ऋग्वेद · सूक्त 1.43

1.43.1

कद्रु॒द्राय॒ प्रचे॑तसे मी॒ळ्हुष्ट॑माय॒ तव्य॑से ।
वो॒चेम॒ शंत॑मं हृ॒दे ॥

प्रज्ञावान, अत्यंत दानशूर आणि बलवान रुद्रासाठी, हृदयाला सर्वाधिक शांती देणारे वचन आम्ही केव्हा बोलू?

यथा॑ नो॒ अदि॑तिः॒ कर॒त्पश्वे॒ नृभ्यो॒ यथा॒ गवे॑ ।
यथा॑ तो॒काय॑ रु॒द्रिय॑म् ॥

अदिती आमच्या पशूंसाठी, माणसांसाठी आणि गाईंसाठी कल्याण करो, तसेच आमच्या संततीसाठीही रुद्राची कृपा असो.

यथा॑ नो मि॒त्रो वरु॑णो॒ यथा॑ रु॒द्रश्चिके॑तति ।
यथा॒ विश्वे॑ स॒जोष॑सः ॥

मित्र आणि वरुण जसे आमच्यावर प्रसन्न आहेत, तसेच रुद्रानेही आमच्याकडे लक्ष द्यावे; सर्व देव एकमताने आमच्या अनुकूल असोत.

गा॒थप॑तिं मे॒धप॑तिं रु॒द्रं जला॑षभेषजम् ।
तच्छं॒योः सु॒म्नमी॑महे ॥

गाथांचा स्वामी, मेधेचा स्वामी, पाण्याचा वैद्य अशा रुद्राची आम्ही प्रार्थना करतो; त्या कल्याणकारकाची कृपा आम्ही मागतो.

यः शु॒क्र इ॑व॒ सूर्यो॒ हिर॑ण्यमिव॒ रोच॑ते ।
श्रेष्ठो॑ दे॒वानां॒ वसुः॑ ॥

जो तेजस्वी सूर्यासारखा आणि सोन्यासारखा चमकतो, तो देवांमध्ये श्रेष्ठ धनदाता आहे.

शं नः॑ कर॒त्यर्व॑ते सु॒गं मे॒षाय॑ मे॒ष्ये॑ ।
नृभ्यो॒ नारि॑भ्यो॒ गवे॑ ॥

त्याने आमचे कल्याण करावे — वेगवान घोड्याला सुगम मार्ग, मेंढ्याला व मेंढीला, पुरुषांना, स्त्रियांना, गाईंना कल्याण लाभो.

अ॒स्मे सो॑म॒ श्रिय॒मधि॒ नि धे॑हि श॒तस्य॑ नृ॒णाम् ।
महि॒ श्रव॑स्तुविनृ॒म्णम् ॥

हे सोमा, आमच्यावर शंभर माणसांना योग्य अशी समृद्धी ठेव; पराक्रमी बलाने भरलेली महान कीर्तीही.

मा नः॑ सोमपरि॒बाधो॒ मारा॑तयो जुहुरन्त ।
आ न॑ इन्दो॒ वाजे॑ भज ॥

सोमयज्ञात अडथळा आणणारे आणि दान न देणारे शत्रू आमच्यावर चढाई करू नयेत. हे इंदो, युद्धात आम्हाला भाग दे.

यास्ते॑ प्र॒जा अ॒मृत॑स्य॒ पर॑स्मि॒न्धाम॑न्नृ॒तस्य॑ ।
मू॒र्धा नाभा॑ सोम वेन आ॒भूष॑न्तीः सोम वेदः ॥

अमृताच्या परम धामात आणि ऋताच्या धामात जी तुझी संतती आहे — मस्तक आणि नाभी असलेल्या हे सोमा, तू त्यांना प्रिय मान; हे सोमा, अलंकृत करीत तू जाण.