ฤคเวท · สูกตะ 1.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.52.1
त्यं सु मे॒षं म॑हया स्व॒र्विदं॑ श॒तं यस्य॑ सु॒भ्वः॑ सा॒कमीर॑ते ।
अत्यं॒ न वाजं॑ हवन॒स्यदं॒ रथ॒मेन्द्रं॑ ववृत्या॒मव॑से सुवृ॒क्तिभिः॑ ॥
ข้าแต่พระอินทร์ ขอให้สรรเสริญแกะตัวนั้นผู้ค้นพบสวรรค์ ผู้มีร้อยสหายสุกใสเคลื่อนไปพร้อมกัน ข้าพเจ้าอยากหมุนรถของพระอินทร์ ผู้ประทับอยู่ที่พิธียัญ ให้มาช่วยด้วยบทสรรเสริญอันดี เหมือนม้าเร็วที่นำชัยชนะมา
1.52.2
स पर्व॑तो॒ न ध॒रुणे॒ष्वच्यु॑तः स॒हस्र॑मूति॒स्तवि॑षीषु वावृधे ।
इन्द्रो॒ यद्वृ॒त्रमव॑धीन्नदी॒वृत॑मु॒ब्जन्नर्णां॑सि॒ जर्हृ॑षाणो॒ अन्ध॑सा ॥
พระองค์ยืนมั่นคงดุจภูเขาในที่มั่นคง มีความช่วยเหลือนับพัน ทรงเจริญด้วยพลังอันแข็งแกร่ง เมื่อพระอินทร์สังหารวฤตรผู้ปิดกั้นแม่น้ำ ทรงปีติด้วยโสมะ จึงปล่อยน้ำทั้งหลายให้ไหลไป
1.52.3
स हि द्व॒रो द्व॒रिषु॑ व॒व्र ऊध॑नि च॒न्द्रबु॑ध्नो॒ मद॑वृद्धो मनी॒षिभिः॑ ।
इन्द्रं॒ तम॑ह्वे स्वप॒स्यया॑ धि॒या मंहि॑ष्ठरातिं॒ स हि पप्रि॒रन्ध॑सः ॥
พระองค์คือกลอนประตูในหมู่ประตูทั้งหลาย ทรงแจ่มจ้าในเต้านม มีฐานดุจพระจันทร์ เจริญด้วยความปีติ ข้าพเจ้าเรียกพระอินทร์องค์นั้นด้วยปัญญาของผู้รู้ พระองค์ผู้ประทานทานยิ่งใหญ่ ข้าพเจ้าเรียกด้วยความภักดีแห่งการงานอันดี เพราะพระองค์ทรงเติมเต็มด้วยโสมะ
1.52.4
आ यं पृ॒णन्ति॑ दि॒वि सद्म॑बर्हिषः समु॒द्रं न सु॒भ्वः॑ स्वा अ॒भिष्ट॑यः ।
तं वृ॑त्र॒हत्ये॒ अनु॑ तस्थुरू॒तयः॒ शुष्मा॒ इन्द्र॑मवा॒ता अह्रु॑तप्सवः ॥
ผู้ที่นั่งบนหญ้าศักดิ์สิทธิ์ในสวรรค์เติมเต็มพระองค์ เหมือนความปรารถนาอันสุกใสดุจมหาสมุทร ครั้นนั้นในการรบกับวฤตร บรรดาความช่วยเหลือ พลานุภาพอันกล้าหาญ และไพร่พลที่ไม่เหน็ดเหนื่อยไม่บาดเจ็บ ก็ยืนหนุนพระอินทร์
1.52.5
अ॒भि स्ववृ॑ष्टिं॒ मदे॑ अस्य॒ युध्य॑तो र॒घ्वीरि॑व प्रव॒णे स॑स्रुरू॒तयः॑ ।
इन्द्रो॒ यद्व॒ज्री धृ॒षमा॑णो॒ अन्ध॑सा भि॒नद्व॒लस्य॑ परि॒धीँरि॑व त्रि॒तः ॥
ในความปีติของพระองค์ขณะทรงรบ ความช่วยเหลือไหลไปสู่ความพระทัยที่หลั่งพระพรของพระองค์ เหมือนรถศึกไหลลงทาง เมื่อพระอินทร์ผู้ถือวัชระ ทรงฮึกเหิมด้วยโสมะ ทรงทำลายกำแพงของวละ ดุจตริตะได้ทำมาก่อน
