Ṛgveda · Sūkta 1.17

1.17.1

इन्द्रा॒वरु॑णयोर॒हं स॒म्राजो॒रव॒ आ वृ॑णे ।
ता नो॑ मृळात ई॒दृशे॑ ॥

Ich rufe die Hilfe Indras und Varuṇas an, der beiden Herrscher. Mögen jene beiden uns so gnädig sein.

गन्ता॑रा॒ हि स्थोऽव॑से॒ हवं॒ विप्र॑स्य॒ माव॑तः ।
ध॒र्तारा॑ चर्षणी॒नाम् ॥

Ihr beide seid wahrlich die, die zur Hilfe kommen. Hört den Ruf eines Sehers wie ich. Ihr seid die Erhalter der Menschen.

अ॒नु॒का॒मं त॑र्पयेथा॒मिन्द्रा॑वरुण रा॒य आ ।
ता वां॒ नेदि॑ष्ठमीमहे ॥

O Indra und Varuṇa, labt uns mit Reichtum nach unserem Wunsch. Jene beiden rufen wir herbei, auf dass sie uns am nächsten seien.

यु॒वाकु॒ हि शची॑नां यु॒वाकु॑ सुमती॒नाम् ।
भू॒याम॑ वाज॒दाव्ना॑म् ॥

Ihr beide seid wahrlich die Herren der Kräfte; ihr beide seid die Herren der guten Einsichten. Mögen wir unter den Gabenspendern sein.

इन्द्रः॑ सहस्र॒दाव्नां॒ वरु॑णः॒ शंस्या॑नाम् ।
क्रतु॑र्भवत्यु॒क्थ्यः॑ ॥

Indra ist der Herr der Tausendgeber; Varuṇa ist unter den Lobenswerten in den Liedern. Ihr Wille wird preiswürdig.

तयो॒रिदव॑सा व॒यं स॒नेम॒ नि च॑ धीमहि ।
स्यादु॒त प्र॒रेच॑नम् ॥

Durch den Schutz jener beiden mögen wir gewiss siegen und festhalten. Das sei auch unser Lohn des Lobes.

इन्द्रा॑वरुण वाम॒हं हु॒वे चि॒त्राय॒ राध॑से ।
अ॒स्मान्त्सु जि॒ग्युष॑स्कृतम् ॥

O Indra und Varuṇa, ich rufe euch beide um strahlenden Reichtum an; seid gnädig zu uns, den Siegreichen.

इन्द्रा॑वरुण॒ नू नु वां॒ सिषा॑सन्तीषु धी॒ष्वा ।
अ॒स्मभ्यं॒ शर्म॑ यच्छतम् ॥

O Indra und Varuṇa, kommt jetzt zu meinen Gebeten, die sich nach euch sehnen; gewährt uns Schutz.

प्र वा॑मश्नोतु सुष्टु॒तिरिन्द्रा॑वरुण॒ यां हु॒वे ।
यामृ॒धाथे॑ स॒धस्तु॑तिम् ॥

Möge das wohlgesungene Lob, mit dem ich euch rufe, euch erreichen, o Indra und Varuṇa; mögt ihr durch das Lob, das euren Sitz teilt, gedeihen.