ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.27.1
अश्वं॒ न त्वा॒ वार॑वन्तं व॒न्दध्या॑ अ॒ग्निं नमो॑भिः ।
स॒म्राज॑न्तमध्व॒राणा॑म् ॥
குதிரையைப் போல, வேகமுள்ள உன்னை, அக்னியே, வணக்கங்களுடன் நான் போற்றுகிறேன்; நீயே யாகங்களின் அரசன்.
1.27.2
स घा॑ नः सू॒नुः शव॑सा पृ॒थुप्र॑गामा सु॒शेवः॑ ।
मी॒ढ्वाँ अ॒स्माकं॑ बभूयात् ॥
அவனே எங்களுக்கு வலிமையால் மகனைப் போல் ஆகட்டும்; பரந்து செல்பவனும் மிக நலம் தருபவனும்; அவன் எங்களுக்கு வரம் பொழிபவனாக இருக்கட்டும்.
1.27.3
स नो॑ दू॒राच्चा॒साच्च॒ नि मर्त्या॑दघा॒योः ।
पा॒हि सद॒मिद्वि॒श्वायुः॑ ॥
அவன் எங்களை தொலையிலிருந்தும் அருகிலிருந்தும், மனிதனிடமிருந்தும் தீயவனிடமிருந்தும் காக்கட்டும்; எப்போதும், முழு ஆயுளுடையவனே, காப்பாயாக.
1.27.4
इ॒ममू॒ षु त्वम॒स्माकं॑ स॒निं गा॑य॒त्रं नव्यां॑सम् ।
अग्ने॑ दे॒वेषु॒ प्र वो॑चः ॥
இந்தப் பாடலை நீயே எங்களுக்காக நன்கு, காயத்ரி பாடலில் புதியதான கொடையைப் பற்றி, அக்னியே, தேவர்களிடையே உரைப்பாயாக.
1.27.5
आ नो॑ भज पर॒मेष्वा वाजे॑षु मध्य॒मेषु॑ ।
शिक्षा॒ वस्वो॒ अन्त॑मस्य ॥
எங்களுக்கு மிக உயர்ந்தவற்றில் பங்களி, போர்களில் மிக உயர்ந்தவற்றிலும், நடுத்தரமானவற்றிலும்; செல்வத்தில் மிக மேலானதை எங்களுக்கு அளி.
1.27.6
वि॒भ॒क्तासि॑ चित्रभानो॒ सिन्धो॑रू॒र्मा उ॑पा॒क आ ।
स॒द्यो दा॒शुषे॑ क्षरसि ॥
நீ பிரிக்கப்பட்டவன், சித்ரபானுவே; ஆற்றின் அலைகளில், கரையின் அருகில்; உடனே கொடையாளிக்காக நீ பொழிகிறாய்.
1.27.7
यम॑ग्ने पृ॒त्सु मर्त्य॒मवा॒ वाजे॑षु॒ यं जु॒नाः ।
स यन्ता॒ शश्व॑ती॒रिषः॑ ॥
அக்னியே, போர்களில் எந்த மனிதனைக் காக்கிறாயோ, போட்டிகளில் எவனை முன்னேற்றுகிறாயோ, அவன் என்றும் நிலைத்த உணவுகளை அடையட்டும்.
1.27.8
नकि॑रस्य सहन्त्य पर्ये॒ता कय॑स्य चित् ।
वाजो॑ अस्ति श्र॒वाय्यः॑ ॥
வெற்றியாளனே அக்னியே, இவனை எதிர்ப்பவன் எவனும் இல்லை; பலவீனனுக்கும் எதிரி இல்லை; வலிமை புகழத்தக்கது.
1.27.9
स वाजं॑ वि॒श्वच॑र्षणि॒रर्व॑द्भिरस्तु॒ तरु॑ता ।
विप्रे॑भिरस्तु॒ सनि॑ता ॥
எல்லாவற்றையும் காண்பவனான அவன், விரைந்த குதிரைகளுடன் பலத்தின் உதவியாளனாக இருக்கட்டும்; தூய்மையான ஞானிகளுக்குக் கொடையாளியாக இருக்கட்டும்.
1.27.10
जरा॑बोध॒ तद्वि॑विड्ढि वि॒शेवि॑शे य॒ज्ञिया॑य ।
स्तोमं॑ रु॒द्राय॒ दृशी॑कम् ॥
பழைமையில் விழித்தவனே, அதை ஒவ்வொரு மக்கள் கூட்டத்திற்கும், யாகத்திற்குத் தகுதியான ருத்திரனுக்கும், துதியை வெளிப்படச் செய்வாயாக.
1.27.11
स नो॑ म॒हाँ अ॑निमा॒नो धू॒मके॑तुः पुरुश्च॒न्द्रः ।
धि॒ये वाजा॑य हिन्वतु ॥
அவன் நமக்கு மகத்தானவன், அளவற்றவன், புகைக்கொடியுடையவன், பல ஒளி கொண்டவன்; நம் சிந்தனைக்கும் பலத்திற்கும் தூண்டட்டும்.
1.27.12
स रे॒वाँ इ॑व वि॒श्पति॒र्दैव्यः॑ के॒तुः शृ॑णोतु नः ।
उ॒क्थैर॒ग्निर्बृ॒हद्भा॑नुः ॥
அவன் செல்வம் நிறைந்தவனைப் போல, மக்களின் தலைவன், தெய்வீகக் கொடி; நம்மைக் கேட்கட்டும்; துதிகளால் அக்னி, விரிந்த ஒளியுடையவன், நம்மைக் கேட்கட்டும்.
1.27.13
नमो॑ म॒हद्भ्यो॒ नमो॑ अर्भ॒केभ्यो॒ नमो॒ युव॑भ्यो॒ नम॑ आशि॒नेभ्यः॑ ।
यजा॑म दे॒वान्यदि॑ श॒क्नवा॑म॒ मा ज्याय॑सः॒ शंस॒मा वृ॑क्षि देवाः ॥
பெரியோர்களுக்கு வணக்கம், சிறியோர்களுக்கு வணக்கம், இளையோர்களுக்கு வணக்கம், அமர்ந்திருப்போருக்கு வணக்கம். நாங்கள் இயன்றால் தேவர்களை வழிபடுவோம்; தேவர்களே, பெரியோரின் துதியை எங்களிடமிருந்து பறித்துவிடாதீர்கள்.