത്തിന്റെ വഴി.
Muṇḍaka 1.2.2
यदा लेलायते ह्यर्चिः समिद्धे हव्यवाहने ।
तदाऽऽज्यभागावन्तरेणाऽऽहुतीः प्रतिपादयेत् ॥ १.२.२ ॥
ഹവ്യവാഹനമായ അഗ്നി ജ്വലിച്ച് ജ്വാല ഇളകുമ്പോൾ, രണ്ട് ആജ്യഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ ആഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം.
Muṇḍaka 1.2.3
यस्याग्निहोत्रमदर्शमपौर्णमास-
मचातुर्मास्यमनाग्रयणमतिथिवर्जितं च ।
अहुतमवैश्वदेवमविधिना हुत-
मासप्तमांस्तस्य लोकान् हिनस्ति ॥ १.२.३ ॥
ദർശം, പൗർണമാസം, ചാതുർമാസ്യം, ആഗ്രയണം, അതിഥിസത്കാരം എന്നിവയില്ലാതെ അഗ്നിഹോത്രം ചെയ്യുന്നവനും, ആഹുതിയില്ലാതെയും വൈശ്വദേവമില്ലാതെയും വിധിയില്ലാതെ ഹോമം ചെയ്യുന്നവനും, അവന്റെ ഏഴു ലോകങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
Muṇḍaka 1.2.4
काली कराली च मनोजवा च
सुलोहिता या च सुधूम्रवर्णा ।
स्फुलिङ्गिनी विश्वरुची च देवी
लेलायमाना इति सप्त जिह्वाः ॥ १.२.४ ॥
കാളി, കരാളി, മനോജവ, സുലോഹിത, സുധൂമ്രവർണ, സ്ഫുലിംഗിനി, വിശ്വരുചി, ലേലായമാന എന്നീ ദേവിയുടെ ഏഴു നാവുകൾ.
Muṇḍaka 1.2.5
एतेषु यश्चरते भ्राजमानेषु यथाकालं
चाहुतयो ह्याददायन् ।
तं नयन्त्येताः सूर्यस्य रश्मयो यत्र
देवानां पतिरेकोऽधिवासः ॥ १.२.५ ॥
ഈ ജ്വലിക്കുന്ന ജ്വാലകൾക്കിടയിൽ യഥാകാലം സഞ്ചരിച്ച് ആഹുതികൾ സ്വീകരിക്കുന്ന യജമാനനെ, ദേവന്മാരുടെ ഏക അധിപതി വസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് സൂര്യരശ്മികൾ കൊണ്ടുപോകുന്നു.
Muṇḍaka 1.2.6
एह्येहीति तमाहुतयः सुवर्चसः
सूर्यस्य रश्मिभिर्यजमानं वहन्ति ।
प्रियां वाचमभिवदन्त्योऽर्चयन्त्य
एष वः पुण्यः सुकृतो ब्रह्मलोकः ॥ १.२.६ ॥
"വരൂ, വരൂ" എന്നു വിളിച്ച്, തേജസ്സുറ്റ ആഹുതികൾ സൂര്യരശ്മികളാൽ യജമാനനെ വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു; പ്രിയവാക്കുകൾ പറഞ്ഞും ആദരിച്ചും അവ പറയുന്നു—ഇതാണ് നിങ്ങളുടെ പുണ്യമായ, സുകൃതത്താൽ നേടിയ ബ്രഹ്മലോകം.
Muṇḍaka 1.2.7
प्लवा ह्येते अदृढा यज्ञरूपा
अष्टादशोक्तमवरं येषु कर्म ।
एतच्छ्रेयो येऽभिनन्दन्ति मूढा
जरामृत्युं ते पुनरेवापि यन्ति ॥ १.२.७ ॥
യജ്ഞരൂപമായ ഈ തോണികൾ തീർച്ചയായും ദുർബലവും അസ്ഥിരവുമാണ്; പതിനെട്ട് അംഗങ്ങളുള്ള അധമകർമ്മം അവയിൽ പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇതാണ് ശ്രേയസ്സെന്ന് സന്തോഷിക്കുന്ന മൂഢർ വീണ്ടും വീണ്ടും വാർദ്ധക്യത്തിലും മരണത്തിലും എത്തുന്നു.
Muṇḍaka 1.2.8
अविद्यायामन्तरे वर्तमानाः
स्वयं धीराः पण्डितं मन्यमानाः ।
जङ्घन्यमानाः परियन्ति मूढा
अन्धेनैव नीयमाना यथान्धाः ॥ १.२.८ ॥
അവിദ്യയുടെ നടുവിൽ കഴിഞ്ഞുകൊണ്ട്, താന്തന്നെ ധീരരും പണ്ഡിതരുമെന്ന് കരുതുന്ന മൂഢന്മാർ, അന്ധനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്ന അന്ധരെപ്പോലെ തട്ടിത്തടഞ്ഞ് അലയുന്നു.
