ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.52.1
त्यं सु मे॒षं म॑हया स्व॒र्विदं॑ श॒तं यस्य॑ सु॒भ्वः॑ सा॒कमीर॑ते ।
अत्यं॒ न वाजं॑ हवन॒स्यदं॒ रथ॒मेन्द्रं॑ ववृत्या॒मव॑से सुवृ॒क्तिभिः॑ ॥
ആ മേഷത്തെ സ്തുതിച്ചുയർത്തുക, സ്വർഗ്ഗത്തെ കണ്ടെത്തുന്നവനെ; അവനോടൊപ്പം നൂറു തേജസ്സുറ്റ സഖാക്കൾ ഒന്നിച്ചു സഞ്ചരിക്കുന്നു. വേഗമേറിയ കുതിരപോലെ, യജ്ഞത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രന്റെ രഥത്തെ നല്ല സ്തോത്രങ്ങളാൽ സഹായത്തിനായി ഞാൻ തിരിക്കട്ടെ.
1.52.2
स पर्व॑तो॒ न ध॒रुणे॒ष्वच्यु॑तः स॒हस्र॑मूति॒स्तवि॑षीषु वावृधे ।
इन्द्रो॒ यद्वृ॒त्रमव॑धीन्नदी॒वृत॑मु॒ब्जन्नर्णां॑सि॒ जर्हृ॑षाणो॒ अन्ध॑सा ॥
അവൻ പർവതംപോലെ അചലൻ, ഉറച്ച ഇടങ്ങളിൽ സ്ഥിരൻ; ആയിരം വിധ സഹായമുള്ളവൻ, ശക്തികളിൽ വളർന്നു. നദികളെ തടഞ്ഞ വൃത്രനെ ഇന്ദ്രൻ കൊന്നപ്പോൾ, സോമത്താൽ സന്തോഷിച്ച് ജലങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ചു.
1.52.3
स हि द्व॒रो द्व॒रिषु॑ व॒व्र ऊध॑नि च॒न्द्रबु॑ध्नो॒ मद॑वृद्धो मनी॒षिभिः॑ ।
इन्द्रं॒ तम॑ह्वे स्वप॒स्यया॑ धि॒या मंहि॑ष्ठरातिं॒ स हि पप्रि॒रन्ध॑सः ॥
അവൻ വാതിലുകളിലെ കുറ്റി പോലെ, ഊധസ്സിൽ തിളങ്ങുന്നവൻ, ചന്ദ്രസമാനമായ അടിത്തറയുള്ളവൻ, മദത്താൽ വളർന്നവൻ; ജ്ഞാനികളാൽ അവനെ വിളിക്കുന്നു. ആ ഇന്ദ്രനെ, മഹാദാതാവിനെ, നല്ല കർമ്മമുള്ള ബുദ്ധിയാൽ ഞാൻ വിളിക്കുന്നു, കാരണം അവനാണ് സോമത്താൽ നിറയ്ക്കുന്നത്.
1.52.4
आ यं पृ॒णन्ति॑ दि॒वि सद्म॑बर्हिषः समु॒द्रं न सु॒भ्वः॑ स्वा अ॒भिष्ट॑यः ।
तं वृ॑त्र॒हत्ये॒ अनु॑ तस्थुरू॒तयः॒ शुष्मा॒ इन्द्र॑मवा॒ता अह्रु॑तप्सवः ॥
ആകാശത്ത് ദർഭയിൽ ഇരിക്കുന്നവർ ആരെ നിറയ്ക്കുന്നുവോ, സമുദ്രംപോലെ തിളങ്ങുന്ന ആഗ്രഹങ്ങൾപോലെ; ആ ഇന്ദ്രന്റെ പിന്നിൽ വൃത്രയുദ്ധത്തിൽ സഹായങ്ങൾ നിലകൊണ്ടു, വീരശക്തികളും ക്ഷയിക്കാത്ത, മുറിവേല്ക്കാത്ത സേനകളും.
1.52.5
अ॒भि स्ववृ॑ष्टिं॒ मदे॑ अस्य॒ युध्य॑तो र॒घ्वीरि॑व प्रव॒णे स॑स्रुरू॒तयः॑ ।
इन्द्रो॒ यद्व॒ज्री धृ॒षमा॑णो॒ अन्ध॑सा भि॒नद्व॒लस्य॑ परि॒धीँरि॑व त्रि॒तः ॥
അവന്റെ ആഹ്ലാദത്തിൽ, യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവന്റെ സ്വന്തം ദാനത്തിലേക്കു സഹായങ്ങൾ നീങ്ങി, ചരിവിൽ രഥങ്ങൾ ഓടുന്നതുപോലെ. വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രൻ സോമത്താൽ ധൈര്യം നേടി, വലന്റെ വേലികളെ ത്രിതനെപ്പോലെ പിളർക്കുമ്പോൾ.