1.52.6
परीं॑ घृ॒णा च॑रति तित्वि॒षे शवो॑ अ॒पो वृ॒त्वी रज॑सो बु॒ध्नमाश॑यत् ।
वृ॒त्रस्य॒ यत्प्र॑व॒णे दु॒र्गृभि॑श्वनो निज॒घन्थ॒ हन्वो॑रिन्द्र तन्य॒तुम् ॥
รัศมีโอบล้อมพระองค์ พลังแจ่มจ้าปกคลุมน้ำทั้งหลาย ประทับลงบนฐานแห่งอากาศ ข้าแต่พระอินทร์ เมื่อพระองค์ทรงฟาดสายฟ้าลงบนขากรรไกรทั้งสองของผู้คำรามด้วยเสียงแห่งผู้กล้าบนทางลาดของวฤตร
1.52.7
ह्र॒दं न हि त्वा॑ न्यृ॒षन्त्यू॒र्मयो॒ ब्रह्मा॑णीन्द्र॒ तव॒ यानि॒ वर्ध॑ना ।
त्वष्टा॑ चित्ते॒ युज्यं॑ वावृधे॒ शव॑स्त॒तक्ष॒ वज्र॑म॒भिभू॑त्योजसम् ॥
ข้าแต่พระอินทร์ คลื่นมิอาจท่วมทับพระองค์ เหมือนคลื่นมิอาจท่วมทับทะเลสาบ บทสรรเสริญที่ทำให้พระองค์เจริญนั้นก็มิอาจต้านพระองค์ได้ ตวัษฏาร์ก็ได้ทำให้พลังอันควรแก่พระองค์เจริญ และหล่อวัชระที่มีพลังครอบงำทั้งปวง
1.52.8
ज॒घ॒न्वाँ उ॒ हरि॑भिः सम्भृतक्रत॒विन्द्र॑ वृ॒त्रं मनु॑षे गातु॒यन्न॒पः ।
अय॑च्छथा बा॒ह्वोर्वज्र॑माय॒समधा॑रयो दि॒व्या सूर्यं॑ दृ॒शे ॥
ข้าแต่พระอินทร์ ผู้เป็นเจ้าแห่งพิธีกรรมที่รวบรวมไว้ ทรงสังหารวฤตรด้วยม้าสีน้ำตาลเพื่อมนุษย์ ทรงแสวงหาน้ำ พระองค์ทรงถือวัชระเหล็กไว้ในพระหัตถ์ทั้งสอง และทรงให้ดวงอาทิตย์ขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อให้มองเห็น
1.52.9
बृ॒हत्स्वश्च॑न्द्र॒मम॑व॒द्यदु॒क्थ्य॑मकृ॑ण्वत भि॒यसा॒ रोह॑णं दि॒वः ।
यन्मानु॑षप्रधना॒ इन्द्र॑मू॒तयः॒ स्व॑र्नृ॒षाचो॑ म॒रुतोऽम॑द॒न्ननु॑ ॥
เมื่อผู้ช่วยเหลือแห่งมนุษย์ เกรงกลัวการขึ้นสู่สวรรค์ ได้ขับบทสรรเสริญอันยิ่งใหญ่ สว่างและให้ปีติ ด้วยการคุ้มครองของพระอินทร์ บรรดานายแห่งมนุษย์คือมรุตทั้งหลายก็ปีติไปด้วย
1.52.10
द्यौश्चि॑द॒स्याम॑वाँ॒ अहेः॑ स्व॒नादयो॑यवीद्भि॒यसा॒ वज्र॑ इन्द्र ते ।
वृ॒त्रस्य॒ यद्ब॑द्बधा॒नस्य॒ रोद॑सी॒* मदे॑ सु॒तस्य॒ शव॒साभि॑न॒च्छिरः॑ ॥
แม้ท้องฟ้าก็สั่นสะท้านต่อเสียงคำรามของงูนั้น ข้าแต่พระอินทร์ วัชระของพระองค์สั่นไหวด้วยความหวาดกลัว เมื่อวฤตรกำลังพันโลกทั้งสอง ในความปีติของโสมะที่คั้นแล้ว พระองค์ทรงผ่าศีรษะของเขาด้วยพลังของพระองค์
