ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.16

1.16.1

आ त्वा॑ वहन्तु॒ हर॑यो॒ वृष॑णं॒ सोम॑पीतये ।
इन्द्र॑ त्वा॒ सूर॑चक्षसः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମପାନ ପାଇଁ ତୁମର ହରି ଅଶ୍ୱମାନେ ତୁମକୁ—ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଆଖିର ବୃଷଭକୁ—ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ।

इ॒मा धा॒ना घृ॑त॒स्नुवो॒ हरी॑ इ॒होप॑ वक्षतः ।
इन्द्रं॑ सु॒खत॑मे॒ रथे॑ ॥

ଘିଅରେ ଭିଜା ଏହି ଆହୁତିଗୁଡ଼ିକ ଏବଂ ସେହି ଦୁଇ ହରି ଅଶ୍ୱ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅତି ସୁଖଦ ରଥରେ ଏଠାକୁ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତୁ।

इन्द्रं॑ प्रा॒तर्ह॑वामह॒ इन्द्रं॑ प्रय॒त्य॑ध्व॒रे ।
इन्द्रं॒ सोम॑स्य पी॒तये॑ ॥

ପ୍ରଭାତରେ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ ହେଲେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଏବଂ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।

उप॑ नः सु॒तमा ग॑हि॒ हरि॑भिरिन्द्र के॒शिभिः॑ ।
सु॒ते हि त्वा॒ हवा॑महे ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନିଷ୍ପିଡ଼ିତ ସୋମ ନିକଟକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଲମ୍ବା କେଶର ହରି ଅଶ୍ୱଙ୍କ ସହିତ ଆସ; କାରଣ ନିଷ୍ପେଷଣ ସମୟରେ ଆମେ ତୁମକୁ ହିଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।

सेमं न॒ स्तोम॒मा ग॑हि॒ उपे॒दं सव॑नं सु॒तम् ।
गौ॒रो न तृ॑षि॒तः पि॑ब ॥

ଆମ ଏହି ସ୍ତୁତି ନିକଟକୁ ଆସ, ଏହି ନିଷ୍ପିଡ଼ିତ ସୋମ-ଆହୁତି ନିକଟକୁ ଆସ; ତୃଷିତ ବୃଷଭ ପରି ପାନ କର।

इ॒मे सोमा॑स॒ इन्द॑वः सु॒तासो॒ अधि॑ ब॒र्हिषि॑ ।
ताँ इ॑न्द्र॒ सह॑से पिब ॥

ଏହି ସୋମରସ, ଏହି ବିନ୍ଦୁ ସବୁ କୁଶ ଆସନ ଉପରେ ନିଷ୍ପିଡ଼ିତ ହୋଇଛି; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳ ପାଇଁ ସେଗୁଡ଼ିକ ପାନ କର।

अ॒यं ते॒ स्तोमो॑ अग्रि॒यो हृ॑दि॒स्पृग॑स्तु॒ शंत॑मः ।
अथा॒ सोमं॑ सु॒तं पि॑ब ॥

ଏହି ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ହେଉ, ହୃଦୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁ ଏବଂ ଅତି ସୁଖଦ ହେଉ। ତାପରେ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମ ପାନ କର।

विश्व॒मित्सव॑नं सु॒तमिन्द्रो॒ मदा॑य गच्छति ।
वृ॒त्र॒हा सोम॑पीतये ॥

ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସମସ୍ତ ସୋମ-ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଆସନ୍ତି; ବୃତ୍ରହନ୍ତା ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତି।

सेमं नः॒ काम॒मा पृ॑ण॒ गोभि॒रश्वैः॑ शतक्रतो ।
स्तवा॑म त्वा स्वा॒ध्यः॑ ॥

ତେଣୁ ଆମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର, ହେ ଶତପ୍ରଜ୍ଞ, ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ। ଆମେ ସୁଶିକ୍ଷିତ ହୋଇ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିବା।