ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.52.1
त्यं सु मे॒षं म॑हया स्व॒र्विदं॑ श॒तं यस्य॑ सु॒भ्वः॑ सा॒कमीर॑ते ।
अत्यं॒ न वाजं॑ हवन॒स्यदं॒ रथ॒मेन्द्रं॑ ववृत्या॒मव॑से सुवृ॒क्तिभिः॑ ॥
அந்த ஆட்டுக்கடாவைப் புகழ்ந்து உயர்த்துவாயாக, சொர்க்கத்தைக் கண்டடைபவனை; அவனுடன் நூறு ஒளிமிகு துணைவர்கள் ஒன்றாகச் செல்கின்றனர். வேகமான குதிரை போல, யாகத்தில் அமர்ந்த வாஜத்தைப் போல, இந்திரனின் தேரை நல்ல துதிகளால் உதவிக்காக நான் திருப்புவேன்.
1.52.2
स पर्व॑तो॒ न ध॒रुणे॒ष्वच्यु॑तः स॒हस्र॑मूति॒स्तवि॑षीषु वावृधे ।
इन्द्रो॒ यद्वृ॒त्रमव॑धीन्नदी॒वृत॑मु॒ब्जन्नर्णां॑सि॒ जर्हृ॑षाणो॒ अन्ध॑सा ॥
அவன் மலையைப் போல அசைவற்றவன், உறுதியான இடங்களில் நிலைத்தவன்; ஆயிரம் வகை உதவியுடையவன், சக்திகளில் வளர்ந்தான். இந்திரன் நதிகளைத் தடுத்த விருத்திரனைக் கொன்றபோது, சோமத்தால் மகிழ்ந்து நீர்களை விடுவித்தான்.
1.52.3
स हि द्व॒रो द्व॒रिषु॑ व॒व्र ऊध॑नि च॒न्द्रबु॑ध्नो॒ मद॑वृद्धो मनी॒षिभिः॑ ।
इन्द्रं॒ तम॑ह्वे स्वप॒स्यया॑ धि॒या मंहि॑ष्ठरातिं॒ स हि पप्रि॒रन्ध॑सः ॥
அவன் வாசல்களில் கதவுத் தாழ்ப்பாள் போன்றவன், பாலடிக்கலத்தில் ஒளிர்பவன், சந்திரன் போன்ற அடித்தளம் கொண்டவன், மதத்தால் வளர்ந்தவன்; ஞானிகளால் அவனை அழைக்கிறேன். அந்த இந்திரனை, பெரும் கொடையாளியை, நல்ல கர்மத்தைக் கொண்ட புத்தியால் நான் அழைக்கிறேன், ஏனெனில் அவனே சோமத்தால் நிரப்புகிறான்.
1.52.4
आ यं पृ॒णन्ति॑ दि॒वि सद्म॑बर्हिषः समु॒द्रं न सु॒भ्वः॑ स्वा अ॒भिष्ट॑यः ।
तं वृ॑त्र॒हत्ये॒ अनु॑ तस्थुरू॒तयः॒ शुष्मा॒ इन्द्र॑मवा॒ता अह्रु॑तप्सवः ॥
வானில் தர்ப்பையில் அமர்ந்தவர்கள் எவனை நிரப்புகின்றனரோ, கடலைப் போல ஒளிரும் விருப்பங்களைப் போல; அந்த இந்திரனுக்குப் பின் விருத்திரனுடனான போரில் உதவிகள் நின்றன, வீரசக்திகளும் குன்றாத, பாதிக்கப்படாத படைகளும்.
1.52.5
अ॒भि स्ववृ॑ष्टिं॒ मदे॑ अस्य॒ युध्य॑तो र॒घ्वीरि॑व प्रव॒णे स॑स्रुरू॒तयः॑ ।
इन्द्रो॒ यद्व॒ज्री धृ॒षमा॑णो॒ अन्ध॑सा भि॒नद्व॒लस्य॑ परि॒धीँरि॑व त्रि॒तः ॥
அவன் மகிழ்ச்சியில், போரிடும் அவனது சொந்தக் கொடையை நோக்கி உதவிகள் சென்றன, சரிவில் தேர்கள் செல்வது போல். வஜ்ரதாரியான இந்திரன் சோமத்தால் துணிவுற்று, வலனின் வேலிகளை த்ரிதனைப் போல உடைக்கும்போது.
