ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.43

1.43.1

कद्रु॒द्राय॒ प्रचे॑तसे मी॒ळ्हुष्ट॑माय॒ तव्य॑से ।
वो॒चेम॒ शंत॑मं हृ॒दे ॥

ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ, ଅତି ଦାନଶୀଳ ଓ ବଳବାନ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ହୃଦୟକୁ ସର୍ବାଧିକ ଶାନ୍ତି ଦେଉଥିବା ବାଣୀ ଆମେ କେବେ କହିବା?

यथा॑ नो॒ अदि॑तिः॒ कर॒त्पश्वे॒ नृभ्यो॒ यथा॒ गवे॑ ।
यथा॑ तो॒काय॑ रु॒द्रिय॑म् ॥

ଅଦିତି ଆମ ପଶୁ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଗାଈମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ, ସେହିପରି ଆମ ସନ୍ତାନଙ୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କ କୃପା ହେଉ।

यथा॑ नो मि॒त्रो वरु॑णो॒ यथा॑ रु॒द्रश्चिके॑तति ।
यथा॒ विश्वे॑ स॒जोष॑सः ॥

ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଯେପରି ଆମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ, ସେହିପରି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟ ଆମ ଉପରେ ପଡୁ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକମତରେ ଆମ ପ୍ରତି ଅନୁକୂଳ ହୁଅନ୍ତୁ।

गा॒थप॑तिं मे॒धप॑तिं रु॒द्रं जला॑षभेषजम् ।
तच्छं॒योः सु॒म्नमी॑महे ॥

ଗାଥାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ମେଧାର ପ୍ରଭୁ, ଜଳର ବୈଦ୍ୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ; ସେହି ମଙ୍ଗଳକାରୀଙ୍କ କୃପା ଆମେ ମାଗୁ।

यः शु॒क्र इ॑व॒ सूर्यो॒ हिर॑ण्यमिव॒ रोच॑ते ।
श्रेष्ठो॑ दे॒वानां॒ वसुः॑ ॥

ଯିଏ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ସୁନା ପରି ଝଲସେ, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନଦାତା।

शं नः॑ कर॒त्यर्व॑ते सु॒गं मे॒षाय॑ मे॒ष्ये॑ ।
नृभ्यो॒ नारि॑भ्यो॒ गवे॑ ॥

ସେ ଆମର ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ — ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱ ପାଇଁ ସୁଗମ ପଥ, ମେଷ ଓ ମେଷୀ ପାଇଁ, ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ପାଇଁ, ଗାଈମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଲ୍ୟାଣ ହେଉ।

अ॒स्मे सो॑म॒ श्रिय॒मधि॒ नि धे॑हि श॒तस्य॑ नृ॒णाम् ।
महि॒ श्रव॑स्तुविनृ॒म्णम् ॥

ହେ ସୋମ, ଆମ ଉପରେ ଶହେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ ସମୃଦ୍ଧି ସ୍ଥାପନ କର; ବୀରତ୍ୱ ବଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମହାନ ଯଶ ମଧ୍ୟ।

मा नः॑ सोमपरि॒बाधो॒ मारा॑तयो जुहुरन्त ।
आ न॑ इन्दो॒ वाजे॑ भज ॥

ସୋମଯଜ୍ଞରେ ବାଧା ଦେଉଥିବା ଓ ଦାନ ନ ଦେଉଥିବା ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ ନ କରନ୍ତୁ। ହେ ଇନ୍ଦୁ, ସଂଗ୍ରାମରେ ଆମକୁ ଭାଗ ଦିଅ।

यास्ते॑ प्र॒जा अ॒मृत॑स्य॒ पर॑स्मि॒न्धाम॑न्नृ॒तस्य॑ ।
मू॒र्धा नाभा॑ सोम वेन आ॒भूष॑न्तीः सोम वेदः ॥

ଅମୃତର ପରମ ଧାମରେ ଓ ଋତର ଧାମରେ ଯେଉଁ ତୁମ ସନ୍ତାନ ଅଛନ୍ତି — ମସ୍ତକ ଓ ନାଭିରୂପ ହେ ସୋମ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭଲପାଅ; ହେ ସୋମ, ଅଳଙ୍କାର ପରିଧାନ କରି ତୁମେ ଜାଣ।