Ṛgveda · Sūkta 1.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.33.1
एताया॒मोप॑ ग॒व्यन्त॒ इन्द्र॑म॒स्माकं॒ सु प्रम॑तिं वावृधाति ।
अ॒ना॒मृ॒णः कु॒विदाद॒स्य रा॒यो गवां॒ केतं॒ पर॑मा॒वर्ज॑ते नः ॥
Wir, die nach Kühen verlangen, wollen zu Indra gehen; er stärke unser gutes Gebet. Unversehrt möge er uns das höchste Licht des Kuhreichtums öffnen.
1.33.2
उपेद॒हं ध॑न॒दामप्र॑तीतं॒ जुष्टां॒ न श्ये॒नो व॑स॒तिं प॑तामि ।
इन्द्रं॑ नम॒स्यन्नु॑प॒मेभि॑र॒र्कैर्य स्तो॒तृभ्यो॒ हव्यो॒ अस्ति॒ याम॑न् ॥
Zu dem Spender des Reichtums, dem Unerreichbaren, fliege ich wie der Falke zu seinem geliebten Nest. Indra mit alten Hymnen ehrend, gehe ich auf seinen Weg, ihn, den die Sänger anrufen sollen.
1.33.3
नि सर्व॑सेन इषु॒धीँर॑सक्त॒ सम॒र्यो गा अ॑जति॒ यस्य॒ वष्टि॑ ।
चो॒ष्कू॒यमा॑ण इन्द्र॒ भूरि॑ वा॒मं मा प॒णिर्भू॑र॒स्मदधि॑ प्रवृद्ध ॥
Sarvasena band seine Köcher zusammen; wem der Feind die Kühe forttreibt, der sucht sie. O Indra, du Hochgewachsener, um großen Reichtum willen, werde nicht ein Geizhals, fern von uns.
1.33.4
वधी॒र्हि दस्युं॑ ध॒निनं॑ घ॒नेनँ॒ एक॒श्चर॑न्नुपशा॒केभि॑रिन्द्र ।
धनो॒रधि॑ विषु॒णक्ते व्या॑य॒न्नय॑ज्वानः सन॒काः प्रेति॑मीयुः ॥
Du erschlugst den Dasyu, den reichen Feind, mit der Keule, allein wandernd, o Indra, mit deinen Helfern. Zerstreut vom Reichtum, gingen die alten Nichtopferer auseinander, jeder seinen Weg.
1.33.5
परा॑ चिच्छी॒र्षा व॑वृजु॒स्त इ॒न्द्राय॑ज्वानो॒ यज्व॑भि॒ स्पर्ध॑मानाः ।
प्र यद्दि॒वो ह॑रिव स्थातरुग्र॒ निर॑व्र॒ताँ अ॑धमो॒ रोद॑स्योः ॥
Auch ihre Häupter wurden abgeschlagen, derer, die nicht opferten, die mit den Opfernden wetteiferten. O Harivan, o Fester, o Gewaltiger, als du vom Himmel herabkamst, warfst du die Gesetzlosen beider Welten gänzlich nieder.
1.33.6
अयु॑युत्सन्ननव॒द्यस्य॒ सेना॒मया॑तयन्त क्षि॒तयो॒ नव॑ग्वाः ।
वृ॒षा॒युधो॒ न वध्र॑यो॒ निर॑ष्टाः प्र॒वद्भि॒रिन्द्रा॑च्चि॒तय॑न्त आयन् ॥
Im Verlangen, gegen das Heer des Tadellosen zu kämpfen, zogen die Erdbewohner hinaus, wagenlos, mit stierartigen Armen und stierhaften Waffen, vertrieben wie Streitäxte; zitternd vor den Pfeilen Indras gingen sie davon.
1.33.7
त्वमे॒तान्रु॑द॒तो जक्ष॑त॒श्चायो॑धयो॒ रज॑स इन्द्र पा॒रे ।
अवा॑दहो दि॒व आ दस्यु॑मु॒च्चा प्र सु॑न्व॒त स्तु॑व॒तः शंस॑मावः ॥
O Indra, du kämpftest gegen jene, die weinten und jene, die lachten; von jenseits des Himmels, von oben, stürztest du den Dasyu nieder; du beschütztest das Lob dessen, der den Soma presst, und des Preisenden.
1.33.8
च॒क्रा॒णासः॑ परी॒णहं॑ पृथि॒व्या हिर॑ण्येन म॒णिना॒ शुम्भ॑मानाः ।
न हि॑न्वा॒नास॑स्तितिरु॒स्त इन्द्रं॒ परि॒ स्पशो॑ अदधा॒त्सूर्ये॑ण ॥
Einen Ring um die Erde bildend, glänzend mit Gold und mit einem Juwel, konnten sie Indra nicht erschüttern; er legte alle Sichtweiten um sich, zusammen mit der Sonne.