1.52.6
परीं॑ घृ॒णा च॑रति तित्वि॒षे शवो॑ अ॒पो वृ॒त्वी रज॑सो बु॒ध्नमाश॑यत् ।
वृ॒त्रस्य॒ यत्प्र॑व॒णे दु॒र्गृभि॑श्वनो निज॒घन्थ॒ हन्वो॑रिन्द्र तन्य॒तुम् ॥
அவனைச் சுற்றி ஒளிக்கதிர்கள் நகர்கின்றன; வலிமை ஒளிர்கிறது, நீர்களைச் சூழ்ந்து, விண்வெளியின் அடித்தளத்தில் அமர்ந்தான். விருத்திரனின் சரிவில், துணிச்சலான அலறலுடன் முழங்குபவனின் இரு தாடைகளிலும் நீ, இந்திரா, இடியைத் தாக்கும்போது.
1.52.7
ह्र॒दं न हि त्वा॑ न्यृ॒षन्त्यू॒र्मयो॒ ब्रह्मा॑णीन्द्र॒ तव॒ यानि॒ वर्ध॑ना ।
त्वष्टा॑ चित्ते॒ युज्यं॑ वावृधे॒ शव॑स्त॒तक्ष॒ वज्र॑म॒भिभू॑त्योजसम् ॥
இந்திரனே, அலைகள் ஏரியை எதிர்ப்பது போல், உன்னை வளர்க்கும் உன் துதிகள் உன்னை எதிர்ப்பதில்லை. த்வஷ்டாவும் உனக்குத் தகுந்த வலிமையை வளர்த்தான்; மிகுந்த ஓஜஸ் கொண்ட வஜ்ரத்தை அவன் வடித்தான்.
1.52.8
ज॒घ॒न्वाँ उ॒ हरि॑भिः सम्भृतक्रत॒विन्द्र॑ वृ॒त्रं मनु॑षे गातु॒यन्न॒पः ।
अय॑च्छथा बा॒ह्वोर्वज्र॑माय॒समधा॑रयो दि॒व्या सूर्यं॑ दृ॒शे ॥
இந்திரனே, திரண்ட யாகங்களை உடையவனே, வ்ருத்திரனைக் கொன்று, பழுப்பு குதிரைகளுடன் மனுவுக்காக நீர்களை நாடிச் சென்றாய். இரு கரங்களிலும் இரும்பு வஜ்ரத்தைப் பிடித்தாய்; வானில் சூரியனை காண்பதற்காக நிலைநிறுத்தினாய்.
1.52.9
बृ॒हत्स्वश्च॑न्द्र॒मम॑व॒द्यदु॒क्थ्य॑मकृ॑ण्वत भि॒यसा॒ रोह॑णं दि॒वः ।
यन्मानु॑षप्रधना॒ इन्द्र॑मू॒तयः॒ स्व॑र्नृ॒षाचो॑ म॒रुतोऽम॑द॒न्ननु॑ ॥
மனிதர்களின் துணைவர்கள் விண்ணில் ஏறுவதற்கு அஞ்சி, இந்திரனின் காவல்களுடன் பெரிதும் ஒளிமிக்க, மகிழ்விக்கும் துதியைப் பாடியபோது, மனிதத் தலைவர்களான மருத்துகளும் உடன் மகிழ்ந்தனர்.
1.52.10
द्यौश्चि॑द॒स्याम॑वाँ॒ अहेः॑ स्व॒नादयो॑यवीद्भि॒यसा॒ वज्र॑ इन्द्र ते ।
वृ॒त्रस्य॒ यद्ब॑द्बधा॒नस्य॒ रोद॑सी॒* मदे॑ सु॒तस्य॒ शव॒साभि॑न॒च्छिरः॑ ॥
இந்த பாம்பின் முழக்கத்தால் வானமும் நடுங்கியது; இந்திரனே, உன் வஜ்ரம் பயத்தால் அதை அசைத்தது. வ்ருத்திரன் இரு உலகங்களையும் கட்டிவைத்திருந்தபோது, சோம போதையில் நீ உன் வலிமையால் அவன் தலையை பிளந்தாய்.
