ഉപനിഷത്തുകൾ · Praśna 6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Praśna 6.1
अथ हैनं सुकेशा भारद्वाजः पप्रच्छ ।
भगवन्
हिरण्यनाभः
कौसल्यो राजपुत्रो मामुपेत्यैतं प्रश्नमपृच्छत ।
षोडशकलं
भारद्वाज पुरुषं वेत्थ ।
तमहं कुमारम्ब्रुवं नाहमिमं
वेद ।
यध्यहमिममवेदिषं कथं ते नावक्ष्यमिति ।
समूलो वा
एष परिशुष्यति योऽनृतमभिवदति तस्मान्नार्हम्यनृतं वक्तुम् ।
स तूष्णीं रथमारुह्य प्रवव्राज ।
तं त्वा पृच्छामि क्वासौ
पुरुष इति ॥ ६.१ ॥
അപ്പോൾ സുകേശ ഭാരദ്വാജൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു: 'ഭഗവാനേ! കോസലരാജകുമാരൻ ഹിരണ്യനാഭൻ എന്റെ അടുത്ത് വന്ന് ഈ ചോദ്യം ചോദിച്ചു: ഭാരദ്വാജ, ഷോഡശകലനായ പുരുഷനെ നീ അറിയുന്നുണ്ടോ? ആ യുവാവിനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു: ഇത് ഞാൻ അറിയുന്നില്ല. ഞാൻ ഇത് അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ നിന്നോട് എങ്ങനെ പറയാതിരിക്കും? കള്ളം പറയുന്നവൻ വേരോടെ ഉണങ്ങിപ്പോകുന്നു; അതിനാൽ കള്ളം പറയുന്നത് എനിക്ക് യോജിച്ചതല്ല. അവൻ മൗനമായി രഥത്തിൽ കയറി പോയി. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചോദിക്കുന്നു: ആ പുരുഷൻ എവിടെയാണ്?'
Praśna 6.2
तस्मै स होवाच ।
इहैइवान्तःशरीरे सोभ्य स पुरुषो
यस्मिन्नताः षोडशकलाः प्रभवन्तीति ॥ ६.२ ॥
അദ്ദേഹം അവനോട് പറഞ്ഞു: പ്രിയനേ, ഈ ശരീരത്തിനുള്ളിൽത്തന്നെ ആ പുരുഷനുണ്ട്; അവനിൽനിന്നാണ് ഈ പതിനാറു കലകൾ ഉണ്ടാകുന്നത്.
Praśna 6.3
स ईक्षाचक्रे ।
कस्मिन्नहमुत्क्रान्त उत्क्रान्तो भविष्यामि
कस्मिन्वा प्रतिष्टिते प्रतिष्टस्यामीति ॥ ६.३ ॥
അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചു: ഏതു പോകുമ്പോൾ ഞാൻ പോകും? ഏതിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഉറച്ചുനിൽക്കും?
Praśna 6.4
स प्राणमसृजत प्राणाच्छ्रद्धां खं वायुर्ज्योतिरापः
पृथिवीन्द्रियं मनः ।
अन्नमन्नाद्वीर्यं तपो मन्त्राः कर्म
लोका
लोकेषु च नाम च ॥ ६.४ ॥
അദ്ദേഹം പ്രാണനെ സൃഷ്ടിച്ചു; പ്രാണനിൽനിന്ന് ശ്രദ്ധ, ആകാശം, വായു, ജ്യോതിസ്സ്, ജലം, ഭൂമി, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്സ്. അന്നം, അന്നത്തിൽനിന്ന് വീര്യം, തപസ്സ്, മന്ത്രങ്ങൾ, കർമ്മം, ലോകങ്ങൾ, ലോകങ്ങളിൽ നാമങ്ങളും.
Praśna 6.5
स यथेमा नध्यः स्यन्दमानाः समुद्रायणाः समुद्रं
प्राप्यास्तं
गच्छन्ति भिध्येते तासां नामरुपे समुद्र इत्येवं प्रोच्यते ।
एवमेवास्य परिद्रष्टुरिमाः षोडशकलाः पुरुषायणाः
पुरुषं
प्राप्यास्तं गच्छन्ति भिध्येते चासां नामरुपे पुरुष इत्येवं
प्रोच्यते स एषोऽकलोऽमृतो भवति तदेष श्लोकः ॥ ६.५ ॥
ഒഴുകുന്ന ഈ നദികൾ സമുദ്രത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; സമുദ്രത്തിലെത്തി അസ്തമിക്കുന്നു; അവയുടെ നാമരൂപങ്ങൾ നശിക്കുന്നു; അതിനെ 'സമുദ്രം' എന്നുമാത്രം പറയുന്നു. അതുപോലെ ഈ ദ്രഷ്ടാവിന്റെ ഈ പതിനാറു കലകൾ പുരുഷനിലേക്ക് പോകുന്നു; പുരുഷനിലെത്തി അസ്തമിക്കുന്നു; അവയുടെ നാമരൂപങ്ങൾ നശിക്കുന്നു; അവനെ 'പുരുഷൻ' എന്നുമാത്രം പറയുന്നു. അവൻ കലാരഹിതനും അമൃതനുമായിത്തീരുന്നു. ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു ശ്ലോകമുണ്ട്.
Praśna 6.6
अरा इव रथनाभौ कला यस्मिन्प्रतिष्टिताः ।
तं वेध्यं पुरुषं वेद यथ मा वो मृत्युः परिव्यथा इति ॥ ६.६ ॥
രഥചക്രത്തിന്റെ നാഭിയിൽ ആരക്കോലുകൾ ഉറച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, എന്തിൽ സകല കലകളും പ്രതിഷ്ഠിതമാണോ ആ വേധ്യനായ പുരുഷനെ അറിയുക; മരണം നിങ്ങളെ വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
Praśna 6.7
तान् होवाचैतावदेवाहमेतत् परं ब्रह्म वेद ।
नातः
परमस्तीति ॥ ६.७ ॥
അവരോട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "ഇത്രമാത്രമാണ് ഈ പരബ്രഹ്മത്തെ ഞാൻ അറിയുന്നത്. ഇതിനപ്പുറം മറ്റൊന്നില്ല."
Praśna 6.8
ते तमर्चयन्तस्त्वं हि नः पिता योऽस्माकमविध्यायाः
परं परं तारयसीति ।
नमः परमऋषिभ्यो नमः
परमऋषिभ्यः ॥ ६.८ ॥
അദ്ദേഹത്തെ വണങ്ങിക്കൊണ്ട് അവർ പറഞ്ഞു: "നീയാണ് ഞങ്ങളുടെ പിതാവ്; അവിദ്യയ്ക്കപ്പുറം, പരത്തിനപ്പുറം ഞങ്ങളെ കടത്തുന്നവൻ." പരമഋഷിമാർക്ക് നമസ്കാരം, പരമഋഷിമാർക്ക് നമസ്കാരം.