1.52.6
परीं॑ घृ॒णा च॑रति तित्वि॒षे शवो॑ अ॒पो वृ॒त्वी रज॑सो बु॒ध्नमाश॑यत् ।
वृ॒त्रस्य॒ यत्प्र॑व॒णे दु॒र्गृभि॑श्वनो निज॒घन्थ॒ हन्वो॑रिन्द्र तन्य॒तुम् ॥
അവനു ചുറ്റും രശ്മികൾ നീങ്ങുന്നു; ബലം തിളങ്ങുന്നു, ജലങ്ങളെ മൂടി, ആകാശത്തിന്റെ അടിത്തറയിൽ ഇരുന്നു. വൃത്രന്റെ ചരിവിൽ, ധീരരുടെ നിലവിളിയോടെ ഗർജിക്കുന്നവന്റെ രണ്ട് താടിയെല്ലുകളിൽ, ഇന്ദ്രാ, നീ ഗർജനം അടിച്ചപ്പോൾ.
1.52.7
ह्र॒दं न हि त्वा॑ न्यृ॒षन्त्यू॒र्मयो॒ ब्रह्मा॑णीन्द्र॒ तव॒ यानि॒ वर्ध॑ना ।
त्वष्टा॑ चित्ते॒ युज्यं॑ वावृधे॒ शव॑स्त॒तक्ष॒ वज्र॑म॒भिभू॑त्योजसम् ॥
ഇന്ദ്രാ, തിരമാലകൾ തടാകത്തെ തടുക്കാനാവാത്തതുപോലെ, നിന്നെ വളർത്തുന്ന നിന്റെ സ്തുതികളും നിന്നെ എതിർക്കുന്നില്ല. ത്വഷ്ടാവ് നിനക്കു യോജിച്ച ബലം വളർത്തി; അജയ്യമായ ഓജസ്സുള്ള വജ്രം അവൻ തീർത്തു.
1.52.8
ज॒घ॒न्वाँ उ॒ हरि॑भिः सम्भृतक्रत॒विन्द्र॑ वृ॒त्रं मनु॑षे गातु॒यन्न॒पः ।
अय॑च्छथा बा॒ह्वोर्वज्र॑माय॒समधा॑रयो दि॒व्या सूर्यं॑ दृ॒शे ॥
ഇന്ദ്രാ, സമാഹൃതയജ്ഞനായവനേ, വൃത്രനെ വധിച്ചു ഹരി അശ്വങ്ങളോടെ മനുവിനായി ജലങ്ങളെ തേടി. ഇരു ബാഹുക്കളിലും ഇരുമ്പിന്റെ വജ്രം പിടിച്ചു; ആകാശത്ത് സൂര്യനെ കാണുവാനായി സ്ഥാപിച്ചു.
1.52.9
बृ॒हत्स्वश्च॑न्द्र॒मम॑व॒द्यदु॒क्थ्य॑मकृ॑ण्वत भि॒यसा॒ रोह॑णं दि॒वः ।
यन्मानु॑षप्रधना॒ इन्द्र॑मू॒तयः॒ स्व॑र्नृ॒षाचो॑ म॒रुतोऽम॑द॒न्ननु॑ ॥
മനുഷ്യരുടെ സഹായികൾ സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിൽ ഭയന്ന് ഇന്ദ്രന്റെ രക്ഷകളോടെ മഹത്തും ശ്രേഷ്ഠപ്രകാശവുമുള്ള, ആനന്ദദായകമായ സ്തുതി ചെയ്തപ്പോൾ, നരനേതാക്കളായ മരുത്തുക്കളും ഒപ്പം ആനന്ദിച്ചു.
1.52.10
द्यौश्चि॑द॒स्याम॑वाँ॒ अहेः॑ स्व॒नादयो॑यवीद्भि॒यसा॒ वज्र॑ इन्द्र ते ।
वृ॒त्रस्य॒ यद्ब॑द्बधा॒नस्य॒ रोद॑सी॒* मदे॑ सु॒तस्य॒ शव॒साभि॑न॒च्छिरः॑ ॥
ഈ സർപ്പത്തിന്റെ ഗർജ്ജനത്താൽ ആകാശവും വിറച്ചു; ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ വജ്രം ഭയത്താൽ അതിനെ ഇളക്കി. വൃത്രൻ ദ്യാവാപൃഥിവികളെ ബന്ധിച്ചിരുന്നപ്പോൾ, സോമലഹരിയിൽ നീ നിന്റെ ബലത്താൽ അവന്റെ ശിരസ്സ് പിളർന്നു.
