ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.74

1.74.1

उ॒प॒प्र॒यन्तो॑ अध्व॒रं मन्त्रं॑ वोचेमा॒ग्नये॑ ।
आ॒रे अ॒स्मे च॑ शृण्व॒ते ॥

યજ્ઞની નજીક આવતા આપણે અગ્નિ માટે મંત્ર બોલીએ, દૂર અને અમારી પાસે સાંભળનાર માટે.

यः स्नीहि॑तीषु पू॒र्व्यः सं॑जग्मा॒नासु॑ कृ॒ष्टिषु॑ ।
अर॑क्षद्दा॒शुषे॒ गय॑म् ॥

ઘરોમાં અને એકઠા થયેલા લોકોમાં રહેલા પ્રાચીન, દાતાના ધનનું તેમણે રક્ષણ કર્યું.

उ॒त ब्रु॑वन्तु ज॒न्तव॒ उद॒ग्निर्वृ॑त्र॒हाज॑नि ।
ध॒नं॒ज॒यो रणे॑रणे ॥

લોકો કહે: વૃત્રને હણનાર અગ્નિ પ્રગટ્યા છે, દરેક યુદ્ધમાં ધન જીતનાર.

यस्य॑ दू॒तो असि॒ क्षये॒ वेषि॑ ह॒व्यानि॑ वी॒तये॑ ।
द॒स्मत्कृ॒णोष्य॑ध्व॒रम् ॥

તું જેનો દૂત છે, ઘરમાં તું આનંદ માટે હવિઓ લઈ જાય છે; અદ્ભુત, તું યજ્ઞ કરે છે.

तमित्सु॑ह॒व्यम॑ङ्गिरः सुदे॒वं स॑हसो यहो ।
जना॑ आहुः सुब॒र्हिष॑म् ॥

હે અંગિરા, હે બળવાન, એ સહેલાઈથી આહ્વાન કરી શકાય તેવા, સુદેવ અગ્નિને લોકોએ દર્ભાસન પર બિરાજમાન કહીને બોલાવ્યા.

आ च॒ वहा॑सि॒ ताँ इ॒ह दे॒वाँ उप॒ प्रश॑स्तये ।
ह॒व्या सु॑श्चन्द्र वी॒तये॑ ॥

અને તું એ દેવોને અહીં પ્રશંસા માટે લાવે છે; હે સુંદર દીપ્તિમાન, આનંદ માટે હવિઓ.

न योरु॑प॒ब्दिरश्व्यः॑ शृ॒ण्वे रथ॑स्य॒ कच्च॒न ।
यद॑ग्ने॒ यासि॑ दू॒त्य॑म् ॥

હે અગ્નિ, તું દૂત થઈને જાય છે ત્યારે કોઈ રથ કે ઘોડાની અડચણ ક્યાંય સંભળાતી નથી.

त्वोतो॑ वा॒ज्यह्र॑यो अ॒भि पूर्व॑स्मा॒दप॑रः ।
प्र दा॒श्वाँ अ॑ग्ने अस्थात् ॥

હે અગ્નિ, તારાથી પ્રેરિત થઈ બળવાન ઘોડા આગળ વધ્યા; દાનશીલ યજમાન આગળ ઊભો રહ્યો.

उ॒त द्यु॒मत्सु॒वीर्यं॑ बृ॒हद॑ग्ने विवाससि ।
दे॒वेभ्यो॑ देव दा॒शुषे॑ ॥

હે અગ્નિ, હે દેવ, તું દાનશીલ માટે દેવો અર્થે તેજસ્વી, મહાન અને ઉત્તમ વીર્ય આપે છે.