ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.42

1.42.1

सं पू॑ष॒न्नध्व॑नस्तिर॒ व्यंहो॑ विमुचो नपात् ।
सक्ष्वा॑ देव॒ प्र ण॑स्पु॒रः ॥

ହେ ପୂଷନ୍, ଆମ ପଥଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲଭାବେ ପାର କରାଅ; ଦୁଃଖ ଓ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କର। ହେ ଦେବ, ଆମକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଅ।

यो नः॑ पूषन्न॒घो वृको॑ दुः॒शेव॑ आ॒दिदे॑शति ।
अप॑ स्म॒ तं प॒थो ज॑हि ॥

ହେ ପୂଷନ୍, ଆମ ବିଷୟରେ ଖରାପ ଭାବି ବଘ ପରି ଓତ ପାତୁଥିବା ଦୁଷ୍ଟକୁ ପଥରୁ ଦୂର କରି ପ୍ରହାର କର।

अप॒ त्यं प॑रिप॒न्थिनं॑ मुषी॒वाणं॑ हुर॒श्चित॑म् ।
दू॒रमधि॑ स्रु॒तेर॑ज ॥

ସେହି ପଥ ଅଟକାଉଥିବା ଚୋର ଓ ଲୁଚିଥିବା ଦୁଷ୍ଟକୁ ଦୂର କର; ପଥରୁ ବହୁ ଦୂରକୁ ପଠାଇ ଦିଅ।

त्वं तस्य॑ द्वया॒विनो॑ अ॒घशं॑सस्य॒ कस्य॑ चित् ।
प॒दाभि ति॑ष्ठ॒ तपु॑षिम् ॥

ତୁମେ ସେହି ଦ୍ୱିମୁଖ, ମନ୍ଦ କଥା କହୁଥିବା କାହାର (ଦୁଷ୍ଟ) ଉପରେ ପାଦ ରଖି ସେହି ଧୂଆଁ ପରି (ଦୁଷ୍ଟ)କୁ ଦଳି ଦିଅ।

आ तत्ते॑ दस्र मन्तुमः॒ पूष॒न्नवो॑ वृणीमहे ।
येन॑ पि॒तॄनचो॑दयः ॥

ହେ ଅଦ୍ଭୁତ, ହେ ଜ୍ଞାନୀ ପୂଷନ୍, ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ତୁମେ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କରିଥିଲ, ତୁମର ସେହି ସହାୟତା ଆମେ ଚାହୁଁ।

अधा॑ नो विश्वसौभग॒ हिर॑ण्यवाशीमत्तम ।
धना॑नि सु॒षणा॑ कृधि ॥

ତେଣୁ, ହେ ସର୍ବସୌଭାଗ୍ୟବାନ, ଅତି ସୁବର୍ଣ୍ଣସମ୍ପନ୍ନ ପୂଷନ୍, ଆମ ଧନଗୁଡ଼ିକୁ ଉତ୍ତମ ଓ ସହଜ ପ୍ରାପ୍ୟ କର।

अति॑ नः स॒श्चतो॑ नय सु॒गा नः॑ सु॒पथा॑ कृणु ।
पूष॑न्नि॒ह क्रतुं॑ विदः ॥

ହେ ପୂଷନ୍, ଉତ୍ପୀଡ଼କମାନଙ୍କୁ ପାର କରି ଆମକୁ ନେଇ ଚାଲ। ଆମ ପଥକୁ ସୁଗମ ଓ ଉତ୍ତମ କର। ହେ ପୂଷନ୍, ଏଠାରେ ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ।

अ॒भि सू॒यव॑सं नय॒ न न॑वज्वा॒रो अध्व॑ने ।
पूष॑न्नि॒ह क्रतुं॑ विदः ॥

ଭଲ ଚରାଚର ଭୂମି ଆଡ଼କୁ ଆମକୁ ନେଇ ଚାଲ; ପଥ ପାଇଁ ଆମକୁ ହାନିରୁ ରକ୍ଷା କର। ହେ ପୂଷନ୍, ଏଠାରେ ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ।

श॒ग्धि पू॒र्धि प्र यं॑सि च शिशी॒हि प्रास्यु॒दर॑म् ।
पूष॑न्नि॒ह क्रतुं॑ विदः ॥

ହେ ପୂଷନ୍, ସମର୍ଥ ହୁଅ, ପୂର୍ଣ୍ଣ କର, ଦାନ ବଢ଼ାଅ, ପେଟ ତୃପ୍ତ କର। ହେ ପୂଷନ୍, ଏଠାରେ ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ।

न पू॒षणं॑ मेथामसि सू॒क्तैर॒भि गृ॑णीमसि ।
वसू॑नि द॒स्ममी॑महे ॥

ଆମେ ପୂଷନଙ୍କୁ ଅବହେଳା ନ କରୁ; ଉତ୍ତମ ସୂକ୍ତରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁ। ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦାତାଙ୍କଠାରୁ ଧନ ଯାଚନା କରୁ।