ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.42

1.42.1

सं पू॑ष॒न्नध्व॑नस्तिर॒ व्यंहो॑ विमुचो नपात् ।
सक्ष्वा॑ देव॒ प्र ण॑स्पु॒रः ॥

പൂഷാവേ, ഞങ്ങളുടെ വഴികളെ നന്നായി കടത്തിവിടൂ; ദുരിതത്തിൽനിന്നും പാപത്തിൽനിന്നും മോചിപ്പിക്കൂ. ഹേ ദേവാ, ഞങ്ങളെ മുന്നോട്ടു നയിക്കൂ.

यो नः॑ पूषन्न॒घो वृको॑ दुः॒शेव॑ आ॒दिदे॑शति ।
अप॑ स्म॒ तं प॒थो ज॑हि ॥

പൂഷാവേ, ഞങ്ങൾക്ക് ദോഷം ചിന്തിച്ച് ചെന്നായയെപ്പോലെ ഒളിഞ്ഞുനോക്കുന്ന ദുഷ്ടനെ വഴിയിൽനിന്ന് അകറ്റി അടിക്കൂ.

अप॒ त्यं प॑रिप॒न्थिनं॑ मुषी॒वाणं॑ हुर॒श्चित॑म् ।
दू॒रमधि॑ स्रु॒तेर॑ज ॥

വഴി തടയുന്ന ആ കള്ളനെയും ഒളിഞ്ഞ ദുഷ്ടനെയും അകറ്റൂ; ദൂരെ, വഴിക്കപ്പുറം അവനെ അയക്കൂ.

त्वं तस्य॑ द्वया॒विनो॑ अ॒घशं॑सस्य॒ कस्य॑ चित् ।
प॒दाभि ति॑ष्ठ॒ तपु॑षिम् ॥

നീ ആ ഇരുനാവുള്ളവന്റെയും ദോഷം പറയുന്ന ആരുടെയെങ്കിലും മേൽ കാലൂന്നി ആ പുകപോലുള്ളവനെ ചവിട്ടൂ.

आ तत्ते॑ दस्र मन्तुमः॒ पूष॒न्नवो॑ वृणीमहे ।
येन॑ पि॒तॄनचो॑दयः ॥

ഹേ അത്ഭുതനേ, ജ്ഞാനിയായ പൂഷാവേ, ഏതു സഹായത്താൽ നീ പിതൃക്കളെ പ്രേരിപ്പിച്ചുവോ ആ നിന്റെ സഹായം ഞങ്ങൾ തേടുന്നു.

अधा॑ नो विश्वसौभग॒ हिर॑ण्यवाशीमत्तम ।
धना॑नि सु॒षणा॑ कृधि ॥

അതിനാൽ, സർവ്വസൗഭാഗ്യവാനേ, ഏറ്റവും സ്വർണ്ണസമ്പന്നനേ, ഞങ്ങൾക്ക് ധനങ്ങളെ നല്ലവയും എളുപ്പം നേടാവുന്നവയുമാക്കൂ.

अति॑ नः स॒श्चतो॑ नय सु॒गा नः॑ सु॒पथा॑ कृणु ।
पूष॑न्नि॒ह क्रतुं॑ विदः ॥

പൂഷാവേ, ഞങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവരെ കടന്ന് ഞങ്ങളെ നയിക്കൂ. ഞങ്ങളുടെ വഴികൾ സുഗമവും നല്ലതുമാക്കൂ. പൂഷാവേ, ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് വിവേകം നൽകൂ.

अ॒भि सू॒यव॑सं नय॒ न न॑वज्वा॒रो अध्व॑ने ।
पूष॑न्नि॒ह क्रतुं॑ विदः ॥

നല്ല മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങളിലേക്ക് ഞങ്ങളെ നയിക്കൂ; യാത്രയ്ക്കായി ഞങ്ങളെ ദോഷമില്ലാതെ സൂക്ഷിക്കൂ. പൂഷാവേ, ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് വിവേകം നൽകൂ.

श॒ग्धि पू॒र्धि प्र यं॑सि च शिशी॒हि प्रास्यु॒दर॑म् ।
पूष॑न्नि॒ह क्रतुं॑ विदः ॥

പൂഷാവേ, ശക്തനാകൂ, നിറയ്ക്കൂ, ദാനം നീട്ടൂ, വയർ നിറയ്ക്കൂ. പൂഷാവേ, ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് വിവേകം നൽകൂ.

न पू॒षणं॑ मेथामसि सू॒क्तैर॒भि गृ॑णीमसि ।
वसू॑नि द॒स्ममी॑महे ॥

പൂഷാവിനെ ഞങ്ങൾ അവഗണിക്കരുത്; നല്ല സൂക്തങ്ങളാൽ അവനെ സ്തുതിക്കാം. അത്ഭുതദാതാവായ ആ ദേവനോട് സമ്പത്തുകൾ ഞങ്ങൾ യാചിക്കുന്നു.