ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.142.1
समि॑द्धो अग्न॒ आ व॑ह दे॒वाँ अ॒द्य य॒तस्रु॑चे ।
तन्तुं॑ तनुष्व पू॒र्व्यं सु॒तसो॑माय दा॒शुषे॑ ॥
ഹേ അഗ്നേ, നന്നായി ജ്വലിച്ച് ഇന്ന് ദേവന്മാരെ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരിക. സ്രുക്ക് ഉയർത്തിയവനും സോമം പിഴിഞ്ഞ് ദാനം ചെയ്യുന്നവനുമായവനുവേണ്ടി പുരാതനമായ നൂൽ നീട്ടുക.
1.142.2
घृ॒तव॑न्त॒मुप॑ मासि॒ मधु॑मन्तं तनूनपाद् ।
य॒ज्ञं विप्र॑स्य॒ माव॑तः शशमा॒नस्य॑ दा॒शुषः॑ ॥
ഹേ തനൂനപാത്, നെയ്യും തേനും നിറഞ്ഞ യജ്ഞത്തിനടുത്തേക്ക് വരിക; ഈ വിപ്രന്റെ, എന്നെപ്പോലെ അധ്വാനിച്ച് ദാനം ചെയ്യുന്നവന്റെ യജ്ഞത്തിലേക്ക്.
1.142.3
शुचिः॑ पाव॒को अद्भु॑तो॒ मध्वा॑ य॒ज्ञं मि॑मिक्षति ।
नरा॒शंसः॒ त्रिरा दि॒वो दे॒वो दे॒वेषु॑ य॒ज्ञियः॑ ॥
ശുദ്ധനും പാവകനും അത്ഭുതനുമായ നരാശംസൻ തേനാൽ യജ്ഞത്തെ നനയ്ക്കുന്നു. ദേവന്മാരിൽ യജ്ഞാർഹനായ ആ ദേവൻ ദിവിയിൽ നിന്ന് മൂന്നു തവണ വരുന്നു.
1.142.4
ई॒ळि॒तो अ॑ग्न॒ आ व॒हेन्द्रं॑ चि॒त्रमि॒ह प्रि॒यम् ।
इ॒यं हि त्वा॑ म॒तिर्ममाच्छा॑ सुजिह्व व॒च्यते॑ ॥
ഹേ അഗ്നേ, ആഹ്വാനം ചെയ്യപ്പെട്ട് ഇവിടേക്ക് പ്രിയനും അത്ഭുതനുമായ ഇന്ദ്രനെ കൊണ്ടുവരിക. എന്റെ ഈ ഭക്തി നിന്നിലേക്കാണ് ഉയരുന്നത്, സുജിഹ്വാ; ഇത് ചൊല്ലപ്പെടുന്നു.
1.142.5
स्तृ॒णा॒नासो॑ य॒तस्रु॑चो ब॒र्हिर्य॒ज्ञे स्व॑ध्व॒रे ।
वृ॒ञ्जे दे॒वव्य॑चस्तम॒मिन्द्रा॑य॒ शर्म॑ स॒प्रथः॑ ॥
സ്രുക്കുകൾ ഉയർത്തി, ദർഭ വിരിച്ച്, നല്ല യജ്ഞത്തിൽ ദേവന്മാരെ ഏറ്റവും വെളിപ്പെടുത്തുന്ന വിശാലമായ അഭയം ഇന്ദ്രന് വേണ്ടി ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
1.142.6
वि श्र॑यन्तामृता॒वृधो॑ प्र॒यै दे॒वेभ्यो॑ म॒हीः ।
पा॒व॒कासः॑ पुरु॒स्पृहो॒ द्वारो॑ दे॒वीर॑स॒श्चतः॑ ॥
ഋതം വളർത്തുന്ന, മഹത്തായ, പാവനമാക്കുന്ന, പലരെയും സ്വീകരിക്കുന്ന, ദിവ്യമായ, തടസ്സമില്ലാത്ത വാതിലുകൾ ദേവന്മാർക്ക് കടക്കാനായി വിരിഞ്ഞു തുറക്കട്ടെ.