1.52.11
यदिन्न्वि॑न्द्र पृथि॒वी दश॑भुजि॒रहा॑नि॒ विश्वा॑ त॒तन॑न्त कृ॒ष्टयः॑ ।
अत्राह॑ ते मघव॒न्विश्रु॑तं॒ सहो॒ द्यामनु॒ शव॑सा ब॒र्हणा॑ भुवत् ॥
ข้าแต่พระอินทร์ เมื่อแผ่นดินมีสิบแขนขยายวันทั้งปวง และมนุษย์ทั้งหลายแผ่กระจายออกไป ตรงนั้นแหละ ข้าแต่ผู้ประทานทาน กำลังอันเลื่องลือของพระองค์ เติบโตด้วยพลังไปถึงสวรรค์
1.52.12
त्वम॒स्य पा॒रे रज॑सो॒ व्यो॑मनः॒ स्वभू॑त्योजा॒ अव॑से धृषन्मनः ।
च॒कृ॒षे भूमिं॑ प्रति॒मान॒मोज॑सो अ॒पः स्वः॑ परि॒भूरे॒ष्या दिव॑म् ॥
พระองค์อยู่เหนือปริมณฑลอันกว้างใหญ่นี้ มีพลังแห่งตนเองอุดมสมบูรณ์ เพื่อการคุ้มครอง ข้าแต่พระอินทร์ผู้มีจิตใจมั่นคง พระองค์ทรงสร้างแผ่นดินให้เป็นมาตรแห่งพลัง ทรงสร้างน้ำและแสงสว่าง และในฐานะเจ้าผู้โอบล้อมทุกสิ่ง พระองค์ทรงไปถึงท้องฟ้า
1.52.13
त्वं भु॑वः प्रति॒मानं॑ पृथि॒व्या ऋ॒ष्ववी॑रस्य बृह॒तः पति॑र्भूः ।
विश्व॒माप्रा॑ अ॒न्तरि॑क्षं महि॒त्वा स॒त्यम॒द्धा नकि॑र॒न्यस्त्वावा॑न् ॥
พระองค์เสมอด้วยแผ่นดิน และทรงเป็นเจ้าแห่งผู้ยิ่งใหญ่ผู้มีวีรบุรุษมากมาย ด้วยความยิ่งใหญ่ของพระองค์ พระองค์ทรงเติมเต็มอากาศทั้งหมด แท้จริงแล้วไม่มีผู้ใดอื่นเทียบเท่าพระองค์
1.52.14
न यस्य॒ द्यावा॑पृथि॒वी अनु॒ व्यचो॒ न सिन्ध॑वो॒ रज॑सो॒ अन्त॑मान॒शुः ।
नोत स्ववृ॑ष्टिं॒ मदे॑ अस्य॒ युध्य॑त॒ एको॑ अ॒न्यच्च॑कृषे॒ विश्व॑मानु॒षक् ॥
ท้องฟ้าและแผ่นดินมิอาจถึงขอบเขตแห่งพระองค์ แม่น้ำทั้งหลายก็มิอาจถึงที่สุดแห่งอากาศ ในความปีติของพระองค์ ไม่มีผู้ใดต่อสู้กับฝนของพระองค์ได้ พระองค์ผู้เดียวทรงกระทำสิ่งหนึ่งแล้วสิ่งหนึ่งเรื่อยไป จนสิ่งทั้งปวงสำเร็จ
1.52.15
आर्च॒न्नत्र॑ म॒रुतः॒ सस्मि॑न्ना॒जौ विश्वे॑ दे॒वासो॑ अमद॒न्ननु॑ त्वा ।
वृ॒त्रस्य॒ यद्भृ॑ष्टि॒मता॑ व॒धेन॒ नि त्वमि॑न्द्र॒ प्रत्या॒नं ज॒घन्थ॑ ॥
ที่นี่มรุตทั้งหลายสรรเสริญในการรบนั้น และเทพทั้งปวงปีติไปกับพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงฟาดวฤตรด้วยการโจมตีอันดุดัน ข้าแต่พระอินทร์ พระองค์ทรงฟาดล้อรถของเขา และทำให้เขาล้มลง