உபநிடதங்கள் · Praśna 6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Praśna 6.1
अथ हैनं सुकेशा भारद्वाजः पप्रच्छ ।
भगवन्
हिरण्यनाभः
कौसल्यो राजपुत्रो मामुपेत्यैतं प्रश्नमपृच्छत ।
षोडशकलं
भारद्वाज पुरुषं वेत्थ ।
तमहं कुमारम्ब्रुवं नाहमिमं
वेद ।
यध्यहमिममवेदिषं कथं ते नावक्ष्यमिति ।
समूलो वा
एष परिशुष्यति योऽनृतमभिवदति तस्मान्नार्हम्यनृतं वक्तुम् ।
स तूष्णीं रथमारुह्य प्रवव्राज ।
तं त्वा पृच्छामि क्वासौ
पुरुष इति ॥ ६.१ ॥
பின்னர் சுகேசா பாரத்வாஜன் அவரிடம் கேட்டான்: 'பகவானே! கோசல இளவரசன் ஹிரண்யநாபன் என்னிடம் வந்து இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டான்: பாரத்வாஜா, பதினாறு கலைகளையுடைய புருஷனை நீ அறிவாயா? அந்த இளைஞனிடம் நான் சொன்னேன்: நான் இதை அறியேன். நான் இதை அறிந்திருந்தால், உனக்கு எப்படிச் சொல்லாமல் இருப்பேன்? பொய் சொல்பவன் வேரோடு உலர்ந்து போகிறான்; ஆகவே பொய் சொல்வது எனக்குத் தகாது. அவன் மௌனமாக ரதத்தில் ஏறிச் சென்றுவிட்டான். இப்போது நான் உங்களைக் கேட்கிறேன்: அந்தப் புருஷன் எங்கே?'
Praśna 6.2
तस्मै स होवाच ।
इहैइवान्तःशरीरे सोभ्य स पुरुषो
यस्मिन्नताः षोडशकलाः प्रभवन्तीति ॥ ६.२ ॥
அவர் அவனிடம் கூறினார்: அன்புள்ளவனே, இந்த உடலுக்குள்ளேயே அந்தப் புருஷன் இருக்கிறான்; அவனிலிருந்து இந்தப் பதினாறு கலைகள் தோன்றுகின்றன.
Praśna 6.3
स ईक्षाचक्रे ।
कस्मिन्नहमुत्क्रान्त उत्क्रान्तो भविष्यामि
कस्मिन्वा प्रतिष्टिते प्रतिष्टस्यामीति ॥ ६.३ ॥
அவர் சிந்தித்தார்: எது வெளியேறும்போது நான் வெளியேறுவேன்? எது நிலைபெற்றிருக்கும்போது நான் நிலைபெறுவேன்?
Praśna 6.4
स प्राणमसृजत प्राणाच्छ्रद्धां खं वायुर्ज्योतिरापः
पृथिवीन्द्रियं मनः ।
अन्नमन्नाद्वीर्यं तपो मन्त्राः कर्म
लोका
लोकेषु च नाम च ॥ ६.४ ॥
அவர் பிராணனைப் படைத்தார்; பிராணனிலிருந்து நம்பிக்கை, ஆகாயம், வாயு, ஒளி, நீர், பூமி, இந்திரியங்கள், மனம் தோன்றின. அன்னம், அன்னத்திலிருந்து வீரியம், தவம், மந்திரங்கள், கர்மம், உலகங்கள், உலகங்களில் பெயர்களும்.
Praśna 6.5
स यथेमा नध्यः स्यन्दमानाः समुद्रायणाः समुद्रं
प्राप्यास्तं
गच्छन्ति भिध्येते तासां नामरुपे समुद्र इत्येवं प्रोच्यते ।
एवमेवास्य परिद्रष्टुरिमाः षोडशकलाः पुरुषायणाः
पुरुषं
प्राप्यास्तं गच्छन्ति भिध्येते चासां नामरुपे पुरुष इत्येवं
प्रोच्यते स एषोऽकलोऽमृतो भवति तदेष श्लोकः ॥ ६.५ ॥
ஓடும் இந்த நதிகள் கடலை நோக்கிச் செல்கின்றன; கடலை அடைந்ததும் அஸ்தமிக்கின்றன; அவற்றின் பெயர் வடிவம் அழிகின்றன; அது 'கடல்' என்றே சொல்லப்படுகிறது. அதுபோலவே, இந்தக் காண்பவனின் இந்தப் பதினாறு கலைகள் புருஷனை நோக்கிச் செல்கின்றன; புருஷனை அடைந்து அஸ்தமிக்கின்றன; அவற்றின் பெயர் வடிவம் அழிகின்றன; அவன் 'புருஷன்' என்றே சொல்லப்படுகிறான். அவன் கலையற்றவனாகி அமரனாகிறான். இது குறித்து ஒரு சுலோகம் உள்ளது.
Praśna 6.6
अरा इव रथनाभौ कला यस्मिन्प्रतिष्टिताः ।
तं वेध्यं पुरुषं वेद यथ मा वो मृत्युः परिव्यथा इति ॥ ६.६ ॥
ஒரு தேர்ச்சக்கரத்தின் அச்சில் ஆரங்கள் பொருந்தி இருப்பதுபோல், எதில் அனைத்துக் கலைகளும் நிலைபெற்றுள்ளனவோ, அந்த ஊடுருவ அறியத்தக்க புருஷனை அறியுங்கள்; மரணம் உங்களை வருத்தாதிருக்கும்படி என்று.
Praśna 6.7
तान् होवाचैतावदेवाहमेतत् परं ब्रह्म वेद ।
नातः
परमस्तीति ॥ ६.७ ॥
அவர்களிடம் அவர் கூறினார்: "இதுவே உயர்ந்த பிரம்மம் என்று நான் இவ்வளவுதான் அறிவேன். இதைவிட உயர்ந்தது எதுவும் இல்லை."
Praśna 6.8
ते तमर्चयन्तस्त्वं हि नः पिता योऽस्माकमविध्यायाः
परं परं तारयसीति ।
नमः परमऋषिभ्यो नमः
परमऋषिभ्यः ॥ ६.८ ॥
அவரை வணங்கி அவர்கள் கூறினர்: "நீரே எங்கள் தந்தை; அறியாமையிலிருந்து எங்களை அக்கரைக்கு, மேலும் மேலான கரைக்குக் கடத்துகிறீர்." உயர்ந்த ரிஷிகளுக்கு வணக்கம், உயர்ந்த ரிஷிகளுக்கு வணக்கம்.