ఉపనిషత్తులు · Praśna 3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Praśna 3.1
अथ हैनं कौशल्यष्चाश्वलायनः पप्रच्छ ।
भगवन् कुत
एष प्राणो जायते कथमायात्यस्मिञ्शरीर आत्मानं वा
प्रविभज्य कथं प्रतिष्ठते केनोत्क्रमते कथं बह्यमभिधते
कथमध्यात्ममिति ॥ ३.१ ॥
అప్పుడు కౌశల్య ఆశ్వలాయనుడు ఆయనను అడిగాడు: భగవన్! ఈ ప్రాణం ఎక్కడ నుండి పుడుతుంది? ఈ శరీరంలో అది ఎలా ప్రవేశిస్తుంది, లేదా తనను తాను ఎలా విభజించుకుని ఎలా నిలుస్తుంది? దేనితో అది నిష్క్రమిస్తుంది? బాహ్యంగా, ఆధ్యాత్మికంగా ఎలా చెప్పబడుతుంది?
Praśna 3.2
तस्मै स होउवाचातिप्रष्चान् पृच्छसि ब्रह्मिष्ठोऽसीति
तस्मात्तेऽहं ब्रवीमि ॥ ३.२ ॥
ఆయన అతనితో అన్నారు: నీవు చాలా ప్రశ్నలు అడుగుతున్నావు; నీవు బ్రహ్మంలో అత్యంత నిష్ఠుడవు. కాబట్టి నీకు నేను చెబుతున్నాను.
Praśna 3.3
आत्मन एष प्राणो जायते ।
यथैषा पुरुषे
छायैतस्मिन्नेतदाततं
मनोकृतेनायात्यस्मिञ्शरीरे ॥ ३.३ ॥
ఆత్మ నుండి ఈ ప్రాణం పుడుతుంది. మనిషిలో నీడ ఉన్నట్లు, దానిలో ఇది వ్యాపించి ఉంది; మనస్సు చేసిన సంకల్పం వలన అది ఈ శరీరంలోకి వస్తుంది.
Praśna 3.4
यथा सम्रादेवाधिकृतान् विनियुङ्क्ते ।
एतन् ग्रामानोतान्
ग्रामानधितिष्टस्वेत्येवमेवैष प्राण इतरान् प्राणान् पृथक्
पृथगेव सन्निधत्ते ॥ ३.४ ॥
చక్రవర్తి తన అధికారులను వేర్వేరు పనులకు నియమించినట్లు—"ఈ గ్రామాలకు వెళ్ళు, ఆ గ్రామాలను పరిపాలించు" అని—అలాగే ఈ ప్రాణుడు ఇతర ప్రాణాలను వేర్వేరుగా నియమిస్తాడు.
Praśna 3.5
पायूपस्थेऽपानं चक्षुःश्रोत्रे मुखनासिकाभ्यां प्राणः
स्वयं
प्रातिष्टते मध्ये तु समानः ।
एष ह्येतद्धुतमन्नं समं
नयति
तस्मादेताः सप्तार्चिषो भवन्ति ॥ ३.५ ॥
పాయువు, ఉపస్థలలో అపానుడు; కళ్ళు, చెవులలో, నోరు, ముక్కులో ప్రాణుడు స్వయంగా నిలుస్తాడు; మధ్యలో సమానుడు ఉంటాడు. ఇతడే ఈ హుత అన్నాన్ని సమంగా తీసుకువెళ్తాడు; అందువల్ల ఈ ఏడు జ్వాలలు కలుగుతాయి.
