ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು · Praśna 6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Praśna 6.1
अथ हैनं सुकेशा भारद्वाजः पप्रच्छ ।
भगवन्
हिरण्यनाभः
कौसल्यो राजपुत्रो मामुपेत्यैतं प्रश्नमपृच्छत ।
षोडशकलं
भारद्वाज पुरुषं वेत्थ ।
तमहं कुमारम्ब्रुवं नाहमिमं
वेद ।
यध्यहमिममवेदिषं कथं ते नावक्ष्यमिति ।
समूलो वा
एष परिशुष्यति योऽनृतमभिवदति तस्मान्नार्हम्यनृतं वक्तुम् ।
स तूष्णीं रथमारुह्य प्रवव्राज ।
तं त्वा पृच्छामि क्वासौ
पुरुष इति ॥ ६.१ ॥
ಆಗ ಸುಕೇಶ ಭಾರದ್ವಾಜನು ಅವರಿಗೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಭಗವನ್! ಕೋಸಲದ ರಾಜಕುಮಾರ ಹಿರಣ್ಯನಾಭನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು: ಭಾರದ್ವಾಜ, ಷೋಡಶಕಲ ಪುರುಷನನ್ನು ನೀನು ಬಲ್ಲೆಯಾ? ಆ ಯುವಕನಿಗೆ ನಾನು ಹೇಳಿದೆ: ನಾನು ಇದನ್ನು ಅರಿಯೆ. ನಾನು ಇದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ ನಿನಗೆ ಏಕೆ ಹೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ? ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವವನು ಬೇರು ಸಮೇತ ಒಣಗುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದು ನನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಅವನು ಮೌನವಾಗಿ ರಥವೇರಿ ಹೊರಟುಹೋದನು. ಈಗ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ: ಆ ಪುರುಷನು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ?'
Praśna 6.2
तस्मै स होवाच ।
इहैइवान्तःशरीरे सोभ्य स पुरुषो
यस्मिन्नताः षोडशकलाः प्रभवन्तीति ॥ ६.२ ॥
ಅವನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಎಲೈ ಸೌಮ್ಯನೇ, ಈ ದೇಹದೊಳಗೇ ಆ ಪುರುಷನಿದ್ದಾನೆ; ಅವನಿಂದ ಈ ಹದಿನಾರು ಕಲೆಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.
Praśna 6.3
स ईक्षाचक्रे ।
कस्मिन्नहमुत्क्रान्त उत्क्रान्तो भविष्यामि
कस्मिन्वा प्रतिष्टिते प्रतिष्टस्यामीति ॥ ६.३ ॥
ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು: ಯಾವುದು ಹೊರಟುಹೋದಾಗ ನಾನು ಹೊರಡುವೆನು? ಯಾವುದು ನೆಲೆನಿಂತಿರುವಾಗ ನಾನು ನೆಲೆನಿಲ್ಲುವೆನು?
Praśna 6.4
स प्राणमसृजत प्राणाच्छ्रद्धां खं वायुर्ज्योतिरापः
पृथिवीन्द्रियं मनः ।
अन्नमन्नाद्वीर्यं तपो मन्त्राः कर्म
लोका
लोकेषु च नाम च ॥ ६.४ ॥
ಅವನು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಪ್ರಾಣದಿಂದ ಶ್ರದ್ಧೆ, ಆಕಾಶ, ವಾಯು, ಜ್ಯೋತಿ, ಜಲ, ಭೂಮಿ, ಇಂದ್ರಿಯ, ಮನಸ್ಸು. ಅನ್ನ, ಅನ್ನದಿಂದ ವೀರ್ಯ, ತಪಸ್ಸು, ಮಂತ್ರ, ಕರ್ಮ, ಲೋಕಗಳು, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಾಮಗಳು.
Praśna 6.5
स यथेमा नध्यः स्यन्दमानाः समुद्रायणाः समुद्रं
प्राप्यास्तं
गच्छन्ति भिध्येते तासां नामरुपे समुद्र इत्येवं प्रोच्यते ।
एवमेवास्य परिद्रष्टुरिमाः षोडशकलाः पुरुषायणाः
पुरुषं
प्राप्यास्तं गच्छन्ति भिध्येते चासां नामरुपे पुरुष इत्येवं
प्रोच्यते स एषोऽकलोऽमृतो भवति तदेष श्लोकः ॥ ६.५ ॥
ಹರಿಯುವ ಈ ನದಿಗಳು ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ; ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರಿ ಅಸ್ತವಾಗುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳ ನಾಮರೂಪಗಳು ಮುರಿದುಹೋಗುತ್ತವೆ; ಅದನ್ನು ಕೇವಲ 'ಸಮುದ್ರ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಈ ದ್ರಷ್ಟನ ಈ ಹದಿನಾರು ಕಲೆಗಳು ಪುರುಷನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ; ಪುರುಷನನ್ನು ಸೇರಿ ಅಸ್ತವಾಗುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳ ನಾಮರೂಪಗಳು ಮುರಿದುಹೋಗುತ್ತವೆ; ಅವನನ್ನು ಕೇವಲ 'ಪುರುಷ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಕಲಾರಹಿತನಾಗಿ ಅಮೃತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶ್ಲೋಕವಿದೆ.
Praśna 6.6
अरा इव रथनाभौ कला यस्मिन्प्रतिष्टिताः ।
तं वेध्यं पुरुषं वेद यथ मा वो मृत्युः परिव्यथा इति ॥ ६.६ ॥
ರಥಚಕ್ರದ ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ಆರಗಳು ಸೇರಿರುವಂತೆ, ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಲೆಗಳು ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆಯೋ, ಆ ವೇಧ್ಯ ಪುರುಷನನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ, ಮೃತ್ಯು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೀಡಿಸದಿರಲಿ ಎಂದು.
Praśna 6.7
तान् होवाचैतावदेवाहमेतत् परं ब्रह्म वेद ।
नातः
परमस्तीति ॥ ६.७ ॥
ಅವರಿಗೆ ಅವನು ಹೇಳಿದ: "ಇಷ್ಟನ್ನೇ ನಾನು ಈ ಪರಬ್ರಹ್ಮವೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದುದು ಇಲ್ಲ."
Praśna 6.8
ते तमर्चयन्तस्त्वं हि नः पिता योऽस्माकमविध्यायाः
परं परं तारयसीति ।
नमः परमऋषिभ्यो नमः
परमऋषिभ्यः ॥ ६.८ ॥
ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಹೇಳಿದರು: "ನೀನೇ ನಮ್ಮ ತಂದೆ; ಅವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಆಚೆಗೆ, ಪರದಿಂದ ಪರಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ದಾಟಿಸುವವನು." ಪರಮ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಪರಮ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.