ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.17

1.17.1

इन्द्रा॒वरु॑णयोर॒हं स॒म्राजो॒रव॒ आ वृ॑णे ।
ता नो॑ मृळात ई॒दृशे॑ ॥

ഇന്ദ്രനും വരുണനും എന്ന രണ്ടു സാമ്രാട്ടുകളുടെ സഹായം ഞാൻ തേടുന്നു. ആ ഇരുവരും ഞങ്ങളോട് ഇതുപോലെ കൃപ ചെയ്യട്ടെ.

गन्ता॑रा॒ हि स्थोऽव॑से॒ हवं॒ विप्र॑स्य॒ माव॑तः ।
ध॒र्तारा॑ चर्षणी॒नाम् ॥

നിങ്ങളിരുവരും സഹായത്തിനായി വരുന്നവരാണ്. എന്നെപ്പോലുള്ള കവിയുടെ വിളി കേൾക്കണമേ. മനുഷ്യരെ താങ്ങുന്നവർ നിങ്ങൾ തന്നെ.

अ॒नु॒का॒मं त॑र्पयेथा॒मिन्द्रा॑वरुण रा॒य आ ।
ता वां॒ नेदि॑ष्ठमीमहे ॥

ഇന്ദ്രാ, വരുണാ, ആഗ്രഹത്തിനൊത്ത് ഞങ്ങളെ സമ്പത്തുകൊണ്ട് തൃപ്തരാക്കേണമേ. ആ ഇരുവരെയും ഞങ്ങൾ ഏറ്റവും അടുത്തേക്ക് വിളിക്കുന്നു.

यु॒वाकु॒ हि शची॑नां यु॒वाकु॑ सुमती॒नाम् ।
भू॒याम॑ वाज॒दाव्ना॑म् ॥

നിങ്ങളിരുവരാണ് ശക്തികളുടെ നാഥന്മാർ; നിങ്ങളിരുവരാണ് നല്ല ബുദ്ധികളുടെ നാഥന്മാർ. അന്നം നൽകുന്നവരിൽ ഞങ്ങൾ ആകട്ടെ.

इन्द्रः॑ सहस्र॒दाव्नां॒ वरु॑णः॒ शंस्या॑नाम् ।
क्रतु॑र्भवत्यु॒क्थ्यः॑ ॥

ഇന്ദ്രൻ ആയിരം ദാനം ചെയ്യുന്നവരുടെ നാഥൻ; വരുണൻ സ്തുതിക്കർഹനായവരിൽ. അവരുടെ സങ്കല്പം സ്തുത്യമാകുന്നു.

तयो॒रिदव॑सा व॒यं स॒नेम॒ नि च॑ धीमहि ।
स्यादु॒त प्र॒रेच॑नम् ॥

ആ ഇരുവരുടെയും സംരക്ഷണത്താൽ ഞങ്ങൾ നേടി നിലനിർത്തുമാറാകട്ടെ. അത് ഞങ്ങൾക്ക് സ്തുതിയുടെ പ്രതിഫലവുമാകട്ടെ.

इन्द्रा॑वरुण वाम॒हं हु॒वे चि॒त्राय॒ राध॑से ।
अ॒स्मान्त्सु जि॒ग्युष॑स्कृतम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, വരുണാ, തിളങ്ങുന്ന സമ്പത്തിനായി നിങ്ങൾ ഇരുവരെയും ഞാൻ വിളിക്കുന്നു. വിജയികളായ ഞങ്ങളിൽ നന്നായി കൃപ ചെയ്യുക.

इन्द्रा॑वरुण॒ नू नु वां॒ सिषा॑सन्तीषु धी॒ष्वा ।
अ॒स्मभ्यं॒ शर्म॑ यच्छतम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, വരുണാ, ഇപ്പോൾത്തന്നെ നിങ്ങളെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എന്റെ സ്തുതികളിലേക്ക് വരൂ. ഞങ്ങൾക്ക് അഭയം നൽകുക.

प्र वा॑मश्नोतु सुष्टु॒तिरिन्द्रा॑वरुण॒ यां हु॒वे ।
यामृ॒धाथे॑ स॒धस्तु॑तिम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, വരുണാ, ഞാൻ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്ന നല്ല സ്തുതി നിങ്ങളിൽ എത്തട്ടെ. ഒരേ ആസനമുള്ള സ്തുതിയാൽ നിങ്ങൾ ഇരുവരും സിദ്ധിക്കുക.