Praśna 3.6
हृदि ह्येष आत्मा ।
अत्रैतदेकशतं नाडीनं तासां शतं
शतमेकैकस्या द्वासप्ततिर्द्वासप्ततिः
प्रतिशाखानाडीसहस्राणि
भवन्त्यासु व्यानश्चरति ॥ ३.६ ॥
ఈ ఆత్మ హృదయంలో ఉంది. ఇక్కడి నుండి నూట ఒక్క నాడులు ఉన్నాయి; వాటిలో ఒక్కో దానికి వంద, వంద; ఒక్కో దానికి డెబ్బై రెండు, డెబ్బై రెండు ప్రతి శాఖా నాడులు—వేల నాడులు ఉంటాయి. వీటిలో వ్యానుడు సంచరిస్తాడు.
Praśna 3.7
अथैकयोर्ध्व उदानः पुण्येन पुण्यं लोकं नयति पापेन
पापमुभाभ्यामेव मनुष्यलोकम् ॥ ३.७ ॥
అప్పుడు వాటిలో ఒకదాని ద్వారా పైకి వెళ్ళే ఉదానుడు పుణ్యంతో పుణ్యలోకానికి, పాపంతో పాపలోకానికి తీసుకువెళ్తాడు; రెండింటితోనూ మనుష్యలోకానికే.
Praśna 3.8
आदित्यो ह वै बाह्यः प्राण उदयत्येष ह्येनं चाक्षुषं
प्राणमनुगृह्णानः ।
पृथिव्यां या देवता सैषा पुरुषस्य
अपानमवष्टभ्यान्तरा यदाकाशः स समानो वायुर्व्यानः ॥ ३.८ ॥
సూర్యుడు నిజంగా బాహ్య ప్రాణుడు; అతడు ఉదయిస్తాడు, ఎందుకంటే కంటి ప్రాణానికి అనుగ్రహం చేస్తూ ఉదయిస్తాడు. భూమిలోని దేవత ఇదే; పురుషుని అపానాన్ని ఆధారంగా నిలుపుతుంది ఇదే. మధ్యనున్న ఆకాశం సమాన వాయువు; అదే వ్యానం.
Praśna 3.9
तेजो ह वा उदानस्तस्मादुपशान्ततेजाः ।
पुनर्भवमिन्द्रियैर्मनसि सम्पध्यमानैः ॥ ३.९ ॥
నిజంగా తేజస్సే ఉదానుడు; అందువల్ల తేజస్సు శాంతించినవాడు, ఇంద్రియాలు మనసులో లీనమై పునర్జన్మను పొందుతాడు.
Praśna 3.10
यच्चित्तस्तेनैष प्राणमायाति ।
प्राणस्तेजसा युक्तः सहात्मना
तथासङ्कल्पितं लोकं नयति ॥ ३.१० ॥
ఏ చిత్తంతో ఇతడు ఉంటాడో, దానితోనే ఇతడు ప్రాణాన్ని చేరుతాడు; ప్రాణం తేజస్సుతో కూడి ఆత్మతో కలిసి, సంకల్పించిన లోకానికి తీసుకువెళ్తుంది.
Praśna 3.11
य एवं विद्वान् प्राणं वेद न हास्य प्रजा हीयतेऽमृतो
भवति तदेषः श्लोकः ॥ ३.११ ॥
ఈ విధంగా తెలిసి ప్రాణాన్ని తెలుసుకునేవానికి అతని సంతానం నశించదు; అతడు అమృతుడవుతాడు. ఈ విషయంలో ఈ శ్లోకం ఉంది.
Praśna 3.12
उत्पत्तिमायतिं स्थानं विभुत्वं चैव पञ्चधा ।
अध्यात्मं चैव प्राणस्य विज्ञायामृतमश्नुते
विज्ञायामृतमश्नुत इति ॥ ३.१२ ॥
ప్రాణం యొక్క ఉత్పత్తి, రాక, స్థానం, వ్యాపకత్వం, మరియు ఐదు విధాలుగా ఆధ్యాత్మిక స్వరూపాన్ని తెలుసుకుని మనిషి అమృతాన్ని పొందుతాడు. తెలుసుకునే అమృతాన్ని పొందుతాడు, ఇలా.