1.142.7
आ भन्द॑माने॒ उपा॑के॒ नक्तो॒षासा॑ सु॒पेश॑सा ।
य॒ह्वी ऋ॒तस्य॑ मा॒तरा॒ सीद॑तां ब॒र्हिरा सु॒मत् ॥
സുന്ദരരൂപികളായ രാത്രിയും ഉഷസ്സും സമീപത്ത് വന്ന് ഋതത്തിന്റെ രണ്ട് മാതാക്കളായി പവിത്രമായ ദർഭയിൽ സുഖമായി ഇരിക്കട്ടെ.
1.142.8
म॒न्द्रजि॑ह्वा जुगु॒र्वणी॒ होता॑रा॒ दैव्या॑ क॒वी ।
य॒ज्ञं नो॑ यक्षतामि॒मं सि॒ध्रम॒द्य दि॑वि॒स्पृश॑म् ॥
മധുരനാവുള്ള, ഉത്സാഹികളായ, ദിവ്യഹോതാക്കളും കവികളുമായ ഇരുവരും ഇന്ന് ആകാശത്തെ തൊടുന്ന ഈ പൂർണ്ണയജ്ഞം ഞങ്ങൾക്കായി നടത്തട്ടെ.
1.142.9
शुचि॑र्दे॒वेष्वर्पि॑ता॒ होत्रा॑ म॒रुत्सु॒ भार॑ती ।
इळा॒ सर॑स्वती म॒ही ब॒र्हिः सी॑दन्तु य॒ज्ञियाः॑ ॥
ദേവന്മാർക്കിടയിൽ പ്രതിഷ്ഠിതയായ ശുദ്ധ ഹോത്രാ, മരുത്തുകളോടൊപ്പം ഭാരതി, ഇളാ, മഹതിയായ സരസ്വതി — യജ്ഞയോഗ്യരായ ഇവർ പവിത്ര ദർഭയിൽ ഇരിക്കട്ടെ.
1.142.10
तन्न॑स्तु॒रीप॒मद्भु॑तं पु॒रु वारं॑ पु॒रु त्मना॑ ।
त्वष्टा॒ पोषा॑य॒ वि ष्य॑तु रा॒ये नाभा॑ नो अस्म॒युः ॥
ആ അദ്ഭുതവും വിശാലവുമായ രൂപത്തെ ത്വഷ്ടാവ് സ്വന്തം ശക്തിയാൽ പൂഷാവിനായി വെളിപ്പെടുത്തട്ടെ; സമ്പത്തിനായി ഞങ്ങളുടെ മധ്യത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് നന്മ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനായിരിക്കട്ടെ.
1.142.11
अ॒व॒सृ॒जन्नुप॒ त्मना॑ दे॒वान्य॑क्षि वनस्पते ।
अ॒ग्निर्ह॒व्या सु॑षूदति दे॒वो दे॒वेषु॒ मेधि॑रो ॥
വനസ്പതേ, സ്വന്തം രൂപത്താൽ ദേവന്മാരെ അടുപ്പിച്ച് അവരെ ആരാധിക്കൂ; ദേവനായ അഗ്നി ഹവ്യങ്ങൾ ദേവന്മാരിലേക്ക് അയക്കട്ടെ, ദേവന്മാർക്കിടയിൽ ജ്ഞാനിയായി.
1.142.12
पू॒ष॒ण्वते॑ म॒रुत्व॑ते वि॒श्वदे॑वाय वा॒यवे॑ ।
स्वाहा॑ गाय॒त्रवे॑पसे ह॒व्यमिन्द्रा॑य कर्तन ॥
പൂഷാവിനോടു കൂടിയവനും മരുത്തുകളോടു കൂടിയവനുമായവന്, വിശ്വദേവന്മാർക്കും വായുവിനും — സ്വാഹാ! ഗായത്രീബലമുള്ള ഇന്ദ്രന് ഹവ്യം അർപ്പിക്കുക.
1.142.13
स्वाहा॑कृता॒न्या ग॑हि॒ उप॑ ह॒व्यानि॑ वी॒तये॑ ।
इन्द्रा ग॑हि श्रु॒धी हवं॒ त्वां ह॑वन्ते अध्व॒रे ॥
സ്വാഹാ എന്ന് അർപ്പിച്ച ആഹുതികളോടൊപ്പം ഇവിടേക്കു വരിക; ആസ്വദിക്കുവാനായി ഹവ്യങ്ങളുടെ അരികിലേക്കു വരിക. ഓ ഇന്ദ്രാ, ഇവിടേക്കു വന്ന് വിളി കേൾക്കുക; അധ്വരത്തിൽ അവർ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.