ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.27.1
अश्वं॒ न त्वा॒ वार॑वन्तं व॒न्दध्या॑ अ॒ग्निं नमो॑भिः ।
स॒म्राज॑न्तमध्व॒राणा॑म् ॥
കുതിരയെപ്പോലെ, വേഗമുള്ള നിന്നെ, അഗ്നേ, നമസ്കാരങ്ങളോടെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു; നീ യജ്ഞങ്ങളുടെ സമ്രാട്ട്.
1.27.2
स घा॑ नः सू॒नुः शव॑सा पृ॒थुप्र॑गामा सु॒शेवः॑ ।
मी॒ढ्वाँ अ॒स्माकं॑ बभूयात् ॥
അവൻ തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ബലത്താൽ പുത്രനെപ്പോലെയാകട്ടെ; വിശാലമായി സഞ്ചരിക്കുന്നവനും അതിമംഗളകരനും; അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് വരദായകനാകട്ടെ.
1.27.3
स नो॑ दू॒राच्चा॒साच्च॒ नि मर्त्या॑दघा॒योः ।
पा॒हि सद॒मिद्वि॒श्वायुः॑ ॥
അവൻ ഞങ്ങളെ ദൂരത്തുനിന്നും അടുത്തുനിന്നും, മർത്യനിൽ നിന്നും ദുഷ്ടനിൽ നിന്നും കാക്കട്ടെ; എപ്പോഴും, പൂർണായുസ്സുള്ളവനേ, രക്ഷിക്കേണമേ.
1.27.4
इ॒ममू॒ षु त्वम॒स्माकं॑ स॒निं गा॑य॒त्रं नव्यां॑सम् ।
अग्ने॑ दे॒वेषु॒ प्र वो॑चः ॥
ഈ സ്തുതി നീ ഞങ്ങൾക്കായി നന്നായി, ഗായത്രീ ഛന്ദസ്സിൽ, ഏറ്റവും പുതിയ ദാനത്തെക്കുറിച്ച്, അഗ്നേ, ദേവന്മാർക്കിടയിൽ പ്രഖ്യാപിക്കേണമേ.
1.27.5
आ नो॑ भज पर॒मेष्वा वाजे॑षु मध्य॒मेषु॑ ।
शिक्षा॒ वस्वो॒ अन्त॑मस्य ॥
ഞങ്ങൾക്ക് ഉത്തമത്തിൽ പങ്ക് നൽകേണമേ, ഉത്തമമായ മത്സരങ്ങളിലും മധ്യമത്തിലും; സമ്പത്തിൽ അത്യുത്തമമായത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകേണമേ.
1.27.6
वि॒भ॒क्तासि॑ चित्रभानो॒ सिन्धो॑रू॒र्मा उ॑पा॒क आ ।
स॒द्यो दा॒शुषे॑ क्षरसि ॥
നീ വിഭജിക്കപ്പെട്ടവനാണ്, ചിത്രഭാനോ; നദിയുടെ തിരകളിൽ, തീരത്തിനടുത്ത്; ഉടനെ ദാതാവിനായി നീ ചൊരിയുന്നു.
1.27.7
यम॑ग्ने पृ॒त्सु मर्त्य॒मवा॒ वाजे॑षु॒ यं जु॒नाः ।
स यन्ता॒ शश्व॑ती॒रिषः॑ ॥
അഗ്നേ, യുദ്ധങ്ങളിൽ നീ ഏത് മനുഷ്യനെ രക്ഷിക്കുന്നുവോ, മത്സരങ്ങളിൽ ആരെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നുവോ, അവൻ നിത്യമായ അന്നങ്ങൾ നേടട്ടെ.
1.27.8
नकि॑रस्य सहन्त्य पर्ये॒ता कय॑स्य चित् ।
वाजो॑ अस्ति श्र॒वाय्यः॑ ॥
ജയശാലിയായ അഗ്നേ, ഇവനെ എതിർക്കുന്നവൻ ആരുമില്ല; ദുർബലനും എതിരില്ല; ബലം പുകഴ്ത്തപ്പെടേണ്ടതാണ്.
1.27.9
स वाजं॑ वि॒श्वच॑र्षणि॒रर्व॑द्भिरस्तु॒ तरु॑ता ।
विप्रे॑भिरस्तु॒ सनि॑ता ॥
എല്ലാം കാണുന്ന അവൻ, വേഗമേറിയ കുതിരകളോടൊപ്പം ബലത്തിന്റെ സഹായകനാകട്ടെ; പ്രതിഭാശാലികളായ ഋഷിമാർക്ക് ദാതാവാകട്ടെ.
1.27.10
जरा॑बोध॒ तद्वि॑विड्ढि वि॒शेवि॑शे य॒ज्ञिया॑य ।
स्तोमं॑ रु॒द्राय॒ दृशी॑कम् ॥
വൃദ്ധനായി ഉണർന്നവനേ, അത് ഓരോ ജനസമൂഹത്തിനും, യജ്ഞയോഗ്യനായ രുദ്രനും, സ്തുതി പ്രത്യക്ഷമാക്കേണമേ.
1.27.11
स नो॑ म॒हाँ अ॑निमा॒नो धू॒मके॑तुः पुरुश्च॒न्द्रः ।
धि॒ये वाजा॑य हिन्वतु ॥
അവൻ നമുക്ക് മഹാനും, അളവില്ലാത്തവനും, പുകക്കൊടിയുള്ളവനും, ബഹുപ്രകാശമുള്ളവനും ആകട്ടെ; നമ്മുടെ ചിന്തയ്ക്കും ബലത്തിനും പ്രേരണ നൽകട്ടെ.
1.27.12
स रे॒वाँ इ॑व वि॒श्पति॒र्दैव्यः॑ के॒तुः शृ॑णोतु नः ।
उ॒क्थैर॒ग्निर्बृ॒हद्भा॑नुः ॥
അവൻ ധനവാനെപ്പോലെ, ജനങ്ങളുടെ നാഥൻ, ദിവ്യ കൊടിയുള്ളവൻ; നമ്മെ കേൾക്കട്ടെ; സ്തുതികളാൽ അഗ്നി, വിശാല പ്രകാശമുള്ളവൻ, നമ്മെ കേൾക്കട്ടെ.
1.27.13
नमो॑ म॒हद्भ्यो॒ नमो॑ अर्भ॒केभ्यो॒ नमो॒ युव॑भ्यो॒ नम॑ आशि॒नेभ्यः॑ ।
यजा॑म दे॒वान्यदि॑ श॒क्नवा॑म॒ मा ज्याय॑सः॒ शंस॒मा वृ॑क्षि देवाः ॥
മഹാന്മാർക്ക് നമസ്കാരം, ശിശുക്കൾക്ക് നമസ്കാരം, യുവാക്കൾക്ക് നമസ്കാരം, ഇരിക്കുന്നവർക്ക് നമസ്കാരം. ഞങ്ങൾക്ക് കഴിവുണ്ടെങ്കിൽ ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കാം; ഹേ ദേവന്മാരേ, മഹാന്മാരുടെ സ്തുതി ഞങ്ങളിൽനിന്ന് അകറ്റരുതേ.