ऋग्वेद · सूक्त 1.42

1.42.1

सं पू॑ष॒न्नध्व॑नस्तिर॒ व्यंहो॑ विमुचो नपात् ।
सक्ष्वा॑ देव॒ प्र ण॑स्पु॒रः ॥

हे पूषन्, आमचे मार्ग नीट पार करवून दे; संकट आणि पापापासून मुक्त कर. हे देवा, आम्हाला पुढे घेऊन चल.

यो नः॑ पूषन्न॒घो वृको॑ दुः॒शेव॑ आ॒दिदे॑शति ।
अप॑ स्म॒ तं प॒थो ज॑हि ॥

हे पूषन्, आमच्याविषयी वाईट चिंतून लांडग्यासारखा दबा धरणाऱ्या दुष्टाला मार्गातून दूर करून मारून टाक.

अप॒ त्यं प॑रिप॒न्थिनं॑ मुषी॒वाणं॑ हुर॒श्चित॑म् ।
दू॒रमधि॑ स्रु॒तेर॑ज ॥

त्या वाट अडवणाऱ्या चोराला आणि लपलेल्या दुष्टाला दूर कर; मार्गापासून दूर पाठवून दे.

त्वं तस्य॑ द्वया॒विनो॑ अ॒घशं॑सस्य॒ कस्य॑ चित् ।
प॒दाभि ति॑ष्ठ॒ तपु॑षिम् ॥

तू त्या दुटप्पी, वाईट बोलणाऱ्या कोणाच्याही (दुष्टाच्या) वर पाय ठेवून त्या धुरासारख्या (दुष्टाला) तुडव.

आ तत्ते॑ दस्र मन्तुमः॒ पूष॒न्नवो॑ वृणीमहे ।
येन॑ पि॒तॄनचो॑दयः ॥

हे अद्भुता, हे ज्ञानी पूषन्, ज्या संरक्षणाने तू पितरांना प्रेरित केलेस, त्या तुझ्या रक्षणाची आम्ही याचना करतो.

अधा॑ नो विश्वसौभग॒ हिर॑ण्यवाशीमत्तम ।
धना॑नि सु॒षणा॑ कृधि ॥

म्हणून, हे सर्वसौभाग्यवान, अतिसुवर्णसंपन्न पूषन्, आम्हाला धने उत्तम आणि सहज मिळवता येणारी कर.

अति॑ नः स॒श्चतो॑ नय सु॒गा नः॑ सु॒पथा॑ कृणु ।
पूष॑न्नि॒ह क्रतुं॑ विदः ॥

हे पूषन्, त्रास देणाऱ्यांपलीकडे आम्हांला घेऊन चल. आमचे मार्ग सुगम व उत्तम कर. हे पूषन्, येथे आम्हांला बुद्धी दे.

अ॒भि सू॒यव॑सं नय॒ न न॑वज्वा॒रो अध्व॑ने ।
पूष॑न्नि॒ह क्रतुं॑ विदः ॥

उत्तम चराऊ कुरणांकडे आम्हांला घेऊन चल; प्रवासासाठी आम्हांला हानीविना ठेव. हे पूषन्, येथे आम्हांला बुद्धी दे.

श॒ग्धि पू॒र्धि प्र यं॑सि च शिशी॒हि प्रास्यु॒दर॑म् ।
पूष॑न्नि॒ह क्रतुं॑ विदः ॥

हे पूषन्, समर्थ हो, भरून टाक, दान दे, पोट तृप्त कर. हे पूषन्, येथे आम्हांला बुद्धी दे.

न पू॒षणं॑ मेथामसि सू॒क्तैर॒भि गृ॑णीमसि ।
वसू॑नि द॒स्ममी॑महे ॥

आम्ही पूषनाकडे दुर्लक्ष करू नये; उत्तम सूक्तांनी त्याची स्तुती करू. त्या अद्भुत दात्याकडे धनांची याचना करतो.