1.52.11
यदिन्न्वि॑न्द्र पृथि॒वी दश॑भुजि॒रहा॑नि॒ विश्वा॑ त॒तन॑न्त कृ॒ष्टयः॑ ।
अत्राह॑ ते मघव॒न्विश्रु॑तं॒ सहो॒ द्यामनु॒ शव॑सा ब॒र्हणा॑ भुवत् ॥
இந்திரனே, பத்துக் கரங்களுடைய பூமி நாட்களை விரித்தபோது, எல்லா மக்களும் விரிந்தபோது, இங்கே, செல்வனே, உன் புகழ்பெற்ற பலம் வலிமையால் வானம் வரை வளர்ந்து பரவியது.
1.52.12
त्वम॒स्य पा॒रे रज॑सो॒ व्यो॑मनः॒ स्वभू॑त्योजा॒ अव॑से धृषन्मनः ।
च॒कृ॒षे भूमिं॑ प्रति॒मान॒मोज॑सो अ॒पः स्वः॑ परि॒भूरे॒ष्या दिव॑म् ॥
நீ இந்த விரிந்த வெளியின் அக்கரையில் இருக்கிறாய்; உன் சொந்த வலிமையால் நிறைந்தவன், காப்புக்காக, உறுதி மனம் கொண்ட இந்திரனே. நீ பூமியை ஓஜஸின் அளவாக்கினாய்; நீர்களையும் ஒளியையும் உருவாக்கினாய்; எங்கும் வியாபித்த பரமனாக நீ வானத்தை அடைகிறாய்.
1.52.13
त्वं भु॑वः प्रति॒मानं॑ पृथि॒व्या ऋ॒ष्ववी॑रस्य बृह॒तः पति॑र्भूः ।
विश्व॒माप्रा॑ अ॒न्तरि॑क्षं महि॒त्वा स॒त्यम॒द्धा नकि॑र॒न्यस्त्वावा॑न् ॥
நீ பூமிக்கு இணையானவன்; பெரிய ரஷ்வவீரனின் தலைவனும் ஆனாய். உன் மகிமையால் முழு அந்தரிக்ஷத்தையும் நிரப்பினாய்; உண்மையாகவே உனக்கு நிகரான மற்றவர் எவரும் இல்லை.
1.52.14
न यस्य॒ द्यावा॑पृथि॒वी अनु॒ व्यचो॒ न सिन्ध॑वो॒ रज॑सो॒ अन्त॑मान॒शुः ।
नोत स्ववृ॑ष्टिं॒ मदे॑ अस्य॒ युध्य॑त॒ एको॑ अ॒न्यच्च॑कृषे॒ विश्व॑मानु॒षक् ॥
யாருடைய விரிவுக்கு வானமும் பூமியும் எட்டவில்லையோ, நதிகளும் ரஜஸின் எல்லையை அடையவில்லையோ; அவனுடைய மகிழ்ச்சியில் அவனுடைய சொந்த மழையைப் பொழிவதற்குப் போரிடுபவர் எவருமில்லை; தனியாக அவன் ஒன்றுக்குப் பின் ஒன்றாக எல்லாவற்றையும் செய்தான்.
1.52.15
आर्च॒न्नत्र॑ म॒रुतः॒ सस्मि॑न्ना॒जौ विश्वे॑ दे॒वासो॑ अमद॒न्ननु॑ त्वा ।
वृ॒त्रस्य॒ यद्भृ॑ष्टि॒मता॑ व॒धेन॒ नि त्वमि॑न्द्र॒ प्रत्या॒नं ज॒घन्थ॑ ॥
இங்கே மருத்துக்கள் அந்தப் போரில் துதித்தனர்; எல்லா தேவர்களும் உன்னோடு மகிழ்ந்தனர். வ்ருத்ரனை உக்கிரமான அடியால் நீ தாக்கியபோது, இந்திரா, அவனுடைய சக்கரத்தின் மீது அடித்து நீ அவனை வீழ்த்தினாய்.