ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.5

1.5.1

आ त्वेता॒ नि षी॑द॒तेन्द्र॑म॒भि प्र गा॑यत ।
सखा॑य॒ स्तोम॑वाहसः ॥

ହେ ସ୍ତୋତ୍ରବାହୀ ସଖାମାନେ, ଏଠାକୁ ଆସି ବସ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଗାନ କର।

पु॒रू॒तमं॑ पुरू॒णामीशा॑नं॒ वार्या॑णाम् ।
इन्द्रं॒ सोमे॒ सचा॑ सु॒ते ॥

ଅତ୍ୟଧିକ ସମ୍ପତ୍ତିଶାଳୀ, ବହୁଜନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ବାଞ୍ଛିତ ଧନର ଅଧିପତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ସୋମ ନିଷ୍କାଶିତ ହେଲେ ଏକତ୍ର (ଆହ୍ୱାନ କର)।

स घा॑ नो॒ योग॒ आ भु॑व॒त्स रा॒ये स पुरं॑ध्याम् ।
गम॒द्वाजे॑भि॒रा स नः॑ ॥

ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ସଂଯୋଗରେ ନିକଟରେ ରହନ୍ତୁ; ସେ ଧନ ପାଇଁ, ସେ ସୁବୁଦ୍ଧି ପାଇଁ; ସେ ବଳ ସହିତ ଆମ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ।

यस्य॑ सं॒स्थे न वृ॒ण्वते॒ हरी॑ स॒मत्सु॒ शत्र॑वः ।
तस्मा॒ इन्द्रा॑य गायत ॥

ଯାହାଙ୍କ ସଂଗ୍ରାମରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ହରି ଅଶ୍ୱଙ୍କୁ ରୋକି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗାନ କର।

सु॒त॒पाव्ने॑ सु॒ता इ॒मे शुच॑यो यन्ति वी॒तये॑ ।
सोमा॑सो॒ दध्या॑शिरः ॥

ସୋମ ପାନକାରୀ ପାଇଁ ନିଷ୍କାଶିତ ଏଗୁଡ଼ିକ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମଗୁଡ଼ିକ ପାନ ପାଇଁ ଯାଆନ୍ତି — ଦହି ମିଶ୍ରିତ ସୋମ।

त्वं सु॒तस्य॑ पी॒तये॑ स॒द्यो वृ॒द्धो अ॑जायथाः ।
इन्द्र॒ ज्यैष्ठ्या॑य सुक्रतो ॥

ତୁମେ ନିଷ୍କାଶିତ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ବଢ଼ି ଜନ୍ମିଛ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପାଇଁ, ହେ ସୁକର୍ମା!

आ त्वा॑ विशन्त्वा॒शवः॒ सोमा॑स इन्द्र गिर्वणः ।
शं ते॑ सन्तु॒ प्रचे॑तसे ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୁତିପ୍ରିୟ, ଦ୍ରୁତ ସୋମରସ ତୁମ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ। ସେ ତୁମ ପାଇଁ ସୁଖଦାୟକ ହେଉ, ହେ ପ୍ରାଜ୍ଞ।

त्वां स्तोमा॑ अवीवृध॒न्त्वामु॒क्था श॑तक्रतो ।
त्वां व॑र्धन्तु नो॒ गिरः॑ ॥

ସ୍ତୋତ୍ରସମୂହ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି; ମନ୍ତ୍ରସମୂହ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି, ହେ ଶତପ୍ରଜ୍ଞ। ଆମ ଗୀତସବୁ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଉ।

अक्षि॑तोतिः सनेदि॒मं वाज॒मिन्द्रः॑ सह॒स्रिण॑म् ।
यस्मि॒न्विश्वा॑नि॒ पौंस्या॑ ॥

ଅକ୍ଷୟ ରକ୍ଷାଶକ୍ତିଯୁକ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ସହସ୍ରଗୁଣ ବଳଧନ ଦେଉନ୍ତୁ; ଯାହାରେ ସମସ୍ତ ପୌରୁଷ କର୍ମ ଅଛି।

मा नो॒ मर्ता॑ अ॒भि द्रु॑हन्त॒नूना॑मिन्द्र गिर्वणः ।
ईशा॑नो यवया व॒धम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୁତିପ୍ରିୟ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଆମ ଶରୀରକୁ ହାନି ନ କରନ୍ତୁ। ସମର୍ଥ ହୋଇ ଆଘାତ ଦୂର କର।