1.33.9
परि॒ यदि॑न्द्र॒ रोद॑सी उ॒भे अबु॑भोजीर्महि॒ना वि॒श्वतः॑ सीम् ।
अम॑न्यमानाँ अ॒भि मन्य॑मानै॒र्निर्ब्र॒ह्मभि॑रधमो॒ दस्यु॑मिन्द्र ॥
Als du, o Indra, die beiden Welten durch deine Größe ganz erfülltest, warfest du die Nichtdenkenden gegen die Denkenden mit Gebeten nieder; o Indra, du warfst den Dasyu nieder.
1.33.10
न ये दि॒वः पृ॑थि॒व्या अन्त॑मा॒पुर्न मा॒याभि॑र्धन॒दां प॒र्यभू॑वन् ।
युजं॒ वज्रं॑ वृष॒भश्च॑क्र॒ इन्द्रो॒ निर्ज्योति॑षा॒ तम॑सो॒ गा अ॑दुक्षत् ॥
Die das Ende von Himmel und Erde nicht erreichten, noch durch Trugbilder den Reichtumsspender umgeben konnten — der Stier Indra schuf den anschirrenden Donnerkeil; mit Licht melkte er die Kühe aus der Finsternis.
1.33.11
अनु॑ स्व॒धाम॑क्षर॒न्नापो॑ अ॒स्याव॑र्धत॒ मध्य॒ आ ना॒व्या॑नाम् ।
स॒ध्री॒चीने॑न॒ मन॑सा॒ तमिन्द्र॒ ओजि॑ष्ठेन॒ हन्म॑नाहन्न॒भि द्यून् ॥
Nach seiner eigenen Kraft flossen die Wasser; in der Mitte seiner Wasser, zwischen den Schiffen, wuchs das Wasser; dieses schlug Indra mit zu ihm gewandtem Sinn mit dem stärksten Schlag, Tag für Tag.
1.33.12
न्या॑विध्यदिली॒बिश॑स्य दृ॒ळ्हा वि शृ॒ङ्गिण॑मभिन॒च्छुष्ण॒मिन्द्रः॑ ।
याव॒त्तरो॑ मघव॒न्याव॒दोजो॒ वज्रे॑ण॒ शत्रु॑मवधीः पृत॒न्युम् ॥
Indra schlug die festen Burgen des Ilibisha nieder; den gehörnten Shushna spaltete er. O freigebiger Indra, so viel deine Kraft ist, so viel deine Stärke, so viel mit dem Donnerkeil hast du den feindlichen Angreifer niedergestreckt.
1.33.13
अ॒भि सि॒ध्मो अ॑जिगादस्य॒ शत्रू॒न्वि ति॒ग्मेन॑ वृष॒भेणा॒ पुरो॑ऽभेत् ।
सं वज्रे॑णासृजद्वृ॒त्रमिन्द्रः॒ प्र स्वां म॒तिम॑तिर॒च्छाश॑दानः ॥
Wie Sidhma rückte er gegen seine Feinde vor; mit dem mächtigen Stier zerbrach er ihre Festungen. Indra streckte Vṛtra mit dem Donnerkeil nieder, und der Sänger schärfte sein eigenes Denken im Lobpreis.
1.33.14
आवः॒ कुत्स॑मिन्द्र॒ यस्मि॑ञ्चा॒कन्प्रावो॒ युध्य॑न्तं वृष॒भं दश॑द्युम् ।
श॒फच्यु॑तो रे॒णुर्न॑क्षत॒ द्यामुच्छ्वै॑त्रे॒यो नृ॒षाह्या॑य तस्थौ ॥
O Indra, du hast Kutsa geholfen, an dem du Freude hattest; auch den kämpfenden Stier Dāśadyu hast du beschützt. Der vom Pfeil geschüttelte Staub erreichte den Himmel, und Śvaitreya trat für den Männerbezwinger ein.
1.33.15
आवः॒ शमं॑ वृष॒भं तुग्र्या॑सु क्षेत्रजे॒षे म॑घव॒ञ्च्छ्वित्र्यं॒ गाम् ।
ज्योक्चि॒दत्र॑ तस्थि॒वांसो॑ अक्रञ्शत्रूय॒तामध॑रा॒ वेद॑नाकः ॥
Du halfst dem Stier, der bei der Eroberung der Felder unter den Tūryas Frieden bringt, und auch der weißgefleckten Kuh, o freigebiger Indra. Hier stehend warfen sie die Feindseligen schnell nieder und brachten ihnen Leid.