ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.28

1.28.1

यत्र॒ ग्रावा॑ पृ॒थुबु॑ध्न ऊ॒र्ध्वो भव॑ति॒ सोत॑वे ।
उ॒लूख॑लसुताना॒मवेद्वि॑न्द्र जल्गुलः ॥

കല്ല് വിശാലമായ അടിത്തറയോടെ ഉയർന്ന് സോമം പിഴിയാൻ നിൽക്കുന്നിടത്ത്, ഇന്ദ്രാ, ഉലക്കയിൽ പിഴിഞ്ഞ സോമം നീ സ്വീകരിക്കുക.

यत्र॒ द्वावि॑व ज॒घना॑धिषव॒ण्या॑ कृ॒ता ।
उ॒लूख॑लसुताना॒मवेद्वि॑न्द्र जल्गुलः ॥

സോമം പിഴിയാൻ രണ്ട് തുടകൾ പോലെ രണ്ട് പലകകൾ വെച്ച ഇടത്ത്, ഇന്ദ്രാ, ഉലക്കയിൽ പിഴിഞ്ഞ സോമം നീ സ്വീകരിക്കുക.

यत्र॒ नार्य॑पच्य॒वमु॑पच्य॒वं च॒ शिक्ष॑ते ।
उ॒लूख॑लसुताना॒मवेद्वि॑न्द्र जल्गुलः ॥

സ്ത്രീ താഴെ വീണ ഇളയതും മൂത്തതുമായ (കല്ലുകളെ) പഠിച്ച് പിന്തുടരുന്നിടത്ത്, ഇന്ദ്രാ, ഉലക്കയിൽ പിഴിഞ്ഞ സോമം നീ സ്വീകരിക്കുക.

यत्र॒ मन्थां॑ विब॒ध्नते॑ र॒श्मीन्यमि॑त॒वा इ॑व ।
उ॒लूख॑लसुताना॒मवेद्वि॑न्द्र जल्गुलः ॥

മത്ത് കുതിരയുടെ കടിഞ്ഞാൺ പോലെ കെട്ടുന്നിടത്ത്, ഇന്ദ്രാ, ഉലക്കയിൽ പിഴിഞ്ഞ സോമം നീ സ്വീകരിക്കുക.

यच्चि॒द्धि त्वं गृ॒हेगृ॑ह॒ उलू॑खलक यु॒ज्यसे॑ ।
इ॒ह द्यु॒मत्त॑मं वद॒ जय॑तामिव दुन्दु॒भिः ॥

ഓരോ വീട്ടിലും നീ കെട്ടപ്പെടുന്നു; ഉലക്കേ, ഇവിടെ ഏറ്റവും തിളക്കമാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിക്കുക, ജേതാക്കൾക്കായി ദുന്ദുഭി മുഴങ്ങുന്നതുപോലെ.

उ॒त स्म॑ ते वनस्पते॒ वातो॒ वि वा॒त्यग्र॒मित् ।
अथो॒ इन्द्रा॑य॒ पात॑वे सु॒नु सोम॑मुलूखल ॥

കൂടാതെ, വനസ്പതേ, നീ കാറ്റിനാൽ അഗ്രഭാഗം ഇളകിയാടുന്നു; പിന്നെ, ഉലക്കേ, ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കുന്നതിനായി സോമം പിഴിയുക.

आ॒य॒जी वा॑ज॒सात॑मा॒ ता ह्यु॑च्चा वि॑जर्भृ॒तः ।
हरी॑ इ॒वान्धां॑सि॒ बप्स॑ता ॥

യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന ഇരുവരും അന്നബലം ഏറ്റവും നൽകുന്നവരാണ്; ഉന്നതരും പോഷകരും. രണ്ട് തവിട്ടു കുതിരകൾ ആഹാരം ഭക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ അവർ ഭക്ഷിക്കുന്നു.

ता नो॑ अ॒द्य व॑नस्पती ऋ॒ष्वावृ॒ष्वेभिः॑ सो॒तृभिः॑ ।
इन्द्रा॑य॒ मधु॑मत्सुतम् ॥

വനസ്പതികളേ, ആ ഇരുവരും ഇന്ന് ഞങ്ങൾക്കായി, ശ്രേഷ്ഠരായ പിഴിയുന്നവരോടൊപ്പം, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി മധുരമുള്ള സോമം പിഴിയൂ.

उच्छि॒ष्टं च॒म्वो॑र्भर॒ सोमं॑ प॒वित्र॒ आ सृ॑ज ।
नि धे॑हि॒ गोरधि॑ त्व॒चि ॥

രണ്ടു പാത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് ശുദ്ധമായ സോമത്തെ മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരൂ; പവിത്ര അരിപ്പയിൽ സോമം ഒഴുക്കൂ; പശുവിന്റെ തോലിന്മേൽ വെക്കൂ.