ഉപനിഷത്തുകൾ · Praśna 3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Praśna 3.1
अथ हैनं कौशल्यष्चाश्वलायनः पप्रच्छ ।
भगवन् कुत
एष प्राणो जायते कथमायात्यस्मिञ्शरीर आत्मानं वा
प्रविभज्य कथं प्रतिष्ठते केनोत्क्रमते कथं बह्यमभिधते
कथमध्यात्ममिति ॥ ३.१ ॥
അപ്പോൾ കൗശല്യൻ ആശ്വലായനൻ അവനോട് ചോദിച്ചു: ഭഗവാനേ! ഈ പ്രാണൻ എവിടെ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നു? ഈ ശരീരത്തിൽ അത് എങ്ങനെ പ്രവേശിക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ സ്വയം വിഭജിച്ച് എങ്ങനെ നിലകൊള്ളുന്നു? എന്തിനാൽ അത് പുറപ്പെടുന്നു? ബാഹ്യമായും ആധ്യാത്മികമായും അത് എങ്ങനെ പറയപ്പെടുന്നു?
Praśna 3.2
तस्मै स होउवाचातिप्रष्चान् पृच्छसि ब्रह्मिष्ठोऽसीति
तस्मात्तेऽहं ब्रवीमि ॥ ३.२ ॥
അദ്ദേഹം അവനോട് പറഞ്ഞു: നീ അതിരുകടന്ന ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു; നീ ബ്രഹ്മത്തിൽ ഏറ്റവും നിഷ്ഠനാണ്. അതിനാൽ നിനക്ക് ഞാൻ പറയാം.
Praśna 3.3
आत्मन एष प्राणो जायते ।
यथैषा पुरुषे
छायैतस्मिन्नेतदाततं
मनोकृतेनायात्यस्मिञ्शरीरे ॥ ३.३ ॥
ആത്മാവിൽ നിന്ന് ഈ പ്രാണൻ ഉണ്ടാകുന്നു. മനുഷ്യനിൽ നിഴൽ എന്നപോലെ, അതിൽ ഇത് വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; മനസ്സിന്റെ സങ്കല്പത്താൽ അത് ഈ ശരീരത്തിലേക്ക് വരുന്നു.
Praśna 3.4
यथा सम्रादेवाधिकृतान् विनियुङ्क्ते ।
एतन् ग्रामानोतान्
ग्रामानधितिष्टस्वेत्येवमेवैष प्राण इतरान् प्राणान् पृथक्
पृथगेव सन्निधत्ते ॥ ३.४ ॥
ചക്രവർത്തി തന്റെ ഉദ്യോഗസ്ഥരെ വിവിധ ജോലികൾക്കായി നിയോഗിക്കുന്നതുപോലെ—"ഈ ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് പോകൂ, ആ ഗ്രാമങ്ങൾ ഭരിക്കൂ" എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട്—അതുപോലെ ഈ പ്രാണൻ മറ്റു പ്രാണങ്ങളെ വേറിട്ട് നിയോഗിക്കുന്നു.
Praśna 3.5
पायूपस्थेऽपानं चक्षुःश्रोत्रे मुखनासिकाभ्यां प्राणः
स्वयं
प्रातिष्टते मध्ये तु समानः ।
एष ह्येतद्धुतमन्नं समं
नयति
तस्मादेताः सप्तार्चिषो भवन्ति ॥ ३.५ ॥
മലദ്വാരത്തിലും ഉപസ്ഥത്തിലും അപാനൻ; കണ്ണിലും ചെവിയിലും, വായിലും മൂക്കിലും പ്രാണൻ സ്വയം നിലകൊള്ളുന്നു; മധ്യത്തിൽ സമാനൻ ഉണ്ട്. ഇവൻതന്നെയാണ് ഈ ഹുതമായ അന്നത്തെ സമമായി വഹിക്കുന്നത്; അതുകൊണ്ട് ഈ ഏഴ് ജ്വാലകൾ ഉണ്ടാകുന്നു.
