ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 1.142

1.142.1

समि॑द्धो अग्न॒ आ व॑ह दे॒वाँ अ॒द्य य॒तस्रु॑चे ।
तन्तुं॑ तनुष्व पू॒र्व्यं सु॒तसो॑माय दा॒शुषे॑ ॥

ਹੇ ਅਗਨੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਲ ਕੇ ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆ। ਸਰੁਕ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਕੱਢ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪੁਰਾਤਨ ਧਾਗਾ ਫੈਲਾ।

घृ॒तव॑न्त॒मुप॑ मासि॒ मधु॑मन्तं तनूनपाद् ।
य॒ज्ञं विप्र॑स्य॒ माव॑तः शशमा॒नस्य॑ दा॒शुषः॑ ॥

ਹੇ ਤਨੂਨਪਾਤ, ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਭਰੇ ਯੱਗ ਕੋਲ ਆ; ਇਸ ਵਿਪ੍ਰ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਮਿਹਨਤੀ ਦਾਨੀ ਦੇ ਯੱਗ ਵੱਲ।

शुचिः॑ पाव॒को अद्भु॑तो॒ मध्वा॑ य॒ज्ञं मि॑मिक्षति ।
नरा॒शंसः॒ त्रिरा दि॒वो दे॒वो दे॒वेषु॑ य॒ज्ञियः॑ ॥

ਸ਼ੁੱਧ, ਪਾਵਨ, ਅਦਭੁਤ ਨਰਾਸ਼ੰਸ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਯੱਗ ਨੂੰ ਭਿਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯੱਗ-ਯੋਗ ਉਹ ਦੇਵ ਦਿਵ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ई॒ळि॒तो अ॑ग्न॒ आ व॒हेन्द्रं॑ चि॒त्रमि॒ह प्रि॒यम् ।
इ॒यं हि त्वा॑ म॒तिर्ममाच्छा॑ सुजिह्व व॒च्यते॑ ॥

ਹੇ ਅਗਨੀ, ਬੁਲਾਇਆ ਜਾ ਕੇ ਇੱਥੇ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੈ ਆ। ਮੇਰੀ ਇਹ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਹੀ ਉੱਠਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਜਿਹ੍ਵ; ਇਹ ਉਚਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

स्तृ॒णा॒नासो॑ य॒तस्रु॑चो ब॒र्हिर्य॒ज्ञे स्व॑ध्व॒रे ।
वृ॒ञ्जे दे॒वव्य॑चस्तम॒मिन्द्रा॑य॒ शर्म॑ स॒प्रथः॑ ॥

ਸਰੁਕ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਛਾਉਂਦਿਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਸਰਾ ਇੰਦਰ ਲਈ ਮੈਂ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ।

वि श्र॑यन्तामृता॒वृधो॑ प्र॒यै दे॒वेभ्यो॑ म॒हीः ।
पा॒व॒कासः॑ पुरु॒स्पृहो॒ द्वारो॑ दे॒वीर॑स॒श्चतः॑ ॥

ਰਿਤ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਿਵ੍ਯ, ਨਾ ਡਗਮਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋ ਕੇ ਖੁੱਲ੍ਹਣ।

आ भन्द॑माने॒ उपा॑के॒ नक्तो॒षासा॑ सु॒पेश॑सा ।
य॒ह्वी ऋ॒तस्य॑ मा॒तरा॒ सीद॑तां ब॒र्हिरा सु॒मत् ॥

ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਤ ਅਤੇ ਉਸ਼ਾ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਰਿਤ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾ ਉੱਤੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਬੈਠਣ।

म॒न्द्रजि॑ह्वा जुगु॒र्वणी॒ होता॑रा॒ दैव्या॑ क॒वी ।
य॒ज्ञं नो॑ यक्षतामि॒मं सि॒ध्रम॒द्य दि॑वि॒स्पृश॑म् ॥

ਮਿੱਠੀ ਜੀਭ ਵਾਲੇ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਦਿਵ੍ਯ ਹੋਤਾ ਅਤੇ ਕਵੀ ਦੋਵੇਂ ਅੱਜ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਸੰਪੂਰਨ ਯੱਗ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਰਨ।

शुचि॑र्दे॒वेष्वर्पि॑ता॒ होत्रा॑ म॒रुत्सु॒ भार॑ती ।
इळा॒ सर॑स्वती म॒ही ब॒र्हिः सी॑दन्तु य॒ज्ञियाः॑ ॥

ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਤ੍ਰਾ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਭਾਰਤੀ, ਇਲਾ, ਮਹਾਨ ਸਰਸਵਤੀ — ਯੱਗ ਦੇ ਯੋਗ ਇਹ ਦੇਵੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ।

तन्न॑स्तु॒रीप॒मद्भु॑तं पु॒रु वारं॑ पु॒रु त्मना॑ ।
त्वष्टा॒ पोषा॑य॒ वि ष्य॑तु रा॒ये नाभा॑ नो अस्म॒युः ॥

ਉਹ ਅਦਭੁਤ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ ਤਵਸ਼ਟਾ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਸ਼ਨ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ; ਧਨ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ।

अ॒व॒सृ॒जन्नुप॒ त्मना॑ दे॒वान्य॑क्षि वनस्पते ।
अ॒ग्निर्ह॒व्या सु॑षूदति दे॒वो दे॒वेषु॒ मेधि॑रो ॥

ਹੇ ਵਨਸਪਤੀ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਦੇਵ ਅਗਨੀ ਹਵਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਭੇਜੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੋ ਕੇ।

पू॒ष॒ण्वते॑ म॒रुत्व॑ते वि॒श्वदे॑वाय वा॒यवे॑ ।
स्वाहा॑ गाय॒त्रवे॑पसे ह॒व्यमिन्द्रा॑य कर्तन ॥

ਪੂਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਮਰੁਤਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਨੂੰ, ਵਾਯੂ ਨੂੰ — ਸਵਾਹਾ! ਗਾਇਤਰੀ ਬਲ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਹਵਿ ਅਰਪਿਤ ਕਰੋ।

स्वाहा॑कृता॒न्या ग॑हि॒ उप॑ ह॒व्यानि॑ वी॒तये॑ ।
इन्द्रा ग॑हि श्रु॒धी हवं॒ त्वां ह॑वन्ते अध्व॒रे ॥

ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਾਲ ਅਰਪਿਤ ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ; ਭੋਗ ਲਈ ਹਵਿਆਂ ਕੋਲ ਆ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਪੁਕਾਰ ਸੁਣ; ਅਧਵਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।