Muṇḍaka 1.2.9
अविद्यायां बहुधा वर्तमाना वयं
कृतार्था इत्यभिमन्यन्ति बालाः ।
यत् कर्मिणो न प्रवेदयन्ति रागात्
तेनातुराः क्षीणलोकाश्च्यवन्ते ॥ १.२.९ ॥
പല വിധത്തിൽ അവിദ്യയിൽ കഴിഞ്ഞുകൊണ്ട്, 'ഞങ്ങൾ കൃതാർത്ഥരായി' എന്ന് ബാലന്മാർ അഭിമാനിക്കുന്നു. കർമ്മികൾ ആസക്തിമൂലം (സത്യം) അറിയാത്തതിനാൽ, ദുഃഖിതരായി ക്ഷയിച്ച ലോകങ്ങളിൽനിന്ന് വീഴുന്നു.
Muṇḍaka 1.2.10
इष्टापूर्तं मन्यमाना वरिष्ठं
नान्यच्छ्रेयो वेदयन्ते प्रमूढाः ।
नाकस्य पृष्ठे ते सुकृतेऽनुभूत्वेमं
लोकं हीनतरं वा विशन्ति ॥ १.२.१० ॥
ഇഷ്ടാപൂർത്തത്തെ (യജ്ഞവും പുണ്യകർമ്മങ്ങളും) ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമെന്ന് കരുതുന്ന അതിമൂഢന്മാർ, അതിനപ്പുറം മറ്റൊരു നന്മയും അറിയുന്നില്ല. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ശിഖരത്തിൽ സുകൃതഫലം അനുഭവിച്ച ശേഷം അവർ ഈ ലോകത്തിലോ അതിലും താഴ്ന്ന ലോകത്തിലോ പ്രവേശിക്കുന്നു.
Muṇḍaka 1.2.11
तपःश्रद्धे ये ह्युपवसन्त्यरण्ये
शान्ता विद्वांसो भैक्ष्यचर्यां चरन्तः ।
सूर्यद्वारेण ते विरजाः प्रयान्ति
यत्रामृतः स पुरुषो ह्यव्ययात्मा ॥ १.२.११ ॥
തപസ്സും ശ്രദ്ധയുമുള്ളവരായി വനത്തിൽ വസിക്കുന്നവർ, ശാന്തരും വിദ്വാന്മാരുമായി ഭിക്ഷാചര്യ ചെയ്യുന്നവർ, സൂര്യദ്വാരത്തിലൂടെ നിർമ്മലരായി പ്രയാണം ചെയ്യുന്നു; അവിടെ അമൃതനും അവ്യയാത്മാവുമായ ആ പുരുഷൻ ഉണ്ട്.
Muṇḍaka 1.2.12
परीक्ष्य लोकान् कर्मचितान् ब्राह्मणो
निर्वेदमायान्नास्त्यकृतः कृतेन ।
तद्विज्ञानार्थं स गुरुमेवाभिगच्छेत्
समित्पाणिः श्रोत्रियं ब्रह्मनिष्ठम् ॥ १.२.१२ ॥
കർമ്മത്താൽ നേടിയ ലോകങ്ങളെ പരിശോധിച്ച ബ്രാഹ്മണൻ വൈരാഗ്യം പ്രാപിക്കുന്നു; കൃതമായതിനാൽ അകൃതം (ശാശ്വതം) ലഭിക്കുകയില്ല. ആ അറിവിനായി അവൻ കൈയിൽ സമിത്തുകളുമായി, വേദജ്ഞനും ബ്രഹ്മനിഷ്ഠനുമായ ഗുരുവിനെ തന്നെ സമീപിക്കണം.
Muṇḍaka 1.2.13
तस्मै स विद्वानुपसन्नाय सम्यक्
प्रशान्तचित्ताय शमान्विताय ।
येनाक्षरं पुरुषं वेद सत्यं प्रोवाच
तां तत्वतो ब्रह्मविद्याम् ॥ १.२.१३ ॥
സമീപിച്ച, നന്നായി ശാന്തചിത്തവും ശമഗുണവുമുള്ള ആ ശിഷ്യന് ആ ജ്ഞാനി, അക്ഷരനും സത്യപുരുഷനുമായവനെ അറിയിക്കുന്ന ആ ബ്രഹ്മവിദ്യ യഥാർത്ഥമായി ഉപദേശിച്ചു.