Praśna 3.6
हृदि ह्येष आत्मा ।
अत्रैतदेकशतं नाडीनं तासां शतं
शतमेकैकस्या द्वासप्ततिर्द्वासप्ततिः
प्रतिशाखानाडीसहस्राणि
भवन्त्यासु व्यानश्चरति ॥ ३.६ ॥
ഈ ആത്മാവ് ഹൃദയത്തിലാണ്. ഇവിടെനിന്ന് നൂറ്റൊന്ന് നാഡികൾ ഉണ്ട്; അവയിൽ ഓരോന്നിനും നൂറ്, നൂറ്; ഓരോന്നിനും എഴുപത്തിരണ്ട്, എഴുപത്തിരണ്ട് ശാഖാനാഡികൾ—ആയിരക്കണക്കിന് നാഡികൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ഇവയിലൂടെ വ്യാനൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
Praśna 3.7
अथैकयोर्ध्व उदानः पुण्येन पुण्यं लोकं नयति पापेन
पापमुभाभ्यामेव मनुष्यलोकम् ॥ ३.७ ॥
അപ്പോൾ അവയിലൊന്നിലൂടെ മേൽപ്പോട്ട് പോകുന്ന ഉദാനൻ പുണ്യത്താൽ പുണ്യലോകത്തേക്കും പാപത്താൽ പാപലോകത്തേക്കും കൊണ്ടുപോകുന്നു; രണ്ടിനാലും മനുഷ്യലോകത്തേക്ക് തന്നെ.
Praśna 3.8
आदित्यो ह वै बाह्यः प्राण उदयत्येष ह्येनं चाक्षुषं
प्राणमनुगृह्णानः ।
पृथिव्यां या देवता सैषा पुरुषस्य
अपानमवष्टभ्यान्तरा यदाकाशः स समानो वायुर्व्यानः ॥ ३.८ ॥
സൂര്യൻ തീർച്ചയായും ബാഹ്യമായ പ്രാണനാണ്; അവൻ ഉദിക്കുന്നു, കാരണം കണ്ണിലെ പ്രാണനെ അനുഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ഉദിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ ദേവത ഇതുതന്നെ; പുരുഷന്റെ അപാനനെ താങ്ങി നിർത്തുന്നതും ഇതുതന്നെ. മദ്ധ്യത്തിലുള്ള ആകാശം സമാന വായു; അതുതന്നെ വ്യാനൻ.
Praśna 3.9
तेजो ह वा उदानस्तस्मादुपशान्ततेजाः ।
पुनर्भवमिन्द्रियैर्मनसि सम्पध्यमानैः ॥ ३.९ ॥
തീർച്ചയായും തേജസ്സുതന്നെയാണ് ഉദാനൻ; അതിനാൽ തേജസ്സ് ശാന്തമായവൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ മനസ്സിൽ ലയിക്കുമ്പോൾ പുനർജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു.
Praśna 3.10
यच्चित्तस्तेनैष प्राणमायाति ।
प्राणस्तेजसा युक्तः सहात्मना
तथासङ्कल्पितं लोकं नयति ॥ ३.१० ॥
ഏത് ചിത്തത്തോടെ ഇവൻ ഉണ്ടോ, അതിനോടുകൂടെയാണ് ഇവൻ പ്രാണനെ പ്രാപിക്കുന്നത്; പ്രാണൻ തേജസ്സോടും ആത്മാവോടും ചേർന്ന്, സങ്കൽപിച്ചതുപോലെയുള്ള ലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു.
Praśna 3.11
य एवं विद्वान् प्राणं वेद न हास्य प्रजा हीयतेऽमृतो
भवति तदेषः श्लोकः ॥ ३.११ ॥
ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ് പ്രാണനെ അറിയുന്നവന്റെ സന്തതി നശിക്കുന്നില്ല; അവൻ അമൃതനാകുന്നു. ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഈ ശ്ലോകമുണ്ട്.
Praśna 3.12
उत्पत्तिमायतिं स्थानं विभुत्वं चैव पञ्चधा ।
अध्यात्मं चैव प्राणस्य विज्ञायामृतमश्नुते
विज्ञायामृतमश्नुत इति ॥ ३.१२ ॥
പ്രാണന്റെ ഉത്പത്തി, വരവ്, സ്ഥാനം, വ്യാപ്തി, അഞ്ചു പ്രകാരത്തിലുള്ള ആധ്യാത്മിക സ്വരൂപം ഇവ അറിഞ്ഞ് മനുഷ്യൻ അമൃതം പ്രാപിക്കുന്നു. അറിഞ്ഞിട്ടാണ് അമൃതം പ്രാപിക്കുന്നത്, ഇങ്ങനെ.