1.52.11
यदिन्न्वि॑न्द्र पृथि॒वी दश॑भुजि॒रहा॑नि॒ विश्वा॑ त॒तन॑न्त कृ॒ष्टयः॑ ।
अत्राह॑ ते मघव॒न्विश्रु॑तं॒ सहो॒ द्यामनु॒ शव॑सा ब॒र्हणा॑ भुवत् ॥
ഇന്ദ്രാ, പത്തു ഭുജങ്ങളുള്ള ഭൂമി ദിവസങ്ങളെ വിരിച്ചപ്പോൾ, സകല പ്രജകളും വ്യാപിച്ചപ്പോൾ, ഇവിടെത്തന്നെ, ധനവാനേ, നിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ബലം ശക്തിയാൽ സ്വർഗ്ഗംവരെ വളർന്നു വ്യാപിച്ചു.
1.52.12
त्वम॒स्य पा॒रे रज॑सो॒ व्यो॑मनः॒ स्वभू॑त्योजा॒ अव॑से धृषन्मनः ।
च॒कृ॒षे भूमिं॑ प्रति॒मान॒मोज॑सो अ॒पः स्वः॑ परि॒भूरे॒ष्या दिव॑म् ॥
നീ ഈ വിശാലമായ അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ അക്കരെയാണ്; നിന്റെ സ്വബലത്താൽ സമ്പന്നനായി, സംരക്ഷണത്തിനായി, ദൃഢമനസ്സുള്ള ഇന്ദ്രാ. നീ ഭൂമിയെ ഓജസ്സിന്റെ പ്രതിമയാക്കി; ജലങ്ങളെയും പ്രകാശത്തെയും സൃഷ്ടിച്ചു; സർവ്വവ്യാപിയായ പ്രഭുവായി നീ സ്വർഗ്ഗത്തെ എത്തുന്നു.
1.52.13
त्वं भु॑वः प्रति॒मानं॑ पृथि॒व्या ऋ॒ष्ववी॑रस्य बृह॒तः पति॑र्भूः ।
विश्व॒माप्रा॑ अ॒न्तरि॑क्षं महि॒त्वा स॒त्यम॒द्धा नकि॑र॒न्यस्त्वावा॑न् ॥
നീ ഭൂമിക്കു തുല്യനാണ്; മഹാനായ ഋഷ്വവീരന്റെ നാഥനുമാണ്. നിന്റെ മഹിമയാൽ അന്തരീക്ഷം മുഴുവൻ നിറച്ചു; സത്യമായും നിനക്കു തുല്യനായി മറ്റൊരാളില്ല.
1.52.14
न यस्य॒ द्यावा॑पृथि॒वी अनु॒ व्यचो॒ न सिन्ध॑वो॒ रज॑सो॒ अन्त॑मान॒शुः ।
नोत स्ववृ॑ष्टिं॒ मदे॑ अस्य॒ युध्य॑त॒ एको॑ अ॒न्यच्च॑कृषे॒ विश्व॑मानु॒षक् ॥
ആരുടെ വ്യാപ്തിയിൽ ദ്യാവാപൃഥിവികൾ എത്തുന്നില്ലയോ, നദികൾ രജസ്സിന്റെ അറ്റം എത്തുന്നില്ലയോ; അവന്റെ ആനന്ദത്തിൽ തന്റെ സ്വന്തം മഴയോട് പൊരുതുന്നവരും ഇല്ല; ഒറ്റയ്ക്ക് അവൻ ഒന്നിനുപിറകെ ഒന്നായി എല്ലാം ചെയ്തു.
1.52.15
आर्च॒न्नत्र॑ म॒रुतः॒ सस्मि॑न्ना॒जौ विश्वे॑ दे॒वासो॑ अमद॒न्ननु॑ त्वा ।
वृ॒त्रस्य॒ यद्भृ॑ष्टि॒मता॑ व॒धेन॒ नि त्वमि॑न्द्र॒ प्रत्या॒नं ज॒घन्थ॑ ॥
ഇവിടെ മരുത്തുകൾ ആ യുദ്ധത്തിൽ സ്തുതിച്ചു; എല്ലാ ദേവന്മാരും നിന്നോടൊപ്പം ആനന്ദിച്ചു. വൃത്രനെ ഉഗ്രമായ അടികൊണ്ട് നീ അടിച്ചപ്പോൾ, ഇന്ദ്രാ, അവന്റെ ചക്രത്തിൽ അടിച്ച് നീ അവനെ വീഴ്ത്തി.