ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.27.1
अश्वं॒ न त्वा॒ वार॑वन्तं व॒न्दध्या॑ अ॒ग्निं नमो॑भिः ।
स॒म्राज॑न्तमध्व॒राणा॑म् ॥
ଘୋଡ଼ା ପରି, ବେଗବାନ ତୁମକୁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ନମସ୍କାର ସହିତ ମୁଁ ବନ୍ଦନା କରେ; ତୁମେ ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କର ସମ୍ରାଟ।
1.27.2
स घा॑ नः सू॒नुः शव॑सा पृ॒थुप्र॑गामा सु॒शेवः॑ ।
मी॒ढ्वाँ अ॒स्माकं॑ बभूयात् ॥
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ପାଇଁ ବଳରେ ପୁତ୍ର ପରି ହେଉ; ବିସ୍ତାରରେ ଗତି କରୁଥିବା, ଅତି ମଙ୍ଗଳକାରୀ; ସେ ଆମ ପାଇଁ ବରଦାତା ହେଉ।
1.27.3
स नो॑ दू॒राच्चा॒साच्च॒ नि मर्त्या॑दघा॒योः ।
पा॒हि सद॒मिद्वि॒श्वायुः॑ ॥
ସେ ଆମକୁ ଦୂରରୁ ଓ ନିକଟରୁ, ମର୍ତ୍ୟରୁ ଓ ଦୁଷ୍ଟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ସର୍ବଦା, ପୂର୍ଣାୟୁ ହେ, ରକ୍ଷା କର।
1.27.4
इ॒ममू॒ षु त्वम॒स्माकं॑ स॒निं गा॑य॒त्रं नव्यां॑सम् ।
अग्ने॑ दे॒वेषु॒ प्र वो॑चः ॥
ଏହି ସ୍ତୁତି ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଭଲଭାବେ, ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ, ସର୍ବନୂତନ ଦାନ ବିଷୟରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶ କର।
1.27.5
आ नो॑ भज पर॒मेष्वा वाजे॑षु मध्य॒मेषु॑ ।
शिक्षा॒ वस्वो॒ अन्त॑मस्य ॥
ଆମକୁ ଉତ୍ତମରେ ଅଂଶ ଦିଅ, ଉତ୍ତମ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଓ ମଧ୍ୟମରେ ମଧ୍ୟ; ଧନ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଆମକୁ ଦାନ କର।
1.27.6
वि॒भ॒क्तासि॑ चित्रभानो॒ सिन्धो॑रू॒र्मा उ॑पा॒क आ ।
स॒द्यो दा॒शुषे॑ क्षरसि ॥
ତୁମେ ବିଭକ୍ତ, ହେ ଚିତ୍ରଭାନୁ; ନଦୀର ତରଙ୍ଗରେ, କୂଳ ନିକଟରେ; ଶୀଘ୍ର ଦାତା ପାଇଁ ତୁମେ ଝରୁଛ।
1.27.7
यम॑ग्ने पृ॒त्सु मर्त्य॒मवा॒ वाजे॑षु॒ यं जु॒नाः ।
स यन्ता॒ शश्व॑ती॒रिषः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କର ଏବଂ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଯାହାକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଅ, ସେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଅନ୍ନ ଲାଭ କରୁ।
1.27.8
नकि॑रस्य सहन्त्य पर्ये॒ता कय॑स्य चित् ।
वाजो॑ अस्ति श्र॒वाय्यः॑ ॥
ହେ ବିଜୟୀ ଅଗ୍ନି, ଏହାର କେହି ବିରୋଧୀ ନାହିଁ, ଦୁର୍ବଳର ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ବଳ ପ୍ରଶଂସନୀୟ।
1.27.9
स वाजं॑ वि॒श्वच॑र्षणि॒रर्व॑द्भिरस्तु॒ तरु॑ता ।
विप्रे॑भिरस्तु॒ सनि॑ता ॥
ସର୍ବଦର୍ଶୀ ସେ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହିତ ବଳର ସହାୟକ ହେଉ; ପ୍ରତିଭାଶାଳୀ ଋଷିମାନଙ୍କର ଦାତା ହେଉ।
1.27.10
जरा॑बोध॒ तद्वि॑विड्ढि वि॒शेवि॑शे य॒ज्ञिया॑य ।
स्तोमं॑ रु॒द्राय॒ दृशी॑कम् ॥
ହେ ପୁରାତନ ଜାଗ୍ରତ, ତାହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନସମୂହ ପାଇଁ, ଯଜ୍ଞୀୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ କର।
1.27.11
स नो॑ म॒हाँ अ॑निमा॒नो धू॒मके॑तुः पुरुश्च॒न्द्रः ।
धि॒ये वाजा॑य हिन्वतु ॥
ସେ ଆମ ପାଇଁ ମହାନ, ଅପରିମିତ, ଧୂମ୍ରଧ୍ୱଜ, ବହୁପ୍ରକାଶୀ ହେଉ; ଆମ ବୁଦ୍ଧି ଓ ବଳ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉ।
1.27.12
स रे॒वाँ इ॑व वि॒श्पति॒र्दैव्यः॑ के॒तुः शृ॑णोतु नः ।
उ॒क्थैर॒ग्निर्बृ॒हद्भा॑नुः ॥
ସେ ଧନବାନ ପରି, ଜନମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ଦିବ୍ୟ ଧ୍ୱଜ; ଆମକୁ ଶୁଣୁ; ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଅଗ୍ନି, ବିଶାଳ ଆଲୋକବାନ, ଆମକୁ ଶୁଣୁ।
1.27.13
नमो॑ म॒हद्भ्यो॒ नमो॑ अर्भ॒केभ्यो॒ नमो॒ युव॑भ्यो॒ नम॑ आशि॒नेभ्यः॑ ।
यजा॑म दे॒वान्यदि॑ श॒क्नवा॑म॒ मा ज्याय॑सः॒ शंस॒मा वृ॑क्षि देवाः ॥
ମହାନ୍ମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଉପବିଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଆମ ଶକ୍ତି ଥିଲେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଯଜ୍ଞ କରିବା; ହେ ଦେବଗଣ, ବଡ଼ମାନଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଆମଠାରୁ ହରଣ ନ କରନ୍ତୁ।