ऋग्वेद · सूक्त 1.8

1.8.1

एन्द्र॑ सान॒सिं र॒यिं स॒जित्वा॑नं सदा॒सह॑म् ।
वर्षि॑ष्ठमू॒तये॑ भर ॥

हे इंद्रा, लूट असलेले, विजय देणारे, सदैव शत्रूंना हरवणारे अति विपुल धन आमच्या रक्षणासाठी येथे आण.

नि येन॑ मुष्टिह॒त्यया॒ नि वृ॒त्रा रु॒णधा॑महै ।
त्वोता॑सो॒ न्यर्व॑ता ॥

ज्या मुष्टिप्रहाराने आम्ही वृत्रांना खाली पाडू, आणि तुझ्या साहाय्याने घोड्यासह त्यांना खाली पाडू.

इन्द्र॒ त्वोता॑स॒ आ व॒यं वज्रं॑ घ॒ना द॑दीमहि ।
जये॑म॒ सं यु॒धि स्पृधः॑ ॥

हे इंद्रा, तुझ्या साहाय्याने आम्ही वज्र आणि बळकट शस्त्रे धारण करू; युद्धात प्रतिस्पर्धांना जिंकू.

व॒यं शूरे॑भि॒रस्तृ॑भि॒रिन्द्र॒ त्वया॑ यु॒जा व॒यम् ।
सा॒स॒ह्याम॑ पृतन्य॒तः ॥

आम्ही शूरांसह आणि अजेयांसह, हे इंद्रा, तुझ्यासोबत जोखडाचे सोबती होऊन, युद्धाची इच्छा करणाऱ्या शत्रूंना जिंकू.

म॒हाँ इन्द्रः॑ प॒रश्च॒ नु म॑हि॒त्वम॑स्तु व॒ज्रिणे॑ ।
द्यौर्न प्र॑थि॒ना शवः॑ ॥

महान इंद्र, आणि त्याहूनही श्रेष्ठ; वज्रधारीसाठी महिमा असो; आकाश जसे विस्ताराने, तसे त्याचे बळ विस्तृत असो.

स॒मो॒हे वा॒ य आश॑त॒ नर॑स्तो॒कस्य॒ सनि॑तौ ।
विप्रा॑सो वा धिया॒यवः॑ ॥

सभेत, किंवा संततीच्या प्राप्तीत जे मनुष्य आले आहेत, किंवा मननाने प्रेरित प्रतिभावान ऋषी.

यः कु॒क्षिः सो॑म॒पात॑मः समु॒द्र इ॑व॒ पिन्व॑ते ।
उ॒र्वीरापो॒ न का॒कुदः॑ ॥

सोम सर्वाधिक प्राशन करणाऱ्याचे उदर समुद्राप्रमाणे भरून उसळते, जसे गर्जणाऱ्या ढगांतून विस्तीर्ण जल उसळते.

ए॒वा ह्य॑स्य सू॒नृता॑ विर॒प्शी गोम॑ती म॒ही ।
प॒क्वा शाखा॒ न दा॒शुषे॑ ॥

खरोखर त्याची उत्तम देणगी विस्तृत, गोधनाने समृद्ध व महान आहे; दात्यासाठी पिकलेल्या फांदीसारखी.

ए॒वा हि ते॒ विभू॑तय ऊ॒तय॑ इन्द्र॒ माव॑ते ।
स॒द्यश्चि॒त्सन्ति॑ दा॒शुषे॑ ॥

खरोखर, हे इंद्रा, तुझे वैभव व संरक्षण माझ्यासारख्यांसाठी आहेत; दात्यासाठीही ते तत्काळ असतात.

ए॒वा ह्य॑स्य॒ काम्या॒ स्तोम॑ उ॒क्थं च॒ शंस्या॑ ।
इन्द्रा॑य॒ सोम॑पीतये ॥

खरोखर त्याला प्रिय असलेली स्तुती, उक्थ व पठनीय मंत्र इंद्राच्या सोमपानासाठी.